tag:blogger.com,1999:blog-44843903817005932962011-07-08T00:35:32.586-07:00ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.comBlogger1551100tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-20342341865220268902010-05-12T06:11:00.000-07:002010-05-12T06:19:16.863-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-2034234186522026890?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-59777152717598175052010-01-10T06:02:00.000-08:002010-01-10T06:04:27.945-08:00Please Visit <a href="http://kyawtheinkha.wordpress.com/">http://kyawtheinkha.wordpress.com/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-5977715271759817505?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-29653145239708760572009-12-21T05:34:00.000-08:002009-12-21T05:36:34.101-08:00ေက်ာ္သိခၤ | တနလၤာေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၁ ရက္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ၁၉ နာရီ ၁၅ မိနစ္ အင္တာဗ်ဴး<br /><br />ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရးႏွင့္ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို အႀကံဥာဏ္ေကာင္းမ်ားေပးရန္ ႀကိဳးစားေနေသာ ကုလသမဂၢလက္ေအာက္ခံ အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ေဒသဆိုင္ရာ စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရးေကာ္မ႐ွင္ ESCAP ကမကထျပဳ ဖိတ္ၾကားခဲ့ေသာ ေဘာဂေဗဒ ႏိုဘယ္ဆုရွင္ ဂ်ိဳးဆက္ စတစ္ဂ္လစ္သည္ ဒီဇင္ဘာလ ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ သြားေရာက္ၿပီး စစ္အစိုးရအရာရွိမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။<br /><br />စကၤာပူတြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ ESCAP အမႈေဆာင္ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ Dr. Noeleen Heyzer ကို မဇၥ်ိမ သတင္းေထာက္က စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့သည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါသည္။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေမး။ စားပြဲ၀ိုင္းေဆြးေႏြးပြဲမွာ ျမန္မာ၀န္ႀကီးေတြက ဘာကို အဓိက ထားၿပီး ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကလဲ။</span><br /><br />ေျဖ။ ေဆြးေႏြးတာေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးပါ။ က်မတို႔ ေဆြးေႏြးတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းအရာေတြထဲက တခုကေတာ့ ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ေခ်းေငြ ေပၚလစီေတြကို ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ လယ္သမားေတြအတြက္ မ်ိဳးေစ့နဲ႔ ဓာတ္ေျမၾသဇာေတြ ၀ယ္ဖို႔၊ ဆင္းႏြမ္းပါးမႈေတြကေန လြတ္ဖို႔အတြက္ အရင္းအႏွီးက ဘယ္ေလာက္ အေရးပါတယ္ဆိုတာကို ေဆြးေႏြးခဲ့တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်မတို႔ သုေတသန႐ွာေဖြ ေတြ႔ရွိခ်က္အရဆိုရင္ လယ္သမားေတြဟာ အလြတ္ေငြတိုးေခ်းတဲ့ သူေတြဆီမွာ အေႂကြးေတြတင္ေနၾကတယ္။ ေငြေခ်းတဲ့ သူေတြကလည္း လယ္သမားေတြဆီကေန အတိုးကို ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ကို ျမႇင့္ၿပီး ေခ်းၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်မတို႔အေနနဲ႔ လယ္သမားေတြကို အဲဒီအေႂကြးေတြကေန လြတ္ကင္းေအာင္ ေထာက္ပံ့မႈေတြ ေပးတာပါ။<br /><br />လယ္သမားေတြရဲ႕ အေႂကြးအျပင္၊ အလုပ္ခန္႔ထားျခင္းဆိုင္ရာ ကိစၥေတြ၊ ၀င္ေငြ ပံုမွန္ ရ႐ွိေစေရးသာမက လုပ္ကိုင္ႏိုင္စြမ္းရည္ကိုလည္း တည္ေဆာက္ဖို႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ႐ွင္တို႔ႏိုင္ငံမွာ အေတြ႔အႀကံဳနဲ႔ အရည္အခ်င္း ျမင့္မားတဲ့လူေတြကလည္း အသက္ႀကီးေနၾကၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လူ႔စြမ္းအား အရင္းအျမစ္ေတြကို ထပ္ၿပီး ေတာင့္တင္းခိုင္မာေအာင္ ေတာ္ေတာ္ေလး လုပ္ယူရဦးမယ္။<br /><br />ဒါေပမဲ့ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ၊ ဆင္းရဲတြင္းထဲကေန ႐ုန္းထြက္ဖို႔ လူတေယာက္အေနနဲ႔ အရည္အခ်င္းေတြကို ျမႇင့္တင္ရမယ္။ အထူးသျဖင့္ ဒုတိယအေနနဲ႔ လယ္ယာေတာ္လွန္ေရးက႑မွာ လိုအပ္တာက လုပ္သားလိုအပ္ခ်က္တခုတည္း မဟုတ္ပါဘူး။ နည္းပညာအဆင့္နဲ႔ ဗဟုသုတ ျမင့္မားမႈ အေပၚမွာလည္း အေျခခံပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႐ွင္တို႔အေနနဲ႔ ႐ွင္တို႔ရဲ႕ လူ႔စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ေလ်ာ့နည္း မသြားေအာင္ ကာကြယ္ရမယ္။ ပညာေရးက႑မွာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ လုပ္ရမယ္။ အျခားေသာ က႑ေတြမွာလည္း ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ လုပ္ရမယ္။<br /><br />ဒါေပမဲ့ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးနဲ႔ လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာ ျပႆနာေတြရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္တဲ့ အလုပ္ခန္႔ထားျခင္းနဲ႔ ပံုမွန္၀င္ေငြ ရ႐ွိဖို႔ကို ဘယ္လို ျပန္ၿပီး ဖန္တီးမလဲ။ စီးပြားေရးနဲ႔ လူမႈေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ မ႐ွိဘဲနဲ႔ေတာ့ ႐ွင္တို႔ ႏိုင္ငံအတြင္းမွာ လံုၿခံဳမႈနဲ႔ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈေတာ့ ရွိမွာမဟုတ္ဘူး။<br /><br />က်မတို႔ ေနာက္ထပ္ေဆြးေႏြးတဲ့ အေၾကာင္းအရာက လက္႐ွိ လယ္သမားေတြအျပင္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လယ္သမားေဟာင္းေတြလည္း အမ်ားႀကီး ႐ွိေနပါေသးတယ္။ က်မတို႔အေနနဲ႔ သူတို႔အတြက္ လူမႈကာကြယ္ေစာင့္ေ႐ွာက္ေရး ပံုစံမ်ိဳးကို ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔လိုပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အလုပ္ခန္႔ထားျခင္းဆိုင္ရာ အာမခံခ်က္၊ အခေၾကးေငြမရဘဲ လယ္လုပ္ေပးရတာမ်ိဳးေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္စိုက္ပ်ိဳးတဲ့ သီးႏွံအေပၚမွာ အာမခံခ်က္ရ႐ွိဖို႔ အဲဒါေတြအတြက္ လူမႈေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြကို ဖြဲ႔စည္းဖို႔ လိုပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူမႈ အသင္းအဖြဲ႔ပံုစံမ်ိဳးေလးေတြ ဖြဲ႔တာမ်ိဳးေပါ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ကမၻာေပၚမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အထူးသျဖင့္ ရာသီဥတုေျပာင္းလဲမႈ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ကို ဒုတိယ အမ်ားဆံုး ခံရႏိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္တယ္။ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈဒဏ္ကို အမ်ားဆံုးခံရတယ္။ အဲဒီထဲမွာ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းလည္း တခုအပါအ၀င္ေပါ့။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အျခားရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈ ပံုစံေတြကိုပါ ထည့္သြင္း စဥ္းစားဖို႔ လိုပါတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕၀င္ေငြေတြကို ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ဘယ္လိုသံုးစြဲသလဲ၊ လိုအပ္တဲ့ေနရာေတြမွာ ဘယ္လို အသံုးျပဳသလဲဆိုတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ပါ က်မတို႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အစိုးရရဲ႕ ဘ႑ာေရးစနစ္နဲ႔ ဘတ္ဂ်က္စနစ္ဟာ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ ႐ွိဖို႔ကိုလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့တယ္။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေမး။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ လယ္ယာက႑ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ ေခ်းေငြထုတ္ေပးမယ္လို႔ ၾကားတယ္ဗ်။ အဲဒါ ဟုတ္လား။</span><br /><br />ေျဖ။ အဲဒါေတာ့ က်မ မသိပါဘူး။ အဲဒီကိစၥကို ႐ွင္တို႔အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကးရန္ပုံေငြအဖြဲ႔ကို ေမးၾကည့္ရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ အဲဒီ အေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ က်မလည္း မသိပါဘူး။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေမး။ လယ္ယာက႑ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ဖို႔အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေခ်းေငြထုတ္ေခ်းသင့္တယ္လို႔ ထင္လား။</span><br /><br />ေျဖ။ ယခုလက္႐ွိအခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ ႏိုင္ငံျခားအကူအညီ (Overseas Development Aid) ဟာ အနိမ့္ဆံုး အဆင့္မွာ ႐ွိေနတယ္။ ႏိုင္ငံျခားအကူအညီကေန ပ်မ္းမွ် လူတဦးရတဲ့ ေထာက္ပံ့ေၾကးေငြဟာ တႏွစ္ကို သံုးေဒၚလာပဲ ႐ွိတယ္။ ဇင္ဘာေဘြ (ဒါမွမဟုတ္) ကေမၻာဒီယားနဲ႔ လာအိုတို႔ကို ယွဥ္ၾကည့္ပါ။ သူတို႔ႏိုင္ငံမွာရတဲ့ လူတဦး ပ်မ္းမွ်ရ႐ွိတဲ့ ေထာက္ပံ့ေငြဟာ ဒီ့ထက္ ပိုေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ အေျခအေနခ်င္းတူတဲ့ ႏိုင္ငံေတြေတာင္ ေနရာတိုင္းကိုၾကည့္ရင္ ပ်မ္းမွ် လူတဦးရ႐ွိတဲ့ ေထာက္ပံ့ေၾကးေငြက ေဒၚလာ ၄၀ နဲ႔ ၆၀ ၾကားမွာ ႐ွိတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လူထုကိုယ္စား ျမန္မာႏိုင္ငံ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံျခားအကူအညီ အေထာက္အပံ့ေတြ တိုးျမႇင့္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲ တခုလံုးကေတာ့ ေအာက္ေျခလူတန္းစားေတြ၊ လယ္သမားေတြ၊ ဆင္းရဲသား လူတန္းစားေတြအေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြးတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ အကူအညီလိုအပ္တဲ့ေနရာမွာ က်မတို႔အေနနဲ႔ ကူညီေထာက္ပံ့မႈေတြ ေပးဖို႔ ေဆြးေႏြးတာပါ။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေမး။ အခု သြားေရာက္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္မွာ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ၊ ၀န္ႀကီးေတြနဲ႔ ထိေရာက္တဲ့ စကား၀ိုင္း ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ ထင္လား။</span><br /><br />ေျဖ။ အဲဒီလိုပဲ က်မ ထင္ပါတယ္။ က်မ ေဆြးေႏြးတဲ့အခါမွာ သူတို႔ လိုလိုလားလား နားေထာင္တယ္။ စိတ္၀င္တစား နားေထာင္တယ္ဆိုတာ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ ေဆြးေႏြးပြဲက ၉ နာရီၾကာတဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲပါ။ က်မကို သူတို႔ အင္မတန္မွ ေလးနက္တဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေမးၾကပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ခရီး႐ွည္တခုရဲ႕ ပထမဆံုး ေျခလွမ္းလို႔ က်မ ျမင္တယ္။ မည္သည့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမ်ိဳးမဆို ႐ွည္လ်ားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ႐ွိပါတယ္။ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းကို နားေထာင္မႈေတြ၊ အျပန္အလွန္ စကားေျပာျခင္းေတြ၊ နားလည္မႈေတြနဲ႔ စခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ဆံုးတေန႔မွာ မည္သည့္ႏိုင္ငံမဆို ေကာင္းတဲ့ အေလ့အက်င့္ေတြ၊ ဆိုးတဲ့ အေလ့အက်င့္ေတြကို ဖြင့္ဟဖို႔လိုတယ္။ ဘယ္ဟာေတြကို ေ႐ွာင္ၾကဥ္ရမယ္။ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး က်င့္စဥ္အရ ဘယ္ဟာကို အမွန္တကယ္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတာေတြကို ေျပာဖို႔လိုတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီ ေဆြးေႏြးပြဲဟာ အေကာင္းဆံုး ေတြးေခၚမႈနဲ႔ အေကာင္းဆံုး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈဆိုင္ရာ အေလ့အက်င့္ေတြကို မွ်ေ၀တဲ့ ေဆြးေႏြးပြဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေမး။ ဟုတ္ကဲ့။ မစၥတာ ဂ်ိဳးဇက္ စတစ္ဂ္လစ္က “စီးပြားေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဟာ ခြဲျခားလို႔ မရဘူး” လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံ့စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမယ္ဆိုရင္ ေျပာင္းလဲလိမ့္မယ္လို႔ ခင္ဗ်ားထင္လား။</span><br /><br />ေျဖ။ က်မတို႔ ေဆြးေႏြးၾကတဲ့အထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ကို စိတ္ဖိစီးမႈ ျဖစ္ေစတာကေတာ့ မည္သည့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမွာမဆို ေအာက္ေျခလူတန္းစားအထိ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔ပါပဲ။ တက္တက္ႂကြႂကြနဲ႔ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုတယ္။ ဒါတင္မကပါဘူး၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ လူထုအေျချပဳ အဖြဲ႔အစည္းေတြကိုလည္း အင္အားျဖည့္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ စနစ္ကို ပိုၿပီး အားေကာင္းလာေစဖို႔ပါ။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေမး။ တခ်ိဳ႕က ေျပာၾကတယ္။ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕ သေဘာထားကို မသိဘူး။ သူတို႔ေျပာတဲ့ စကားေတြကို နားေယာင္တယ္ဆိုၿပီး ေ၀ဖန္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ေ၀ဖန္ခ်က္ေတြမွာေတာ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔ လိုအပ္တယ္ဆိုတာကို စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကိုယ္တိုင္က သိတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔အေနနဲ႔ အာဏာကို ဆက္ၿပီး ကိုင္ထားခ်င္တယ္။ ႏိုင္ငံေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖို႔ လမ္းမျမင္ဘူး။ အဲဒီအေပၚမွာ ခင္ဗ်ား ဘယ္လို တံု႔ျပန္မလဲ။</span><br /><br />ေျဖ။ အင္း…က်မကေတာ့ အဲလို မထင္ဘူး။ က်မထင္တာက က်မတို႔အေနနဲ႔ က်မတို႔ နားလည္တာကို ေျပာခဲ့တယ္။ က်မတို႔ ေပးႏိုင္တဲ့ အႀကံဥာဏ္ကို ေပးဖို႔အတြက္ က်မတို႔ သူတို႔ နဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒါဟာ ကုလသမဂၢရဲ႕ အခန္းက႑ ပဲေလ။ ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ငံအေတြအေနနဲ႔ ပထမဦးဆံုးေျခလွမ္းကို အမွန္တကယ္ကို စၿပီး လွမ္းႏိုင္ဖို႔အတြက္ က်မတို႔အေနနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ လုပ္ေနတယ္လို႔ က်မ ျမင္ပါတယ္။ က်မတို႔အေနနဲ႔ အခုလို ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရတာကို စိတ္၀င္စားတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်မတို႔က ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ကာလၾကာ႐ွည္တဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ေအာင္ ကူညီခ်င္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႐ွင္တို႔ သိထားသလိုမ်ိဳး က်မတို႔က စစ္အစိုးရရဲ႕ သေဘာထားကို နားမလည္ဘူးဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ႔ မပက္သက္ပါဘူး။ က်မတို႔ အခုလို လုပ္ေနတာဟာ စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ ပိုၿပီး တာ၀န္ယူတတ္လာေအာင္ ကူညီေပးေနတာပါ။ သူတို႔အေနနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ဒီထက္ပိုၿပီး လက္ခံလာႏိုင္တဲ့ အေနအထား ျဖစ္လာေအာင္ ကူညီေပးတာပါ။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေမး။ ျမန္မာျပည္တြင္း တကၠသိုလ္ေတြမွာေရာ၊ ႏိုင္ငံတကာ တကၠသိုလ္ေတြမွာပါ ျမန္မာစီးပြားေရး ပညာ႐ွင္ေတြ တက္ေရာက္ၿပီး သင္ၾကားပို႔ခ်ေနၾကတယ္။ စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ အဲဒီ ပညာ႐ွင္ေတြဆီက အႀကံဥာဏ္ေတြကို မယူဘဲ၊ ဘာ့ေၾကာင့္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသား စီးပြားေရး ပညာ႐ွင္ဆီက အႀကံဥာဏ္ကိုယူတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာ ခင္ဗ်ားအျမင္က ဘယ္လိုလဲ။</span><br /><br />ေျဖ။ က်မတို႔ ရဲ႕ စားပြဲ၀ိုင္းေဆြးေႏြးပြဲမွာ ျမန္မာျပည္တြင္းက စီးပြားေရး ပညာ႐ွင္ေတြလည္း ပါပါတယ္။ က်မ ထင္တယ္ အခုလို ေဆြးေႏြးပြဲဟာ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ ျပည္တြင္း အုပ္စု ႏွစ္ခုၾကားမွာ အသိအျမင္ေတြ အျပန္အလွန္ ဖလွယ္တဲ့ သဘာပါပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ဒီေဆြးေႏြးပြဲမွာ ျပဖို႔လိုအပ္တာက အေကာင္းဆံုး အေတြးအေခၚေတြကို ျပသဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲက လူေတြက ျပည္ပမွာ ဘယ္လို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနသလဲဆိုတာကို သိခ်င္ၾကတယ္။ ႐ွင္တို႔ သိတဲ့အတိုင္းပဲေလ။ ျမန္မာျပည္ဆိုတာက အရမ္းကို တသီးပုဂၢလ ဖယ္က်ဥ္ထားတဲ့ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံ၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီႏိုင္ငံထဲက လူေတြအေနနဲ႔ ႏိုင္ငံျပင္ပက ဘယ္လိုဟာေတြကို သူတို႔ ျပည္တြင္းမွာ အသံုးခ်လို႔ရတဲ့ ရတယ္ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ မသိၾကဘူး။ အခုလို ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ ေဒသတြင္းဆိုင္ရာ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြက သူတို႔အေနနဲ႔ သူတို႔ က်င့္သံုးဖို႔ လိုအပ္တဲ့ မူ၀ါဒေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လိုပံုစံ သြားရမယ္ဆိုတဲ့ အေျခခံယံုၾကည္မႈတခုကိုေတာ့ တည္ေဆာက္ေပးပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ က်မတို႔ေတြဟာ ယံုၾကည္မႈ တံတားတခုကို ဖြံ႔ၿဖိဳးလာဖို႔ ႀကိဳးစားၾကတာပါပဲ။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ေမး။ အခု ခရီးစဥ္မွာ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ဘယ္လို သေဘာတူညီမႈေတြ ရ႐ွိခဲ့လဲ။<br /></span><br />ေျဖ။ အင္း … အခုလို ေဆြးေႏြးထားတဲ့ အေတြးအေခၚပိုင္းဆိုင္ရာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ဖို႔နဲ႔ အဲဒါေတြကို ျမန္မာလို ဘာသာျပန္ၿပီး ျဖန္႔ေ၀ဖို႔ပါပဲ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-2965314523970876057?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-73683990352213301232009-12-20T02:19:00.000-08:002009-12-20T02:25:10.832-08:00ဘေလာ့ဂ္ စာမ်က္ႏွာ အျပင္အဆင္ (Template) အဆင္မေျပေသာေၾကာင့္ လာမည့္ တနလၤာေန႔ (၂၁.၁၂.၂၀၀၉) မွ စတင္၍ ပို႔စ္အသစ္မ်ားကို <a href="http://kyawtheinkha.wordpress.com">http://kyawtheinkha.wordpress.com</a> တြင္ ေျပာင္းလဲ၍ တင္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအား ႀကိဳတင္ အသိေပးအပ္ပါသည္။ <br /><br />ပို႔စ္အသစ္မ်ားကို အထက္ပါ လင့္ခ္ တြင္ႏွိပ္၍ သြားေရာက္ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါသည္။<br /><br />လာလည္ေသာ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအား ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ အခုလို အဆင္မေျပျဖစ္ျခင္းအတြက္ ေတာင္းပန္ပါသည္။<br /><br />ေလးစားလွ်က္<br />ေက်ာ္သိခၤ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-7368399035221330123?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-23255260907757913722009-12-17T21:09:00.000-08:002009-12-17T21:10:02.518-08:00ေက်ာ္သိခၤ | ၾကာသပေတးေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ ၁၇ ရက္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ၁၈ နာရီ ၅၅ မိနစ္<br /><br />ခ်င္းမိုင္ (မဇၩိမ)။ ။ ရတနာ သဘာဝ ဓာတ္ေင႔ြ ပိုက္လိုင္း ေဖာက္လုပ္ထားရာ လမ္းေၾကာင္း တေလွ်ာက္တြင္ အတင္း အဓမၼ လုပ္အားေပး ေစခိုင္းမႈမ်ား ဆက္လက္ ရွိေနေသးေၾကာင္း လူ႔အခြင့္အေရး အဖြဲ႔အစည္း တခုျဖစ္ေသာ EarthRights International (ERI) က ေျပာဆို လိုက္သည္။<br /><br />ERI ႐ုံုး ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ စီမံကိန္း တာဝန္ခံ မစၥတာ Matthew F. Smith က “၂၀၀၈-၂၀၀၉ ခုႏွစ္ အတြင္းမွာပဲ ရတနာ ဓာတ္ေငြ႔ စီမံကိန္း ဧရိယာေတြမွာ အတင္းအဓမၼ လုပ္အားေပး ခိုင္းေစမႈေပါင္း ရာနဲ႔ခ်ီၿပီး ႐ွိတယ္” ဟု မဇၥ်ိမ ကို ေျပာသည္။<br /><br />ပိုက္လိုင္း လံုၿခံဳေရး ရယူထားေသာ ခလရ ၂၈၂၊ ၂၇၃၊ အေျမာက္တပ္ အပါအဝင္ တပ္ရင္း ၅ ခုက ေဒသခံ ျပည္သူမ်ားအေပၚ အတင္းအဓမၼ လုပ္အားေပး ေစခိုင္းမႈမ်ား ဆက္ရွိေနသည္ဟု ဆုိသည္။<br /><br />ရတနာ ဓာတ္ေငြ႔ ပိုက္လိုင္းသည္ မြန္ျပည္နယ္ မုတၱမ ပင္လယ္ေကြ႔မွ စတင္ကာ တနသၤာရီတိုင္း အတြင္း႐ွိ ေရးၿမိဳ႕ ႏွင့္ ထားဝယ္ၿမိဳ႕ၾကား႐ွိ နတ္အိမ္ေထာင္ ေက်းရြာမွ တဆင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း႐ွိ ရတ္ခ်္ဘူရီ ခ႐ုိင္ ႏွင့္ ဆက္သြယ္ၿပီး ေဖာက္လုပ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />တနသၤာရီတိုင္းအတြင္း ပိုက္လိုင္း ျဖတ္သန္းရာ လမ္းေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ေက်းရြာမ်ားျဖစ္သည့္ သဲေခ်ာင္း၊ ဇင္းပါ၊ ေရပံုး၊ ထေနာင္း၊ မိေခ်ာင္းေလာင္း၊ ရာဖူး စသည့္ ေက်းရြာမ်ား႐ွိ ရြာသားမ်ားမွာ ပိုက္လိုင္းအေစာင့္ စစ္တပ္မ်ားအတြက္ အေဆာက္အအံု ေဆာက္လုပ္ေပးရျခင္း၊ ရိကၡာမ်ား ေထာက္ပံ့ေပးရျခင္းႏွင့္ ေပၚတာဆြဲျခင္း စသည္တို႔ကို ခံေနရေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />ျပင္သစ္ အေျခစိုက္ တိုတယ္လ္ ကုမၸဏီႏွင့္ အေမရိကန္အေျခစိုက္ UNOCAL က ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ ရတနာ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔ ပိုက္လိုင္း စီမံကိန္း တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ စီမံကိန္းကို စတင္ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့သည္။<br /><br />ေနာက္ပိုင္းတြင္ UNOCAL အေနျဖင့္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွ Chevron ကုမၸဏီက ႐ွယ္ယာ ပါဝင္လာၿပီး၊ ထိုင္းႏိုင္ငံ အစိုးရပိုင္ ေရနံကုမၸဏီ PTTEP ႏွင့္ ျမန္မာ စစ္အစိုးရပိုင္ ျမန္မာ့ေရနံ ႏွင့္ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔လုပ္ငန္း (MOGE) တို႔ ပူးေပါင္းၿပီး အက်ိဳးတူ လုပ္ကိုင္ၾကသည္။<br /><br />ရတနာ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔ ပိုက္လုိင္းသည္ ကမ္းလြန္ပင္လယ္ျပင္မွ ကီလိုမီတာ ၆၇၀ ႐ွည္လ်ားၿပီး ထုတ္ယူရ႐ွိေသာ သဘာဝ ဓာတ္ေင႔ြကို ျမန္မာႏိုင္ငံမွ တဆင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံ ကန္ခ်နဘူရီခ႐ိုင္အတြင္း႐ွိ ဓာတ္အားေပး စက္႐ံုသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးသည္။<br /><br />မစၥတာ Matthew F. Smith က “က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ကေတာ့ အခုလို စီမံကိန္းေနရာမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ လုပ္အားေပး ေစခိုင္းမႈေတြကို ပိုၿပီး အေရးစိုက္လာဖို႔ ILO ကို တြန္းအား ေပးခ်င္တာပါပဲ။ ၿပီးေတာ့ ILO အေနနဲ႔ လုပ္အားေပး ေစခိုင္းတဲ့ ကိစၥတင္ မကပါဘူး၊ တိုတယ္လ္ ကုမၸဏီကိုလည္း အခုလို ကိစၥကို အေရးစိုက္လာဖို႔ တကယ္ကို တြန္းအားေပးရမွာပါ” ဟု ဆိုသည္။<br /><br />၁၉၉၆ ခုႏွစ္တြင္ ERI အဖြဲ႔က ရတနာ ဓာတ္ေငြ႔ ပိုက္လိုင္း စီမံကိန္းေနရာမွ ရြာသားမ်ား လယ္ေျမ ဆံု႐ႈံးမႈမ်ား ႏွင့္ ပက္သက္၍ UNOCAL ကုမၸဏီအား အေမရိကန္ႏိုင္ငံ တရား႐ံုး၌ တရားစြဲဆိုခဲ့ရာ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္၌ ယင္းကုမၸဏီက အမႈကို ေၾကးေအးရန္ ကမ္းလွမ္းခဲ့ၿပီး၊ အလုပ္သမားမ်ားအား ၄င္းတို႔၏ ဆံုး႐ႈံးမႈမ်ားအတြက္ နစ္နာေၾကးကို ေပးခဲ့ရသည္္။<br /><br />ERI ၏ ယမန္ေန႔ထုတ္ အစီရင္ခံစာတြင္ ျမန္မာ စစ္အစိုးရအေနႏွင့္ ရတနာ သဘာဝ ဓာတ္ေင႔ြ စီမံကိန္းမွ ရ႐ွိေသာ ေငြေၾကး ေဒၚလာ ဘီလီယံ ေျမာက္မ်ားစြာေသာ အျမတ္ကို စစ္အစိုးရက တိုင္းျပည္၏ ဘတ္ဂ်က္အတြက္ မသံုးပဲ၊ စကၤာပူ႐ွိ ဘဏ္မ်ားတြင္ အပ္ႏွံထားေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။<br /><br />မစၥတာ Matthew F. Smith က “စစ္အစိုးရက ဒီ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔ စီမံကိန္းကရတဲ့ ပိုက္ဆံေတြကို စကၤာပူက Overseas Chinese Banking Cooperation (OCBC) ဘဏ္ နဲ႔ BPS အုပ္စု ဘဏ္ေတြမွာ အပ္ႏွံထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္၍ ဘယ္ေလာက္ အပ္ထားသလဲဆိုတာေတာ့ အတိအက် ေျပာလို႔မရဘူး” ဟု ဆိုသည္။<br /><br />ယခုအခါ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း၌ သံုးစြဲေနေသာ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား ပမာဏ၏ ၂၀ ရာခိုင္းႏႈန္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ျဖစ္ၿပီး၊ ထိုင္းအစိုးရပိုင္ PTT ကုမၸဏီက ၁၉၉၅ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာ့ေရနံ ႏွင့္ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔လုပ္ငန္း (MOGE) ႏွင့္ သဘာဝ ဓာတ္ေငြ႔ ဝယ္ယူေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့သည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-2325526090775791372?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-79444946212121303632009-12-16T09:47:00.000-08:002009-12-16T09:48:02.627-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ 16 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 18 နာရီ 36 မိနစ္<br /><br /><br />ခ်င္းမုိင္ (မဇၩိမ)။ ။ ေဘာဂေဗဒ ႏိုဘယ္လ္ဆု႐ွင္ ဂ်ဳိးဇက္ စတစ္ဂ္လဇ္၏ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေက်းလက္ေဒသ စိုက္ပ်ဳိးေရးက႑ ဖြ႔႔ံၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အႀကံျပဳခ်က္ကို ႀကိဳဆိုလိုက္ေသာ္လည္း ထိုအစီအစဥ္အတိုင္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ လုပ္လွ်င္ေတာင္မွ စီးပြားေရး ဖြံံၿဖိဳးတိုးတက္မႈ လမ္းစေတြ႔ရန္ ဆယ္စုႏွစ္ထက္ဝက္ၾကာျမင့္နုိင္ဖြယ္ရွိသည္ဟု အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ေခါင္းေဆာင္တဦးက သတိေပး ေျပာၾကားလိုက္သည္။<br /><br />ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီဝင္ ဦးခင္ေမာင္ေဆြက “ေအာက္ထစ္ ၁၀ စုႏွစ္ တဝက္ေလာက္ေပါ့ဗ်ာ။ ငါးႏွစ္ ေျခာက္ႏွစ္ကာလ ေရာက္မွ စၿပီးေတာ့ အေကာင္းဘက္ဆိုတာ ေရးေရးေလး ျမင္လာမွာပါ။ ဒါေတာင္မွ ဥပေဒေတြ ျပင္ရမွာ ျဖစ္တယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ပံုသ႑ာန္ေျပာင္းရမွာ ျဖစ္တယ္” ဟု မဇၥ်ိမ ကို ေျပာသည္။ <br /><br />မေန႔က ေနျပည္ေတာ္တြင္ ျပဳလုပ္ေသာ စစ္အစိုးရ အထက္ပိုင္း ႏွင့္ ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးပြဲ၌ အေမရိကန္ နုိင္ငံသား ကိုလံဘီယာ တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡ မစၥတာ စတစ္ဂ္လဇ္၏ “ႏိုင္ငံေရး နဲ႔ စီးပြားေရး ခြဲ၍မရ” ဟူေသာ စကားကို သူက မီးေမာင္းထုိး ေျပာသြားသည္။<br /><br />လက္ရွိတြင္ စစ္အစိုးရအေနႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ လုပ္ႏိုင္ရန္ အေျခအေနမ႐ွိေၾကာင္း ဦးခင္ေမာင္ေဆြက သံုးသပ္သည္။ <br /><br />“တိုင္းျပည္စီးပြားေရး တိုးတက္ဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမယ္ဆိုရင္ ဒီတပ္မေတာ္ အစိုးရေအာက္မွာေတာ့ လက္႐ွိအေျခအေနအရ ေျပာင္းလာစရာေတာ့ အေၾကာင္းမ႐ွိပါဘူး” ဟု ေျပာသည္။ <br /><br />ပြင့္လင္းျမင္သာ၍ တႏိုင္ငံလံုးလႊမ္းၿခံဳႏိုင္ေသာ၊ ျပည္သူမ်ားအတြက္ အက်ိဳးျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ စီးပြားေရးျဖစ္ေအာင္ ေဆာင္းၾကဥ္းႏိုင္မွသာလွ်င္ တိုးတက္မည္ဟု သူက ယံုၾကည္ေနသည္။<br /><br />ယမန္ေန႔က ေနျပည္ေတာ္၌ ျပဳလုပ္ေသာ ေက်းလက္ေဒသ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈဆိုင္ရာ အစည္းအေဝး၌ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ဆည္ေျမာင္းဝန္ႀကီးဌာန ဝန္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဌးဦး၏ ေျပာၾကားခ်က္ကို ယေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ၌ ေဖာ္ျပထားသည္။<br /><br />“ျမန္မာႏိုင္ငံအစိုးရ အေနႏွင့္ စိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ေက်းလက္ေဒသ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းမႈ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ အမ်ိဳးသားအဆင့္ ေကာ္မတီႀကီး (၃) ရပ္ကို ဖြဲ႔စည္းေဆာင္ရြက္လွ်က္႐ွိေၾကာင္း၊ သဘာဝအႏၲရာယ္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေရး ဗဟိုေကာ္မတီ၊ ေက်းလက္ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး အေထာက္အကူျပဳ ေကာ္မတီ၊ အမ်ိဳးသား စားနပ္ရိကၡာဖူလံုမႈ ေကာ္မတီတို႔ျဖစ္ေၾကာင္း” ပါ႐ွိသည္။<br /><br />ဦးခင္ေမာင္ေဆြက “ထိေရာက္တဲ့ ကူညီမႈမ်ိဳး မ႐ွိဘူးဆိုရင္ ေကာ္မတီဆိုတာ နာမည္ဘဲ႐ွိမွာဘဲ။ ထိေရာက္တဲ့ ကူညီမႈေတြေပးႏိုင္ေအာင္ ေနာက္ကေန ပံ့ပိုးႏိုင္မယ္ဆိုရင္၊ စကားတင္မဟုတ္ဘဲနဲ႔ အလုပ္ပါ ပါမယ္ဆိုရင္ ဒါဟာေအာင္ျမင္မယ္လို႔ေတာ့ က်ေနာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။ <br /><br />၁၉၈၈ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုး၌ အသားတင္ စိုက္ဧကမွာ ၁၉.၉ သန္း႐ွိခဲ့ၿပီး၊ ၂၀၀၈-၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ၂၉.၉ သန္းအထိ တိုးတက္လာခဲ့ေၾကာင္း တရားဝင္ထုတ္ျပန္မႈမ်ားတြင္ ပါရွိသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-7944494621212130363?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-35946742842155922772009-12-15T05:57:00.000-08:002009-12-15T06:02:09.664-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />အဂၤါေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ 15 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 18 နာရီ 15 မိနစ္ <br /><br />မဇၩိမ (ခ်င္းမိုင္) ။ ။စီးပြားေရး ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္ ကိုလံဘီယာတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡ ဂ်ဳိးဇက္စတစ္လဇ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေနျပည္ေတာ္သို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီ ျဖစ္သည္။<br /><br />ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ က်ဆင္းေရး နဲ႔ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈဆိုင္ရာ မူဝါဒအတြက္ စစ္အစိုးရအရာရွိမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးရန္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသား ပညာရွင္သည္ ေရာက္လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />“မေန႔က ျမန္မာျပည္ကို ထြက္သြားတယ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ကို ေရာက္ေနမွာပါ။” ဟု အမည္မေဖာ္လိုသူ ဘန္ေကာက္အေျခစိုက္ ကုလသမဂၢ၏ အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ေဒသဆိုင္ရာ စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရး ေကာ္မရွင္႐ုံုး (ESCAP) မွ အရာရွိတဦးက မဇၩိမသို႔ ေျပာသည္။<br /><br />(ESCAP) သည္ စီးပြားေရး မစၥတာ စတစ္လဇ္၏ ျမန္မာျပည္ခရီးစဥ္အား ကမကထ ျပဳလုပ္ေသာ အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္သည္။ <br /><br />မစၥတာ စတစ္လဇ္၏ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားသည္ ေက်းလက္ေဒသကို ဦးစားေပးမည့္အစား စီးပြားေရးႏွင့္ လူမႈေရးရႈေထာင့္မ်ားက ျဖစ္သင့္သည္ဟု ရန္ကုန္စီးပြားေရး တကၠသိုလ္ အၿငိမ္းစား ပါေမာကၡ ေဒၚဆင္းသိဂၤ ီက ေျပာသည္။<br /><br />“အခုလို ေဆြးေႏြးမယ္ ဆိုတဲ့အခါက်ေတာ့ ေက်းလက္ေဒသဆိုတာထက္ စီးပြားေရးနဲ႔ လူမႈေရး ႐ႈေထာင့္ကေန ေဆြးေႏြးသြားရင္ ေကာင္းမယ္။ ေနာက္ၿပီး က်န္းမာေရးနဲ႔ ပညာေရးက႑ေရာ ေဆြးေႏြးဖို႔ လိုအပ္တယ္” ဟု ေဒၚဆင္းသိဂၤ ီက ေျပာသည္။<br /><br />ေက်းလက္ေဒသ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ရန္ ေက်းလက္ေန ျပည္သူလူထု၏ စိတ္ဓာတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး၊ ပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ေဒသခံလူထုကို အေျခခံေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားဖြဲ႔ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း၊ ကေလးမ်ား၏ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပညာေရးအတြက္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရန္ လိုအပ္သည္ဟု သူမက ေျပာသည္။<br /><br />ထို႔ျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း၌ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ ေဖာ္ေဆာင္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ “ေစ်းကြက္ကို တကယ္ဖြင့္ေပးလိုက္ရင္ ေကာင္းလာမယ္။ လူေတြက မက္လံုးအေပၚမွာ တုံ႔ျပန္မႈ ႐ွိၾကတယ္။ ဥပမာ - လယ္သမားေတြကလည္း သူတို႔မွာ ဦးေႏွာက္ေတာ့ ႐ွိပါတယ္။ သူတို႔ေျပာတာကိုလည္း နားေထာင္ရမယ္ေလ။ တခါတေလက်ရင္ ကိုယ္က အတင္းလုပ္ခိုင္းလို႔မရဘူး။ ေတာင္သူလယ္သမားက ကိုယ့္ထက္ပိုနားလည္တယ္။ သူတို႔ဘက္က ဘာေျပာလာလဲဆို တာကိုလည္း နားေထာင္ရမယ္။ အဲဒီလို ဖြင့္ေပးလိုက္ရင္ေတာ့ ေက်းလက္ေဒသေတြလည္း ဖြံ႔ၿဖိဳးလာမွာေပါ့” ဟု ေဒၚဆင္းသိဂၤ ီက ေျပာသည္။<br /><br />နုိင္ငံျခား တကၠသိုလ္တခုတြင္ စာသင္ၾကားပို႔ခ်ေနေသာ ျမန္မာစီးပြားေရး ပညာရွင္တဦးကေတာ့ နုိင္ငံေရး တည္ၿငိမ္မႈရရွိရန္ လိုအပ္ေၾကာင္းႏွင့္ စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးမႈသည္ နုိင္ငံေရးအေပၚတြင္လည္း တည္မွီေနသည္ဟု သံုးသပ္သည္။<br /><br />သူက ေက်းလက္ေဒသမ်ားတြင္ အစိုးရက လယ္သမားမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးရန္ လိုအပ္ေနၿပီး စိုက္ပ်ဳိးထုတ္လုပ္ဖို႔ လုိအပ္ေသာ ကုန္ၾကမ္းမ်ား၊ ေငြေၾကးမ်ား ေထာက္ပံ့ေရး လုပ္သင့္သည္ဟုဆိုသည္။<br /><br />စတစ္လဇ္၏ ေက်ာ္ၾကားေသာ စာအုပ္တအုပ္ျဖစ္သည့္ Globalization and Its Discontents စာအုပ္တြင္ ၄င္းက “စီးပြားေရးက႑တခုကေန ထုတ္လုပ္ေပးႏိုင္တာကို မိသားစုေတြနဲ႔ လုပ္ငန္းေတြက အနည္းငယ္သာ ျပန္ၿပီးဝယ္ယူႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ေရာင္းလိုအားမ်ားၿပီး ဝယ္လိုအား နည္းေနမယ္။ စီးပြားေရး က်ဆင္းမႈျဖစ္မယ္။ အဲဒီအခါမွာ ဝယ္လိုအားေတြ မ်ားလာေအာင္လို႔ အစိုးရေတြအေနနဲ႔ ေငြေၾကးမူဝါဒ (Monetary) နဲ႔ ဘ႑ာေရးမူဝါဒ (Fiscal Policy) ကို ခ်ဲ႕ထြင္တဲ့ နည္းကို အသံုးျပဳျခင္းအားျဖင့္ စီးပြားေရး က်ဆင္းမႈကို တြန္းလွန္ႏိုင္ပါတယ္” ဟု ေျပာထားသည္။<br /><br />ယေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္ ေနျပည္ေတာ္၌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သိန္းစိန္က ကုလသမဂၢ Under Secretary General ႏွင့္ အာ႐ွ ႏွင့္ ပစိဖိတ္ဆိုင္ရာ စီးပြားေရး ႏွင့္ လူမႈ ေရးေကာ္မ႐ွင္ (ESCAP) ၏ အမႈေဆာင္ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ Dr. Noeleen Heyzer ေခါင္းေဆာင္ေသာ အဖြဲ႔အား ေတြ႔ဆံုသည္ဟု ပါရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ဂ်ိဳးဇက္ စတစ္လဇ္ ၏ ခရီးစဥ္ကိုေတာ့ ေဖာ္ျပျခင္းမျပဳေပ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-3594674284215592277?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-66369901021046778492009-12-14T10:25:00.001-08:002009-12-19T01:22:18.628-08:00သုေတသန<br />ေက်ာ္သိခၤ <br />တနလၤာေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ 14 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 20 နာရီ 04 မိနစ္<br /><br /><br />ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ စီးပြားေရး ႏိုဘယ္ဆုရွင္လည္းျဖစ္၊ ကမၻာ့ဘဏ္၏ အဓိက စီးပြားေရးဆိုင္ရာ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္လည္း ျဖစ္ခဲ့သူ ပါေမာကၡဂ်ဳိးဇက္ စတစ္ဂ္ဂ္လစ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ေနျပည္ေတာ္တြင္ က်င္းပမည့္ ေက်းလက္ေဒသဆိုင္ရာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး မူဝါဒဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲသို႔ မနက္ျဖန္တြင္ တက္ေရာက္မည္။<br /><br />မစၥတာ စတစ္ဂ္ဂ္လစ္သည္ တပတ္ၾကာမည့္ ခရီးစဥ္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသား စီမံကိန္းႏွင့္ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ဝန္ၾကီးဌာန ဝန္ၾကီး ဦးစိုးသာ၊ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရး ႏွင့္ ဆည္ေျမာင္းဝန္ၾကီးဌာန ဝန္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဌးဦးတို႔ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ က်ဆင္းေရးႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြးသြားမည္ဟု သိရသည္။<br /><br />ကုိလံဘီယာတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡျဖစ္သူ မစၥတာ စတစ္ဂ္လစ္သည္ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္အထိ ကမၻာ့ဘဏ္၏ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ အဓိက အႀကံေပးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး အာရွ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ၏ အေၾကာင္းရင္းမ်ား ေနာက္ကြယ္မွ အေၾကာင္းရင္းမ်ားကို ေလ့လာထားေသာ “Rethinking the Asian Miracle” ကို ပံုႏွိပ္ရာ၌ အဓိက အခန္းက႑မွ ပါဝင္ခဲ့သည္။<br /><br />အေျခခံလူထုပါဝင္ေသာ စီးပြားေရးစီမံကိန္းမ်ဳိးကို ျပဳလုပ္ရန္ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို တိုက္တြန္းထားသည့္ သူ၏ ခရီးစဥ္သည္ အေမရိကန္အစိုးရႏွင့္ ပတ္သက္ျခင္း မရွိေသာ္လည္း ခရီးစဥ္ေနာက္ဆက္တြဲ ရလဒ္မ်ားအေပၚ ကုလသမဂၢႏွင့္ အေမရိကန္တို႔ ေစာင့္ၾကည့္သြားလိမ့္မည္ဟု အေနာက္တိုင္း သံတမန္မ်ားက တြက္ဆထားၾကသည္။<br /><br />ထို႔ျပင္ သူသည္ The Economics Voice ဂ်ာနယ္၏ အယ္ဒီတာတဦးလည္း ျဖစ္သည္။<br /><br />ကိုယ္ေရးအက်ဥ္း<br /><br />စတစ္ဂ္လစ္ကို ၁၉၄၃ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၉ ရက္ေန႔တြင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ အင္ဒီးယားနားျပည္နယ္ ေဂရီၿမိဳ႕၌ ေမြးဖြားခဲ့သည္။<br /><br />၁၉၆ဝ မွ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္အထိ အမ္းဟာ့စ္ထ္ ေကာလိပ္ (Amherst College) တြင္ ေလ့လာခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ သူသည္ မက္ဆာခ်ဴးဆက္ နည္းပညာတကၠသိုလ္ (MIT) တြင္ Bachelor ဘြဲ႔ ရရွိခဲ့သည္။<br /><br />ထို႔ေနာက္ ၁၉၆၅ မွ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္အထိ ခ်ီကာဂို သုေတသနအတြက္ ခ်ီကာဂို တကၠသိုလ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ခဲ့သည္။<br /><br />တဖန္ မန္ဆာခ်ဴး ဆက္တကၠသိုလ္ (MIT) တြင္ပင္ ေဒါက္တာဘြဲ႔အတြက္ ၁၉၆၆ မွ စတင္၍ ၂ ႏွစ္ၾကာ ေလ့လာခဲ့သည္။ ေဒါက္တာဘြဲ႔အတန္း တက္ေရာက္ေနစဥ္အတြင္း MIT တြင္ တြဲဖက္ပါေမာကၡတာဝန္ကိုလည္း ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။<br /><br />၁၉၆၉ ခုႏွစ္မွ ၁၉၇ဝ ခုႏွစ္တြင္ ကိန္းဘရစ္ တကၠသိုလ္၌ Fulbright သုေတသနျပဳ ေက်ာင္းသားျဖစ္ခဲ့သည္။ တဆက္တည္းမွာပင္ ေရးလ္၊ စတန္းဖို႔ဒ္၊ ဒုခ္၊ ေအာက္စ္ဖို႔ဒ္ႏွင့္ ပရင္စီတန္ တကၠသိုလ္တို႔၌ ပါေမာကၡရာထူးျဖင့္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။<br /><br />ထို႔ျပင္ Sciences Po Paris ႏွင့္ Ecole Polytechinque ေက်ာင္းမ်ားတြင္ “စီးပြားေရးႏွင့္ လူထု ေပၚလစီ (မူဝါဒ)” ဘာသာရပ္ကို သင္ၾကားခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္တြင္ မန္ဆာခ်ဴးဆက္တကၠသိုလ္၏ The Brooks World Poverty Institute ၌ ေက်ာင္းအုပ္အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။<br /><br />၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္အထိ သမၼတ ကလင္တန္ အစိုးရ၏ သမၼတ စီးပြားေရးအၾကံေပးေကာ္စီ၏ ဥကၠဌအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွ ၂ဝဝဝ ခုႏွစ္အထိ ကမၻာ့ဘဏ္တြင္ ဒုတိယ ဥကၠ႒ႏွင့္ အဓိက စီးပြားေရး အတုိင္ပင္ခံအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ႏိုင္ငံတကာ စီးပြားေရး အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ဆန္႔က်င္ေသာ ဆႏၵျပမႈတခု ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ သူ႔ကုိ ကမၻာ့ဘဏ္က အတိုက္အခံမ်ားအား ဘဏ္၏ ေပၚလစီမ်ားကို ေဖာ္ျပသည္ဟုဆိုကာ အလုပ္ထုတ္ပစ္ခဲ့သည္။<br /><br />စတစ္ဂ္လစ္သည္ Collegium International အဖြဲ႔အစည္းတြင္လည္း တာဝန္ထမ္္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ထိုအဖြဲ႔အစည္းသည္ ႏိုင္ငံေရး၊ သိပၸံႏွင့္ လူမ်ိဳးစုဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းထားၿပီး၊ အဖြဲ႔အစည္း၏ ပန္းတိုင္သည္ အတားအဆီးမ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္း၍ တရားမွ်တၿပီး၊ စီးပြားေရးအရ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္း၍ ေျဖရွင္းသည့္ နည္းလမ္းသစ္ကို အေထာက္အကူေပးသည္။<br /><br />စတစ္ဂ္လစ္သည္ အေမရိကန္ သမၼတ ဘားရက္အိုဘားမားကုိ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ အၾကံေပးခဲ့ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ အၾကံေပးရာတြင္ ဘ႑ာေရးဆိုင္ရာ က႑ ျပန္လည္အဖတ္ဆယ္ေရး အစီအစဥ္အတြက္ ပါးနပ္စြာ ေဝဖန္ခဲ့သည္။<br /><br />၂၀၀၀ ခုႏွစ္တြင္ စတစ္ဂ္လစ္သည္ ကိုလံဘီယာ တကၠသိုလ္၌ ႏိုင္ငံတကာ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးကို အေျခခံေသာ ေ႐ွးဦး ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးေပၚလစီ (IPD) ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ၂၀၀၁ ခုႏွစ္မွစတင္၍ ကိုလံဘီယာ တကၠသိုလ္တြင္ ဌာနဆိုင္ရာ အဖြဲ႔ဝင္အျဖစ္ ျဖစ္လာခဲ့ၿပီး၊ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡအဆင့္ျဖင့္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။<br /><br />၂၀၀၁ ခုႏွစ္တြင္ စီးပြားေရးႏိုဘယ္ဆုႏွင့္ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္တြင္ ဂၽြန္ဘိတ္စ္ကလပ္ မက္ဒယ္ဆု ရ႐ွိခဲ့သည္။<br /><br />ထို႔ျပင္ ကမၻာ့ဘဏ္တြသ္ ဒုတိယ ဥကၠ႒ တာဝန္ႏွင့္ စီးပြားေရးဆိုင္ရာ အဓိက အၾကံေပးပုဂၢိ္ဳလ္အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။<br /><br />သူ၏ ကမၻာလံုး စီမံခန္႔ခြဲမႈဆိုင္ရာ ေလ့လာဆန္းစစ္မႈ၊ လြတ္လပ္ေသာ ေစ်းကြက္ စီးပြားေရး ပညာ႐ွင္ (သူ႔အဆိုအရ - လြတ္လပ္ေသာ ေစ်းကြက္ကို ယံုၾကည္သူ) ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ ေငြေၾကး ရန္ပံုေငြႏွင့္ ကမၻာ့ဘဏ္တြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့မႈမ်ားေၾကာင့္ နာမည္ရရွိခဲ့သည္။ <br /><br />အခ်ဳိ႕က သူ႔ကို ေဘာဂေဗဒ ပညာရွင္ ကင္ေနး ဆီးယန္း (New-Keynesian) ေနာက္တဦးအျဖစ္ တင္စားၾကသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-6636990102104677849?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-12573813087742476912009-12-11T09:03:00.000-08:002009-12-11T09:05:26.825-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ေသာၾကာေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ 11 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 20 နာရီ 32 မိနစ္ <br /><br /><br />ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ရန္ကုန္တိုင္း ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္အေ႐ွ႕ပိုင္း ၿမိဳ႕နယ္႐ွိ ရပ္ကြက္အမွတ္ ၁၅၇ ၌ ေနထိုင္သူမ်ားကို ျမန္မာ့စီးပြားေရး ဦးပိုင္လီမိတက္က ေနရာမွ တလအတြင္း ဖယ္ခိုင္းေနေၾကာင္း ေဒသခံမ်ားအဆိုအရ သိရသည္။ <br /><br />ယင္းေနရာတြင္ ျမန္မာ့စီးပြားေရး ဦးပိုင္လီမိတက္အပိုင္ ျမဝတီ စိုက္ပ်ဳိးေရး ဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္း ကုမၸဏီက စပါးစိုက္ပ်ဳိးမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေျပာင္းေရႊ႔ခိုင္းျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ လာမည့္ႏွစ္ ဇန္နဝါရီလအတြင္း အၿပီးေျပာင္းေရႊ႔ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ရပ္ကြက္ေန အၿငိမ္းစားဝန္ထမ္း ၁၄ ဦးကို ကုမၸဏီက ယေန႔ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ေခၚယူေျပာၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />“စာနဲ႔ဆင့္ေခၚတာ။ စာထဲမွာ ဒုတိယ ဗိုလ္မႉးၾကီး ထြန္းဝင္း (အၿငိမ္းစား) မန္ေနဂ်င္းဒါ႐ိုက္တာ ျမဝတီ စိုက္ပ်ဳိးေရးဝန္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းကုမၸဏီဆိုၿပီးေတာ့ လက္မွတ္နဲ႔တကြ ပါတယ္။ လယ္ယာစီမံကိန္းေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ေနရာေတြ ဖယ္ေပးရမယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ ေရးထားတယ္” ဟု ရပ္ကြက္တြင္း ေနထုိင္သူ အၿငိမ္းစားေက်ာင္းဆရာ တဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ <br /><br />ေျပာင္းေရႊ႔ရန္ အေၾကာင္းၾကားသည့္စာကို ယခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလက ျမဝတီ စိုက္ပ်ဳိးေရး ဝန္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းကုမၸဏီက ေပးပို႔ခဲ့ေသးသည္။ <br /><br />ယင္းရပ္ကြက္ေန အၿငိမ္းစားဝန္ထမ္းအိမ္ေထာင္စု ၁၆ စု၊ လယ္သမားမိသားစု ၁၉ စု၊ က်ဴးေက်ာ္ေနထိုင္သူ အိမ္ေထာင္စု ၃၄ စုတို႔အား ေရႊ႔ေျပာင္းခိုင္းေနျခင္းျဖစ္သည္။ လယ္သမားမ်ားထဲမွ ျမဝတီ စိုက္ပ်ဳိးေရးကုမၸဏီႏွင့္ ဆက္လက္တြဲလုပ္လိုသူမ်ားမွာမူ ေျပာင္းေရႊ႔ရန္မလိုေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />က်ဴးေက်ာ္အိမ္ေထာင္စုမ်ားမွာမူ ယခုလ ၁၆ ရက္ေန႔၊ ကုမၸဏီႏွင့္ မပူးေပါင္းလိုသည့္ လယ္သမားမ်ားမွာ ယခုလ ၁၄ ရက္ေန႔ ေျပာင္းရမည္ျဖစ္ၿပီး၊ အၿငိမ္းစားဝန္ထမ္းမ်ားမွာမူ လာမည့္ႏွစ္ ဇန္နဝါရီလအတြင္း ေနာက္ဆံုးထား၍ ေျပာင္းရမည္။<br /><br />ေျပာင္းေရႊ႔ရမည့္ေနရာျဖစ္ေသာ လက္ရွိေနရာႏွင့္ တမိုင္ခြဲခန္႔ကြာေဝးသည့္ “ဒဂံုအေရွ႕ပိုင္းေဆး႐ုံ” အနီးရွိ ေျမကြက္လပ္တြင္ ယင္းကုမၸဏီက အၿငိမ္းစားဝန္ထမ္းမ်ားအတြက္ အိမ္ျပန္ေဆာက္မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေျပာင္းေရႊ႔မည့္ လယ္သမားမ်ားႏွင့္ က်ဴးေက်ာ္သမားမ်ားကိုမူ တာဝန္ယူမည္မဟုတ္ေၾကာင္း ယေန႔နံနက္ အစည္းအေဝးတြင္ ကုမၸဏီက ေျပာဆိုခဲ့သည္။<br /><br />အစည္းအေဝးကို ဒဂုံအေရွ႕ပိုင္းၿမိဳ႕နယ္ ၁၅၈ ရပ္ကြက္႐ွိ ျမဝတီစိုက္ပ်ဳိးေရးဝန္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းကုမၸဏီ႐ံုးခြဲတြင္ ျပဳလုပ္ရာ၊ ဒဂံုအေ႐ွ႕ပိုင္းၿမိဳ႕နယ္ မယက အတြင္းေရးမႉး၊ အိုးအိမ္ဦးစီးဌာန ဦးစီးမႉး၊ ျမဝတီ ကုမၸဏီမွ အေထြေထြ ညႊန္ၾကားေရးမႉး ဗိုလ္ၾကီးဒီပရာစိုင္းႏွင့္အတူ အျခားဝန္ထမ္း ၂ ဦး တက္ေရာက္ခဲ့သည္။<br /><br />“အစည္းအေဝးမွာ ျမဝတီ ကုမၸဏီက အေထြေထြ ညႊန္ၾကားေရးမႉး ဗိုလ္ၾကီး ဒီပရာစိုင္းက ႏိုင္ငံေတာ္က ခိုင္းလို႔လုပ္ရတာလို႔ ေျပာတယ္။ သူတို႔လည္း ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာတယ္” ဟု ယင္း အၿငိမ္းစား ေက်ာင္းဆရာက ဆိုသည္။<br /><br />အစည္းအေဝးတက္ေရာက္သည့္ ၁၄ ဦးအဖြဲ႔က ေနရာသစ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႔မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း လက္ရွိ ေနအိမ္အတိုင္း အိမ္ျပန္ေဆာက္ေပးရမည္ဟု ေတာင္းဆိုေသာ္လည္း ကုမၸဏီတာဝန္ရွိသူမ်ားက အထက္သို႔ တင္ျပေပးမည္ဟုသာ ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့ေၾကာင္း ၁၄ ဦးအဖြဲ႔ပါ ပုဂၢဳိလ္တဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာျပသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-1257381308774247691?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-8876478607847618822009-12-10T07:46:00.000-08:002009-12-10T08:12:25.308-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ၾကာသပေတးေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ 10 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 21 နာရီ 00 မိနစ္<br /><br />ခ်င္းမိုင္ (မဇၥ်ိမ) ။ ။ ရန္ကုန္ႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္မွအပ တႏိုင္ငံလံုးစီးခြင့္ရမည့္ ၁၇/ယ ဆိုင္ကယ္ လိုင္စင္ လာလုပ္သူ နည္းေနေသးေၾကာင္း သန္လွ်င္ႏွင့္ ျမဝတီ ကုန္းလမ္းပို႔ေဆာင္ေရးညႊန္ၾကားမႈဦးစီး ဌာန-ကညန႐ုံးမ်ား၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။<br /><br />“အခုေလာေလာဆယ္အထိေတာ့ လိုင္စင္လာေလွ်ာက္တဲ့လူ အေရအတြက္ကေတာ့ နည္းေနေသးတယ္။ တေန႔ကို လိုင္စင္လာ လုပ္တဲ့လူ အေယာက္၂ဝ ေလာက္ပဲ ႐ွိေသးတယ္” ဟု သန္လွ်င္ ကညန ႐ံုးမွ ဝန္ထမ္းတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာ သည္။ <br /><br />ေပးေဆာင္ရမည့္ လိုင္စင္ေၾကးမ်ားေနၿပီး မတတ္ႏိုင္သျဖင့္ သြားေရာက္ေလွ်ာက္ထားသူ နည္းေနျခင္းျဖစ္ ေၾကာင္း သန္လွ်င္ၿမိဳ႕ခံတဦးကေျပာသည္။ <br /><br />“ဆိုင္ကယ္ တစီးကို ၁၂ သိန္း၊ ၁၃ သိန္းေတာင္ ေပးရတာ။ သူတို႔ကို ေပးရတဲ့ လိုင္စင္ေၾကးက သံုးသိန္း၊ ေလးသိန္း ေလာက္အထိကို ေပးေနရေတာ့ ဝယ္စီးေပမယ့္ လိုင္စင္လုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္ေတာ့မ႐ွိဘူး။ without (လိုင္စင္မဲ့) အတိုင္းပဲ စီးမယ္” ဟု သန္လွ်င္ ေအာင္မဂၤလာရပ္ကြက္မွ ဟြန္ဒါဆိုင္ကယ္ပိုင္႐ွင္ တဦးက မဇၥ်ိမ ကို ေျပာသည္။ <br /><br />ဆိုင္ကယ္လိုင္စင္ ေလွ်ာက္ထားရာတြင္ ဆိုင္ကယ္အမ်ိဳးအစား၊ ထုတ္လုပ္သည့္ခုႏွစ္အေပၚ မူတည္၍ လိုင္စင္ေၾကး ကြာျခားမႈ႐ွိေၾကာင္း သန္လွ်င္ ကညန႐ံုးမွ ဝန္ထမ္းက ေျပာသည္။ <br /><br />လိုင္စင္ေၾကးမ်ားမွာ ၂ဝဝ၈ ႏွင့္၂ဝဝ၉ ခု ေမာ္ဒယ္ ထိုင္းႏိုင္ငံထုတ္ One Ten ဆိုင္ကယ္တစီးကို ေလးသိန္း၊ ထိုင္းႏိုင္ငံထုတ္ ၁၂၅ အမ်ိဳးအစားကို ေျခာက္သိန္း၊ ၂ဝဝ၈ ႏွင့္၂ဝဝ၉ ခု ေမာ္ဒယ္ တ႐ုတ္ထုတ္ One Ten တစီးကို တသိန္းေျခာက္ေသာင္းခြဲ၊ တ႐ုတ္ထုတ္ ၁၂၅ တစီးလ်င္ တသိန္းကိုးေသာင္း အသီးသီး ျဖစ္ ေၾကာင္းသိရသည္။<br /><br />ျမဝတီၿမိဳ႕တြင္လည္း လိုင္စင္ စတင္ထုတ္ေပးသည့္ ဒီဇင္ဘာ ၁ ရက္ေန႔မွ စတင္၍ ယေန႔အထိ တရက္ လွ်င္ လိုင္စင္လာလုပ္သူ ဦးေရမွာ ငါးေယာက္ မွ ေျခာက္ေယာက္ အထိသာ႐ွိၿပီး အခ်ိဳ႕ရက္မ်ားတြင္ လိုင္စင္လာလုပ္သူပင္ မ႐ွိေၾကာင္း ျမဝတီ ကညန႐ံုးႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးကေျပာသည္။<br /><br />လိုင္းစင္ေၾကးမ်ားေသာေၾကာင့္တေၾကာင္း၊ လိုင္စင္မလုပ္ပါက ဖမ္းဆီးမည္ဟု ထုတ္ျပန္ထားျခင္း မ႐ွိ သည္က တေၾကာင္းေၾကာင့္ မလုပ္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။<br /><br />ထိုင္းနယ္စပ္ ရွမ္းျပည္အေရွ႕ပိုင္း တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕တြင္ ယေန႔အထိ ဆိုင္ကယ္အစီးေရ ၅ဝဝ ခန္႔ လုပ္ ေဆာင္ၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း လိုင္စင္ေၾကး ျမန္မာေငြေျခာက္သိန္းသည္ ထိုင္းဘတ္ေငြ ႏွစ္ေသာင္းခန္႔ႏွင့္ ညီမွ်ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ဆိုင္ကယ္အသစ္ တစီး ဝယ္စီးႏိုင္သျဖင့္ လိုင္စင္ မလုပ္သူမ်ားလည္းရွိေၾကာင္း တာခ်ီလိတ္ ကညန ႐ုံးႏွင့္ နီးစပ္သူ ၿမိဳ႕ခံ တဦးထံမွ သိရသည္။<br /><br />“က်ေနာ့္မွာလည္း ဆိုင္ကယ္႐ွိတာပဲ က်ေနာ္ မေဆာင္ဘူး။ မေဆာင္ဘူးဆိုတာက က်ေနာ္တို႔က ျပည္မ အထိ သြားမွာလည္း မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔က ဒီတၿမိဳ႕တည္း စီးတဲ့လူေတြ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ယုိးဒယား လိုင္စင္နဲ႔ပဲ စီးတယ္” ဟု သူက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။<br /><br />တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕တြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံလိုင္စင္ျဖင့္ “ညအိပ္” ပံုစံျဖင့္ ဆိုင္ကယ္ႏွင့္ ကားမ်ားကို ခ႐ိုင္တာဝန္ရွိသူ မ်ားအား ေပးကမ္း၍ စီးနင္းေနၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု သူကဆိုသည္။<br /><br />လိုင္စင္လုပ္သူမ်ားအေနျဖင့္ မွတ္ပံုတင္ မူရင္းႏွင့္ မိတၱဴ၊ ဆိုင္ကယ္ပါ တပါတည္း ယူေဆာင္လာရမည္ဟု တႏိုင္ငံလံုး႐ွိဆိုင္ ကယ္လိုင္စင္ ထုတ္ေပးေနေသာ ကညန ႐ံုးမ်ားတြင္ ေၾကျငာထားေၾကာင္း သိရသည္။ <br /><br />ျမန္မာႏိုင္ငံကုန္းလမ္းပို႔ေဆာင္ေရးညႊန္ၾကားမႈဦးစီးဌာန (ကညန) က ယခုလ ၁ ရက္မွစ၍ စ၍ လာမည့္ႏွစ္ ၃၁ ရက္ေန႔အထိ ၁၇/ယ လိုင္စင္မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာခ႐ိုင္ႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္မ်ား႐ွိ ကညန ႐ံုးမ်ားတြင္ ေလွ်ာက္ ထားႏိုင္ေၾကာင္း ေၾကညာထားသည္။<br /><br />အသစ္လုပ္ေပးေနေသာ ၁၇/ယ လိုင္စင္ျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္မွလြဲ၍ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုးတြင္ စီးခြင့္႐ွိမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အစိုးရဆီဆိုင္မ်ားတြင္ ဆီထုတ္ယူခြင့္ရမည္ မဟုတ္ေပ။ ယခင္က ထုတ္ ေပးထားေသာ ၁/ယ လိုင္စင္ ဆိုင္ကယ္မ်ားမွာမူ ဆီထုတ္ယူခြင့္႐ွိေသာ္လည္း သတ္မွတ္နယ္ေျမအတြင္း သာ စီးခြင့္႐ွိမည္ျဖစ္သည္။<br /><br />ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္း၌ မွတ္ပံုတင္ထားသည့္ ဆိုင္ကယ္ အစီးေရ ၄၂ဝဝဝ ေက်ာ္ရွိၿပီး ဌာနဆိုင္ရာ ဆိုင္ ကယ္မွာ ၈ဝဝ ေက်ာ္ရွိ ေၾကာင္း ကညန က ေၾကညာထားသည္။<br /><br />ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း၌ လိုင္စင္မဲ့ဆိုင္ကယ္မ်ားကို အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ နားလည္မႈယူ၍ စီးနင္းေနၾကရာမွ ယခုကဲ့သို႔ လိုင္စင္ထုတ္ေပးလာျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />လိုင္စင္မဲ့ ဆိုင္ကယ္မ်ားကို ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္၌ မဲေဆာက္-ျမဝတီ-ပဲခူး၊ မယ္ဆိုင္-တာခ်ီလိတ္-ေတာင္ၾကီး၊ တ႐ုတ္-ျမန္မာ နယ္စပ္၌ ၾကယ္ေခါင္-လား႐ိႈး-မႏၲေလး၊ ေရႊလီ-ဗန္းေမာ္ႏွင့္ ေရႊလီ-ျမစ္ၾကီးနား၊ စသည့္ လမ္းေၾကာင္းမ်ားမွ အာဏာပိုင္အဆင့္ဆင့္ထံ လာဘ္ထိုး၍ တရားမဝင္ သယ္ယူၾကေၾကာင္း ယင္း နယ္စပ္ေဒသမ်ား႐ွိ ဆိုင္ကယ္ေစ်းကြက္ႏွင့္ နီးစပ္သူမ်ားထံမွ သိ႐ွိရသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-887647860784761882?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-43995228730626878802009-12-09T07:12:00.000-08:002009-12-09T07:13:08.690-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ 09 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 21 နာရီ 22 မိနစ္<br /><br /><br />ခ်င္းမိုင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ လူငယ္မ်ားအတြင္း မူးယစ္ေဆးဝါးသံုးစြဲမႈ ဆိုးက်ဳိးဆိုင္ရာ ပညာေပးမႈ နည္းပါးေနေသးေၾကာင္း ရန္ကုန္အေျခစိုက္ လူငယ့္အားမာန္ မူးယစ္ေဆးဝါးသံုးစြဲမႈ ကာကြယ္တာဆီးေရး အဖြဲ႔က ယေန႔ ေျပာၾကားလိုက္သည္။<br /><br />စစ္အစိုးရက ဖမ္းဆီး မူးယစ္ေဆးဝါးမ်ားကို ရွမ္းျပည္အေရွ႕ပိုင္း က်ဳိင္းတံုၿမိဳ႕၌ ယမန္ေန႔က မီးရိႈ႔ျပခဲ့ၿပီးေနာက္ မဇၥ်ိမ၏ ေမးျမန္းမႈကို လူငယ့္အားမာန္အဖဲြ႔က ယခုကဲ့သို႔ တံု႔ျပန္ေျပာဆိုလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />“တႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာမွာ မူးယစ္ေဆးဝါး ပညာေပးမႈက အရမ္း အားနည္းေနတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကေတာ့ မူးယစ္ေဆးဝါး သံုးစြဲမႈ ပေပ်ာက္ေရးဆိုင္ရာ ပညာေပး လုပ္ေနတယ္ ဆိုေပမယ့္ ပညာသြားၿပီး ေပးတဲ့အခါမွာ ဟိုက မူးယစ္ေဆး သံုးတာက စြဲတဲ့ အဆင့္ကို ေရာက္ေနၿပီ” ဟု ယင္းအဖြဲ႔ ဥကၠ႒ ဦးမ်ိဳးျမင့္က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။<br /><br />ယခုေနာက္ပိုင္းတြင္ စိတ္ၾကြေဆးကဲ့သို႔ေသာ မူးယစ္ေဆးဝါး အသစ္အဆန္းမ်ား ေပၚလာေသာေၾကာင့္ မူးယစ္ေဆးဝါး သံုးစြဲသူ လူငယ္အေရအတြက္ ယခင္ကထက္ မ်ားလာသည္ဟုလည္း သူက ဆိုသည္။<br /><br />လူငယ့္အားမာန္ အဖြဲ႔သည္ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလး၊ လား႐ိႈးႏွင့္ မိတၳီလာၿမိဳ႕မ်ားတြင္ ႐ံုးခြဲမ်ားဖြင့္လွစ္၍ လူငယ္မ်ားအၾကား မူးယစ္ေဆးဝါး သံုးစြဲမႈ ပေပ်ာက္ေစေရးအတြက္ ပညာေပး ေဟာေျပာပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ေဆးသံုးစြဲမႈ ရပ္တန္႔ေစရန္ ေဆးစြဲသူလူငယ္မ်ားအား ဆရာဝန္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေစျခင္းတို႔အတြက္ ကူညီေနေသာ အဖြဲ႔ျဖစ္သည္။<br /><br />ဦးမ်ဳိးျမင့္က “က်ေနာ္တို႔မွာ လုပ္ဖို႔ လိုအပ္ေနတဲ့ အစီအစဥ္ေတြက မူးယစ္နဲ႔ပတ္သက္ရင္ fever injection (အဖ်ားအတြက္ ေဆးထိုးျခင္း) အတြက္ ပညာေပးတာေတြ နည္းပါးေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ needle sharing (ေဆးထိုးအပ္ ေပါင္းသံုးျခင္း) မလုပ္ေအာင္ ပညာေပးမယ္။ ၿပီးေတာ့ safer sex (ပိုမိုလံုၿခံဳေသာ လိင္ဆက္ဆံမႈ) အေနနဲ႔ ကြန္ဒံုးေဝမယ္။ ဆိုေတာ့ အဲဒီလို indicator (တိုင္းတာမႈ) ျပလို႔လြယ္တဲ့ ဟာေတြကိုပဲ ပေရာဂ်က္လုပ္ေနရေတာ့၊ ထိေရာက္မႈ မရွိဘူးေပါ့” ဟု ေျပာသည္။<br /><br />တ႐ုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္ မူဆယ္ၿမိဳ႕၌ လူငယ္မ်ား မူးယစ္ေဆးဝါး သံုးစြဲမႈ ျမင့္တက္ေနေၾကာင္းႏွင့္ ယင္းနယ္စပ္သည္ ေတာေတာင္ထူထပ္သည့္ နယ္ေျမျဖစ္ၿပီး ေတာမ်ားကို အေျခခံ၍ မူးယစ္ေဆး ေရာင္းဝယ္ေနမႈမ်ားကိုလည္း သက္ဆိုင္ရာက သြားေရာက္ဖမ္းဆီး ပိတ္ဆုိ႔ႏိုင္သည့္ အေနအထား မရွိေၾကာင္း သူတို႔အဖြဲ႔ လက္လွမ္းမီသမွ်ကို အေျခခံ၍ သူက ေျပာသည္။<br /><br />စစ္အစိုးရကမူ ျမန္မာႏိုင္ငံ မူးယစ္ေဆးဝါးႏွင့္ စိတ္ကို ေျပာင္းလဲေစေသာ ေဆးဝါးမ်ား အႏၲရာယ္ တားဆီးကာကြယ္ေရး ဗဟိုအဖြဲ႔ကို ဖြဲ႔စည္းထားၿပီး ၁၅ ႏွစ္ စီမံကိန္း (၁၉၉၉-၂၀၁၄) ျဖင့္ မူးယစ္ေဆးဝါး ပေပ်ာက္ေရး ေဆာင္ရြက္ေနေၾကာင္း ေၾကညာထားသည္။<br /><br />ယမန္ေန႔က ႐ွမ္းျပည္နယ္အေရွ႕ပိုင္း က်ိဳင္းတံုၿမိဳ႕တြင္ ၅ ၾကိမ္ေျမာက္ ျပဳလုပ္ေသာ ဖမ္းဆီးရမိသည့္ မူးယစ္ေဆးဝါးမ်ား မီး႐ိႈ႔ဖ်က္ဆီးပြဲ၌ ျမန္မာႏိုင္ငံ မူးယစ္ေဆးဝါးႏွင့္ စိတ္ကို ေျပာင္းလဲေစေသာ ေဆးဝါးမ်ား အႏၲရာယ္တားဆီး ကာကြယ္ေရး ဗဟိုအဖြဲ႔ အတြင္းေရးမႉး ရဲခ်ဳပ္ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ခင္ရီက “ယေန႔အခ်ိန္ကာလသည္ ၁၅ ႏွစ္စီမံကိန္း၊ ဒုတိယ ၅ ႏွစ္ပိုင္း၏ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ကို ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္သျဖင့္ မူးယစ္ေဆးဝါး တိုက္ဖ်က္ေရးလုပ္ငန္းရပ္ၾကီး အေတာ္ပင္ ေအာင္ျမင္ခရီးေရာက္ေနၿပီ” ဟု ေျပာၾကားခဲ့သည္။<br /><br />အာဖဂန္နစၥတန္ၿပီးလွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ကမၻာ့ဒုတိယေျမာက္ ဘိန္းစိမ္းစိုက္ပ်ဳိးသည့္ ႏိုင္ငံျဖစ္ေၾကာင္း ကုလသမဂၢ မူးယစ္ေဆးဝါးႏွင့္ မႈခင္းဆိုင္ရာ႐ံုး UNDOC က ထုတ္ျပန္ထားသည္။ ထို႔အျပင္ စိတ္ၾကြေဆး ထုတ္လုပ္မႈမွာလည္း တိုးျမင့္လာေနေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ မူးယစ္ေဆးစြဲလူငယ္မ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ကုသေပးေနသည့္ အမည္မေဖာ္လိုသူ ကခ်င္ဆရာ တဦးကလည္း ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ၾကီးနားၿမိဳ႕တြင္ အသက္ ၁၂ ႏွစ္၊ ၁၃ ႏွစ္အရြယ္ လူငယ္မ်ား မူးယစ္ေဆးဝါးသံုးစြဲမႈ မ်ားလာေၾကာင္း ေျပာသည္။<br /><br />“အခုေနာက္ပိုင္းဆိုရင္ ၁၂ ႏွစ္၊ ၁၃ ႏွစ္ ဝန္းက်င္ေရာက္တာနဲ႔ကို သံုးစြဲတဲ့လူ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ။ ျမစ္ၾကီးနားၿမိဳ႕ေပၚဆိုရင္ လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မူးယစ္ေဆးဝါး သံုးစြဲသေလာက္ကို ျဖစ္ေနၿပီ။ အဲဒီမွာက မူးယစ္ေဆးဝါးမသံုးရင္ ေခတ္မမီသလိုကို ျဖစ္ေနၿပီ” ဟု သူက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။<br /><br />ထို႔ျပင္ ႏွစ္စဥ္ ကခ်င္ျပည္နယ္မွ မူးယစ္ေဆးစြဲသူ လူငယ္ဦးေရမွာ အနည္းဆံုး ၃၀ ခန္႔ ေဆးျဖတ္ရန္ ရန္ကုန္ရွိ ၎တို႔ထံသို႔ လာေရာက္ၾကေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />ယခုအခါ ရန္ကုန္ရွိ ႏိုက္ကလပ္မ်ား၌လည္း မူးယစ္ေဆးဝါးကို ကိုယ့္အဆက္အသြယ္ႏွင့္ကိုယ္ အေရာင္းအဝယ္လုပ္ၿပီး သံုးစြဲေနၾကေၾကာင္း ရန္ကုန္ႏိုက္ကလပ္မ်ားႏွင့္ နီးစပ္သူတဦးက ေျပာသည္။<br /><br />စစ္အစိုးရက မူးယစ္ေဆးဝါး ကာကြယ္တားဆီးေရးႏွင့္ ပညာေပးအဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ခြင့္သာ ေပးထားၿပီး အျခား အကူအညီ တစံုတရာေပးႏိုင္ျခင္း မ႐ွိေသးေၾကာင္းႏွင့္ ယင္းအဖြဲ႔မ်ားသည္ ကုလသမဂၢ မူးယစ္ေဆးဝါးႏွင့္ မႈခင္းဆိုင္ရာ႐ံုး (UNDOC) ၏ ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ျဖင့္သာ လုပ္ကိုင္ေနၾကရေၾကာင္း သိရသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-4399522873062687880?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-35755580010800770582009-12-07T04:52:00.000-08:002009-12-07T07:20:37.458-08:00ေဆာင္းပါး<br />ေက်ာ္သိခၤ<br />ႏို၀င္ဘာလ ၂၉၊ ၂၀၀၉<br /><br />မေလး႐ွားႏိုင္ငံတြင္ overstayed ဘ၀ျဖင့္ ၁၃ ႏွစ္ေက်ာ္ေနထိုင္လာသည့္ သူ႔အေတြ႔အႀကံဳမ်ား ႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ေကာင္းမ်ားေၾကာင့္ အေရးႀကံဳလာလွ်င္ လူတကာက အသန္းကို သတိရၾကသည္။<br /><br />အဆက္မျပတ္ျမည္ေနေသာ ဖုန္းသံေတြေၾကာင့္ ႐ုတ္တရက္လန္႔ႏိုးသြားၿပီး ညအခ်ိန္မေတာ္ႀကီး အေရးေပၚကယ္ဆယ္ ေရးအလုပ္ကို လုပ္ရသည့္ ညေတြကလည္း မေရတြက္ႏိုင္ေတာ့။ ညႀကီးသန္းေခါင္း ကိုယ့္ကိုအားကိုးတႀကီး ေခၚလာ ေသာဖုန္းသံမ်ားကို အသန္းလ်စ္လ်ဴမ႐ႈရက္ပါ။ လ်စ္လ်ဴ႐ႈလိုက္တာႏွင့္ တစ္ဖက္ကလူ၏ အသက္အႏၱရာယ္က မေတြး ၀ံ့စရာ။<br /><br />လူကုန္ကူးမႈစက္၀န္းထဲက သားေကာင္ျဖစ္ေနသူ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား၏ “ကိုအသန္းေရ…လုပ္ပါဦးဗ်ာ။ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကို ကယ္ပါဦး” ၊ “ကိုအသန္းေရ….က်ေနာ့္ကို ေရြးေပးပါဦး” ဆိုတဲ့ အသံေတြကိုၾကားရသည့္ ညေတြ ကလည္း မနည္းေတာ့ေပ။<br /><br />ထိုအသံကို ၾကားလိုက္ရင္ေတာ့ “ေသခ်ာသြားၿပီ၊ ျမန္မာတစ္ေယာက္ေတာ့ မေလးနယ္စပ္ မွာ ေရာင္းစားခံလိုက္ရၿပီ” ဟူ၍ သူ႔အေတြ႔အႀကံဳက သူ႔ကို အလုိလိုေနရင္း သတိေပးေနသည္။ ထိုအသံၾကားလွ်င္လည္း ၾကားသည့္အခ်ိန္တြင္ အသန္းမွာ မဆိုင္းမတြပင္ ဖုန္းဆက္ၿပီး နီးစပ္သူေတြထံမွ ေငြေခ်းရ၊ ပြဲစားထံသို႔ေငြလႊဲၿပီး ကိုယ့္လူကိုယ္ ျပန္ၿပီး၀ယ္ရႏွင့္ အလုပ္႐ႈပ္ေနေတာ့သည္။<br /><br />တခါတရံ အေရးႀကီးလွ်င္ႀကီးသလို ည အခ်ိန္မေတာ္ႀကီး ပိုက္ဆံရႏိုင္မည့္ေနရာသို႔ သြားရသည္။ မေလး႐ွားလို ေနရာ မ်ိဳးမွာ ညအခ်ိန္မေတာ္ ႀကီးအျပင္ ထြက္ လွ်င္ လုယက္တာမ်ိဳး ႏွင့္ အႏၱရာယ္႐ွိမွန္း သိသည္။ ညဖက္မေျပာႏွင့္ မေလး ႐ွားလို ေနရာမ်ိဳးမွာ ေန႔ခင္းဖက္ အျပင္ ထြက္လွ်င္ေတာင္ တကၠစီေပၚမွာ ဓားျပတိုက္တာ၊ လမ္းေပၚမွာ လုယက္တာမ်ိဳး ႐ွိေသးသည္။<br /><br />သို႔ေသာ္ ထိုအခ်ိန္အခါမ်ိဳးတြင္ မိမိအႏၱရာယ္ထက္ပိုၿပီး စိုးရိမ္ရတာက လူကုန္ကူးမႈ ေစ်းကြက္ထဲက သားေကာင္ျဖစ္ ေနေသာ အလုပ္သမားတစ္ေယာက္။ မေလးလိုႏိုင္ငံမ်ိဳးတြင္ တရား၀င္စာရြက္စာတမ္း တစံုတရာ ကိုင္ေဆာင္ျခင္း မ႐ွိ ဘဲ၊ မိမိ၀မ္းစာေရးအတြက္ လာေရာက္႐ွာေဖြစားေသာက္ရင္း မေလးရဲက ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်၊ ေထာင္မွလြတ္ေသာ္ လည္း မေလးရဲက ပြဲစားလက္ထဲသို႔ ေရာင္းစားျခင္းကိုခံရသည္။<br /><br />ပဲြစားကလည္း ထိုသူေတြကို လက္ထဲတြင္ ၾကာၾကာ မထား။ သတ္မွတ္ထားသည့္အခ်ိန္အတြင္း တစ္ေယာက္ ေယာက္ ကလာေရြးလွ်င္ေရြး၊ မေရြးလွ်င္ ထိုင္းဘတ္ သံုး ေသာင္းခြဲျဖင့္ ငါးဖမ္းေလွ (သို႔မဟုတ္) ရာဘာၿခံထဲသို႔ ကၽြန္အျဖစ္ ေရာင္းစားမည္။ ထြက္ေျပးလွ်င္လည္း ပစ္သတ္မည္။ ထိုင္း-မေလး နယ္စပ္မွာ လူကုန္ကူးမႈက သည္မွ် ေလာက္ဆိုး၀ါး ေနသည္ကို အသန္းသိသည္။<br /><br />အသန္းရဲ႕ေျပာျပခ်က္အရ “ေထာင္ထဲကေန လႊတ္တဲ့သူေတြဆိုရင္ ရဲေတြက ေခၚသြားတယ္။ ရဲေတြက သူတို႔ကို ထိုင္း-မေလး႐ွား နယ္စပ္က ပြဲစားေတြလက္ထဲကို ည ၇ နာရီေလာက္ဆိုရင္ တစ္ေယာက္ကို မေလးရင္းဂစ္ေငြ ၄၀၀ နဲ႔ ေရာင္း စားလိုက္တယ္။ အဲဒီလိုလုပ္ဖို႔အတြက္ ေထာင္သားေတြကို နယ္စပ္ကို သြားပစ္ေတာ့မယ္ဆိုကတည္းက မေလးရဲက နယ္စပ္ကပြဲစားနဲ႔ တစ္ခါတည္းခ်ိတ္ထားတာ။ ရဲကေရာင္းလိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ေရာင္းစားခံလိုက္ရတဲ့ လူေတြကုိ ပြဲစားက ေတာထဲက ေနရာတစ္ေနရာကို ေခၚသြားတယ္။ အဲဒီေနရာမွာပဲ အခုလို ေရာင္းစားခံလိုက္ရတဲ့ လူေပါင္း ၁၀၀၊ ၂၀၀ ေလာက္႐ွိတယ္”<br /><br />အခ်ိဳ႕ အက်ဥ္းသားမ်ားမွာ မေလးရဲက ေထာင္ထဲမွ ထုတ္၍ ထိုင္း-မေလးနယ္စပ္တြင္ ေရာင္းမစားမီ ႀကိမ္ဒဏ္႐ိုက္ျခင္း ကိုခံရပါေသးသည္။ ထိုအေၾကာင္း ႏွင့္ ပက္သက္၍ ေရာင္းစားမခံရမီ မေလးအက်ဥ္းစခန္း၌ ႀကိမ္ဒဏ္အ႐ိုက္ခံခဲ့ရ သူ ကိုညြန္႔၀င္းက သူ႔အေတြ႔အႀကံဳကို အခုလိုေျပာျပပါသည္။<br /><br />“တရား႐ံုးကလည္း ႀကိမ္ဒဏ္႐ိုက္ဖို႔ အမိန္႔က ခ်ၿပီးသားဆိုေတာ့ ဘာမွေျပာလို႔မရဘူးေလ။ ႀကိမ္႐ိုက္မယ့္လူကို သူတုိ႔က သက္သက္ကို ေမြးထားတာ။ လူတစ္ေယာက္႐ိုက္ရင္ မေလး ရင္းဂစ္ ၁၀၀ (US$28) ရတယ္။ သူတို႔က ေထာင္ထဲမွာ ေထာင္သားေတြကို အႀကမ္းဖက္ၿပီး ထိန္းတဲ့ေကာင္ေတြေလ။ အရပ္ႀကီး ေတြဆိုရင္ ငါးေပ႐ွစ္၊ ငါးေပကိုးလက္မ ေလာက္႐ွိ တယ္။ တစ္ ခ်ိဳ႕ဆို ငါးေပဆယ့္တစ္ေလာက္အထိ႐ွိတယ္။<br /><br />က်ေနာ္တို႔ကို ေဆးစစ္ေနတုန္း၊ ဒီေကာင္ႀကီး ေတြက ႀကိမ္စင္ေပၚမွာ သားေရျပားေတြကို တေျဖာင္းေျဖာင္း႐ိုက္ၿပီး ႀကိမ္စမ္း ေနတာ။ ႀကိမ္႐ိုက္ ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို ဆြဲေခၚၿပီး ထုတ္သြားတာ ဟိုတုန္းက ကားစင္တင္ခံရေတာ့မယ့္ လူတစ္ေယာက္ကို အာဏာပါးကြက္သားေတြက လာၿပီးေခၚ ထုတ္သြားသလိုပဲ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဘုရား၊ တရားပဲ ေအာက္ ေမ့ၿပီး၊ ကဲ… ကံမေကာင္းလို႔ ခံရတာပဲကြာ။ ခ်ကြာ… ေယာက်္ားပဲကြာ ဆိုၿပီး အားတင္းထားလိုက္တယ္”<br /><br />ထို႔ေနာက္ ႀကိမ္ဒဏ္႐ိုက္ၿပီးသူမ်ားကို မေလးရဲ ႏွင့္ လ၀က အရာ႐ွိမ်ားက ေထာင္ထဲမွထုတ္၍ ထိုင္း-မေလးနယ္စပ္တြင္ စြန္႔ပစ္မည့္သူမ်ားကို နယ္စပ္တြင္ရွိေသာ ထိုင္းပြဲစားမ်ား ထံ မေလးရင္းဂစ္ ၄၀၀ ႏွင့္ ေရာင္းစားသည္။ ထို ထိုင္းပြဲစား မ်ားလက္ေအာက္တြင္ ျမန္မာ-မြတ္စလင္မ်ား အပါအ၀င္၊ တိုင္းရင္းသား ပြဲစားမ်ားက ေ၀စား၊ မွ်စား စနစ္ျဖင့္ လူပြဲစား အလုပ္ကို လုပ္ၾကသည္။ ထိုပြဲစားမ်ားထဲတြင္ အဆိုးဆံုးမွာ ဟာမစ္ကိုႏိုင္ဟုေခၚေသာ မြန္ကုလားပြဲစား (အသက္ ၃၈-၄၀ ခန္႔) က အဆိုးဆံုးျဖစ္သည္ဟု လူကုန္ကူးခံရၿပီး ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္လာေသာ ျမန္မာအလုပ္သမား တစ္ဦး က ေျပာျပပါသည္။<br /><br />သူက “ေရာင္းစားခံလိုက္ရတဲ့ က်ေနာ္တို႔အုပ္စုထဲက လူတစ္ေယာက္ေပါ့။ သူက ပြဲစားကုိ ေတြ႔ခ်င္တယ္လို႔ေျပာတယ္။ ေျပာလည္း ေျပာေရာ။ ပြဲစားဟာမစ္ကိုႏိုင္တပည့္ေတြက “ေအး….မင္း၊ ငါတို႔ဆရာကိုေတြ႔ရမယ္” ဆိုၿပီး ဟာမစ္ကိုႏိုင္ကို သြားေျပာလိုက္တယ္။ “အဲဒီေကာင္ကေတာ့ ဆရာ့ကို ေတြ႔ခ်င္တယ္” လို႔လဲ ဆိုေရာ ဟာမစ္ကိုႏိုင္ ေရာက္လာၿပီး က်န္တဲ့ လူေတြေ႐ွ႕မွာ “မင္းလားကြ ငါ့ကိုေတြ႔ခ်င္တာ” ဆိုၿပီးေတာ့ ေသနတ္ဒင္ နဲ႔ ထုတယ္။ ေဆာင့္ကန္ တယ္” ဟု သူကိုယ္တိုင္ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ အျဖစ္အပ်က္ကို ေျပာျပပါသည္။<br /><br />လူကုန္ကူးခံခဲ့ရေသာ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား၏ ျပန္လည္ေျပာျပခ်က္အရ ယခုလို လူကုန္ကူးမႈကို ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း က်ဴးလြန္ေနၾကသူမ်ားကို ဦးေဆာင္သူမွာ ဟာမစ္ကိုႏိုင္ပင္ျဖစ္ၿပီး၊ ၄င္းႏွင့္ အတူလူကုန္ကူးမႈကို က်ဴးလြန္ေနသူမွာ မေလး ႏိုင္ငံသား အသက္ ၃၈-၄၀ ၀န္းက်င္႐ွိ ဟတ္ဆန္ဆိုသူျဖစ္သည္။ ၄င္းက မေလးရဲမ်ားႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး၊ မေလးထိန္း သိမ္းေရးစခန္းမ်ားမွ ထုတ္လာေသာ ေထာင္သားမ်ားကို အေရအတြက္အလုိက္ တစ္ေယာက္လွ်င္ ရင္းဂစ္ ၄၀၀ (US$114) ႏွင့္ ၀ယ္သည္။<br /><br />မေလး႐ွား ရဲေထာက္လွမ္းေရး တပ္ဖြဲ႔အေနႏွင့္ မၾကာေသးမီက လူကုန္ကူးမႈတြင္ ပါ၀င္ပက္သက္ေနသည့္ မေလးလ၀က အရာ႐ွိမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ဖမ္းဆီးႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း ထုိင္း ႏွင့္ မေလး႐ွား အာဏာပိုင္မ်ားဖက္မွ ထိုင္း-မေလး႐ွားနယ္စပ္တြင္ အေျခခ်၍ လူကုန္ကူးမႈကို က်ဴးလြန္ေနၾကေသာ ဟာမစ္ကိုႏိုင္ဦးေဆာင္သည့္ လူကုန္ကူးမႈဂိုဏ္းကို မူ ယေန႔ထိ ေျခရာခံၿပီး ေဖာ္ထုတ္ဖမ္းဆီးႏိုင္ျခင္း မ႐ွိေသးေပ။<br /><br />“အဲဒီေန႔က ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ေမလ တစ္ရက္ေန႔ေပါ့။ ကြာလာလမ္ပူကို ျပန္တက္မယ့္ က်ေနာ္တို႔ကေတာ့ ညကိုးနာရီခြဲ ေလာက္မွာ တန္းစီရတယ္။ နယ္စပ္ကေန စထြက္လာေတာ့ ည ၁၀ နာရီ႐ွိၿပီ။ ကြာလာလမ္ပူကို ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ ၇ နာရီခြဲ၊ ၈ နာရီေလာက္မွ ေရာက္တယ္။ အဲဒီ ညမွာပဲ ထုိင္းငါးဖမ္းေလွေပၚကို စုစုေပါင္း ၂၇ ေယာက္ ေရာင္းစားခံ လိုက္ရ တယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ မေလး႐ွားဖက္ကို ျပန္တက္မယ့္ ၁၃ ေယာက္ အုပ္စုထဲမွာပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ္တို႔ အားလံုး တန္းစီရတယ္။ ဟာမစ္ကိုႏိုင္လက္ထဲက ဟို ၂၇ ေယာက္ကိုေတာ့ ထုိင္းပြဲစားက ဘတ္ ၃ ေသာင္း ခြဲနဲ႔ ေလွေပၚမွာ ခိုင္းစားဖို႔ လာ၀ယ္တာေပါ့။ အဲဒီ ၂၇ ေယာက္က အိမ္နဲ႔လည္း အဆက္အသြယ္မရဘူး။ ထိုင္းမွာလည္း အဆက္အသြယ္မ႐ွိဘူး။ မေလးမွာလည္း အဆက္အသြယ္မ႐ွိဘူး။ အဲဒီေတာ့ သူတို႔ကို ပြဲစားက တစ္လေကၽြး ထားၿပီး ေရာင္းစားပစ္လိုက္တာ။ က်ေနာ့္အထင္ေတာ့ ဒီလူေတြ အသက္႐ွင္ဖို႔ လမ္းမျမင္ဘူး။ ပြဲစားက ထိုင္းေလွကို အျပတ္ေရာင္း ပစ္တာ” လို႔ ထိုင္း-မေလး႐ွားနယ္စပ္တြင္ ေရာင္းစားခံခဲ့ရၿပီး၊ ပြဲစားအားေငြေပး၍ ကြာလာလမ္ပူသို႔ ျပန္တက္လာႏိုင္ခဲ့ေသာ အသက္ ၃၂ ႏွစ္အရြယ္႐ွိ ကိုထြန္းေအာင္က သူ႔အေတြ႔အႀကံဳကိုေျပာျပသည္။<br /><br />ကိုထြန္းေအာင္ ေျပာျပခ်က္အရဆိုလွ်င္ ၿပီးခဲ့သည့္ ေမလ ၁ ရက္ေန႔က ေရာင္းစားခံလိုက္ရေသာ ျမန္မာ ၂၇ ေယာက္ ဘယ္ ကိုေရာက္သြားၿပီလဲ။ ငါးဖမ္းေလွေပၚမွာပဲ ကၽြန္ေတြျဖစ္ကုန္ၾကၿပီလား။ သို႔မဟုတ္ ထြက္ေျပး၍အသတ္ခံလိုက္ရၿပီလား။ ယခုလို ငါးဖမ္းေလွေတြကို ေရာင္းစားခံလိုက္ရေသာ ျမန္မာလူမ်ိဳး အေရအတြက္ ဘယ္ေလာက္႐ွိေနၿပီလဲ။ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ အသတ္ခံလိုက္ရၿပီလဲ။ မည္သူမွ အတိအက်မသိပါ။<br /><br />“တခါတခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္စဥ္းစားမိတယ္။ ကိုယ့္လူတစ္ေယာက္ နယ္စပ္ကေနျပန္တက္လာဖို႔အတြက္ ပြဲစားကို ပိုက္ဆံ ေပးၿပီးေရြးလိုက္တာကိုက သူတို႔ကို လူကုန္ကူးမႈက်ဴးလြန္ခြင့္ကို ေပးေနသလို ျဖစ္ေနသလားလို႔ပါ။ ကိုယ္က အဆင္မ ေျပေသး လို႔ပါ လို႔ေျပာရင္ ပြဲစားက သူ႔လက္ထဲကကိုယ့္လူကို ကိုယ္နဲ႔ ဖုန္းေပးေျပာခိုင္းတယ္။ ဖုန္းေျပာေနတုန္းမွာပဲ ပြဲစားရဲ႕ တပည့္ ေတြက ေနာက္ကေန ကန္တယ္၊ ႐ိုက္တယ္။ လက္သီးနဲ႔ထိုးတယ္ေပါ့။<br /><br />အဲဒီအသံကို ဒီဖက္ကေန ၾကားေနရေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာဘူး။ မေရြးရင္လည္း ကိုယ့္လူက သူတို႔လက္ထဲမွာ ေသရေတာ့မွာ။ မေသခင္ ဒီေကာင္ေတြက ၀ ေအာင္ ညွဥ္းဆဲဦးမွာ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုယ့္မွာ မ႐ွိ၊ ႐ွိတဲ့ပိုက္ဆံေလး နဲ႔၊ မေလာက္ရင္လည္း သူမ်ားဆီက ခဏေခ်းငွားၿပီးေတာ့ ကိုယ့္လူကိုယ္ ျပန္ေရြးရတာပါပဲ” ဟု အသန္းက စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ေလသံျဖင့္ ေျပာသည္။<br /><br />လူအခြင့္အေရး အဖြဲ႔ေတြေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထိုင္း ႏွင့္ မေလး႐ွား အာဏာပိုင္ေတြကေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံတကာ ကေသာ္လည္းေကာင္း ထိုကိစၥေတြကို မသိ၍ပဲလား၊ သို႔မဟုတ္ လ်စ္လ်ဴထားတာလားဆိုသည္ကိုေတာ့ မေျပာတတ္။ ထို ကဲ့သို႔အမႈမ်ိဳးကို ယေန႔ထိတိုင္ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္ျခင္းမ႐ွိေသးပါ။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ထိုင္း-မေလးနယ္စပ္က လူကုန္ကူးသည့္ ပြဲစားမ်ား ႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားမွာ မိမိတို႔ႏွင့္ အမ်ိဳးအႏြယ္တူ လူသားအခ်င္းခ်င္းကိုပင္ လက္လီ၊ လက္ကား ေရာင္း၀ယ္ ေဖာက္ကား၍ စီးပြားျဖစ္ေနၾကသည္။ ေခတ္သစ္ကၽြန္ စနစ္ထဲမွာ သားေကာင္ျဖစ္ေနရတာကေတာ့ ျပည္တြင္းက မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ျပည္ပမွာ နဖူးကေခၽြး ေျခမ က်ေအာင္ လာေရာက္႐ုန္းကန္ေနၾကရၿပီး၊ ေနာက္ဆံုးမွာ ကၽြန္ အျဖစ္ ဘ၀ဇာတ္သိမ္းသြားၾကရ႐ွာတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-3575558001080077058?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-81750765748467149632009-12-04T04:28:00.000-08:002009-12-04T04:29:43.933-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ေသာၾကာေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ 04 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 18 နာရီ 30 မိနစ္<br /><br /><br />မဇၥ်ိမ (ခ်င္းမိုင္) ။ ။ ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္လုပ္ငန္းတြင္ ယခုအခါ ဒရမ္မာကားထက္ ဟာသဇာတ္ကားမ်ားကို ပိုမို ႐ိုက္ကူးလာၾကေၾကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ ႐ုပ္႐ွင္လုပ္ငန္း ဗီဒီယို ဆင္ဆာအဖြဲ႔ထံမွ သိရသည္။ <br /><br />“အခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဟာသကားေတြ ႐ိုက္တာ မ်ားလာတယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ သိပ္မ႐ွိဘူး။ ဒီ ၂၀၀၉ ႏိုဝင္ဘာလကုန္အထိ ဆင္ဆာတင္ထားတဲ့ ဗီဒီိယိုဇာတ္ကားက ၉၀၀ ေက်ာ္ ႐ွိတယ္။ အဲဒီထဲကမွ ဟာသကားေတြက သံုးပံုတပံုေလာက္ ႐ွိတယ္” ဟု ဆင္ဆာအဖြဲ႔မွ အမည္မေဖာ္လိုသူ အဆင့္ျမင့္ ဝန္ထမ္းတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ <br /><br />၂၀၀၈ ခု တႏွစ္လံုးတြင္ ျမန္မာ႐ုပ္႐ွင္လုပ္ငန္း ဗီဒီယို ဆင္ဆာလုပ္ငန္း၌ မွတ္ပံုတင္ခဲ့ေသာ ဗီဒီယို ဇာတ္ကား ၁၀၀၀ ေက်ာ္ရွိခဲ့ၿပီး အေရအတြက္၏ ေလးပံုတပံုခန္႔သာ ဟာသဇာတ္ကား ရွိခဲ့ေသာ္လည္း ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၌ သံုးပံုတပံုအထိ တိုးလာေၾကာင္း ယင္းဝန္ထမ္းက ဆိုသည္။ <br /><br />ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ႐ုပ္ရွင္ပရိသတ္တဦးကမူ ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ ခက္ခဲစြာ လံုးပမ္းေနရသျဖင့္ စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားကို ဒရာမာကားထက္ ဟာသ႐ုပ္ရွင္မ်ားျဖင့္သာ ေျဖေဖ်ာက္ရသည္ဟု ေျပာသည္။<br /><br />“တေနကုန္ အလုပ္ပင္ပန္းေတာ့ေလ အပန္းေျဖစရာဆိုလို႔ ႐ုပ္႐ွင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဗီဒီယိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမွ လြမ္းတဲ့ကားေတြ၊ ငိုတဲ့ကားေတြ မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ရယ္ရတဲ့ကားေတြပဲ ၾကည့္ခ်င္ေတာ့တယ္” ဟု သူက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။<br /><br />ဟာသကား ႐ိုက္ကူးမႈမ်ားလာသည့္ အျခားအေၾကာင္းမွာ ထုတ္လုပ္သူမ်ားအေနျဖင့္ ေငြျမန္ျမန္ ေပၚႏိုင္ၿပီး အျမတ္မ်ားမ်ား ရႏိုင္မႈႏွင့္လည္း သက္ဆိုင္ေၾကာင္း နာမည္ႀကီး ဟာသသ႐ုပ္ေဆာင္တဦးက ေျပာသည္။<br /><br />“ပ႐ိုဂ်ဴဆာ (ထုတ္လုပ္သူ) ေတြကေတာ့ ျမန္ျမန္ေငြေပၚမယ္၊ မ်ားမ်ားျမတ္မယ္ဆိုတဲ့အေပၚကိုပဲ ၾကည့္ၾကတာေပါ့။ ဟာသ ကားတကားေပါက္သြားၿပီဆိုရင္ ေငြႀကီးႀကီးမားမား စိုက္ထုတ္ၿပီး ႐ိုက္ထားတဲ့ ဒရမ္မာကား တကားနီးပါးေလာက္ကို ျမတ္တယ္” ဟု ဟာသသ႐ုပ္ေဆာင္ ဖိုးျဖဴက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ <br /><br />၂၀၀၈ ခုတြင္ ႐ံုတင္သည့္ ဇာတ္ကား ၁၂ ကားသာရွိၿပီး ယင္းတြင္ ထက္ဝက္ေက်ာ္မွာ ဟာသကားမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ဒါ႐ိုက္တာ ပန္းခ်ီစိုးမိုးက ေျပာသည္။ <br /><br />ယင္း ၁၂ ကားတြင္ ျမင့္မိုရ္ထက္က သရဖူ၊ ႀကိဳးတန္း၊ ငယ္သူမို႔မသိပါႏွင့္ ဟာသကားျဖစ္ေသာ “အမ်ားႏွင့္ မသက္ဆိုင္ေသာသူ” ဇာတ္ကားတို႔ အကယ္ဒမီ တစ္ႀကိဳစာရင္းထဲတြင္႐ွိေနေၾကာင္း သူက ဆိုသည္။ <br /><br />ျမန္မာ့႐ုပ္႐ွင္ ထူးခၽြန္ဆု အကယ္ဒမီေပးပြဲကို ပံုမွန္အားျဖင့္ ႏွစ္စဥ္ ဒီဇင္ဘာလကုန္ခန္႔တြင္ က်င္းပေလ့ရွိေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္အတြက္ ဆုေပးပြဲကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ က်မွသာ က်င္းပခဲ့ၿပီး ဆုရ႐ွိခဲ့သူမ်ားမွာလည္း အမ်ိဳးသားမ်ားသာ ျဖစ္ခဲ့သည္။<br /><br />ယခုႏွစ္ အကယ္ဒမီဆုကို အမ်ိဳးသမီး သ႐ုပ္ေဆာင္မ်ား ရ႐ွိႏိုင္မႈ အလားအလာႏွင့္ ပက္သက္၍ ဒါ႐ိုက္တာ ပန္းခ်ီ စိုးမိုးက “ဒီႏွစ္ မင္းသမီးေတြ ကၽြတ္ကၽြတ္လြတ္လြတ္၊ ေျပာင္ေျပာင္ေျမာက္ေျမာက္ သ႐ုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ကားေတြ သိပ္မေတြ႔ဘူး။ မွန္းလို႔မရဘူး။ ေနာက္ဆံုး ေပးတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ ေပးခ်င္တာ ေပးေတာ့မွာပဲ။ အဲဒါ ရသြားလိမ့္မယ္” ဟု ဆိုသည္။<br /><br />၂၀၀၈ ခုအတြက္ အကယ္ဒမီ ဆုေပးပြဲရက္ကို ျမန္မာ့႐ုပ္ရွင္လုပ္ငန္းက တရားဝင္ထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေသးေသာ္လည္း ယခုလအတြင္း ျဖစ္မည္ဟု ေကာလာဟလ သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚေနသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-8175076574846714963?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-2882123329337558642009-12-03T04:11:00.000-08:002009-12-03T04:12:37.594-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ၾကာသပေတးေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ 03 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 17 နာရီ 39 မိနစ္<br /><br /><br />မဇၥ်ိမ (ခ်င္းမိုင္) ။ ။တကၠသိုလ္ဝင္တန္း စာေမးပြဲ နီးလာၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း စာၾကည့္ရန္ မီးပံုမွန္ မရေၾကာင့္ နာဂစ္ေဒသ ၿမိဳ႕ အခ်ဳိ႕မွ အထက္တန္း ေက်ာင္းသားမ်ား အခက္ေတြ႔ေနေၾကာင္း ေက်ာင္းသားႏွင့္ ဆရာမ်ားက ေျပာသည္။<br /><br />တကၠသိုလ္ဝင္တန္း စာေမးပြဲမ်ားကို လာမည့္ႏွစ္ မတ္လ ၁ဝ ရက္ေန႔၌ စတင္ေျဖဆိုရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စာက်က္မွတ္ႏိုင္ရန္ လွ်ပ္စစ္မီး အေရးတၾကီး လိုအပ္ေနေၾကာင္း လပြတၱာၿမိဳ႕ႏွင့္ ဘိုကေလးၿမိဳ႕မွ ဆရာႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားထံမွ သိရသည္။<br /><br />“စာေမးပြဲ နီးေပမယ့္ မီးကလည္း ပ်က္တယ္။ ပ်က္ေတာ့ ကေလးေတြက ဖေယာင္းတိုင္နဲ႔ပဲ ၾကည့္ရတာ ေပါ့။ မီးက လာတဲ့အလွည့္က်ရင္လည္း ညဥ့္နက္ပိုင္းလာၿပီး မိုးလင္းရင္ ပ်က္သြားေရာ” ဟု ဘိုကေလး အထက ၁ မွ အထက္တန္းျပ ဆရာမတဦးက မဇၥ်ိမကိုေျပာသည္။<br /><br />ဘိုကေလးၿမိဳ႕တြင္ မီးက တရက္ျခားလာေသာ္လည္း ဆက္တိုက္မလာသျဖင့္ မီးစက္ကိုသာ အားထားရ ေၾကာင္း ‘အလင္းတံခါး အခမဲ့ပညာသင္ေက်ာင္း’ တာဝန္ခံ ကိုေစာဘန္ကူးက မဇၥ်ိမကိုေျပာသည္။ <br /><br />‘အလင္းတံခါး အခမဲ့ပညာသင္ေက်ာင္း’ သည္ ဘိုကေလးၿမိဳ႕႐ွိ ၁ဝ တန္း ႏွစ္က်ႏွင့္ ေက်ာင္းသားသစ္ ၅ဝ ခန္႔ကို အခမဲ့ပညာသင္ေပးေနေသာ ေက်ာင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />“လွ်ပ္စစ္မီးကေတာ့ တရက္ျခားလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ အဲဒီတရက္ျခားေတာင္ ပံုမွန္မလာတဲ့ အေနအထား ျဖစ္ေနတယ္။ မီးမလာရင္ ဓာတ္ဆီ႐ွိရင္ ဓာတ္ဆီနဲ႔ေပါ့။ မီးလည္းမလာ ဓာတ္ဆီလည္း မ႐ွိတဲ့အခါ ဖေယာင္းတိုင္ သံုးရေတာ့ မီးေလာင္မွာကို သတိထားရတယ္” ဟု သူက ဆိုသည္။<br /><br />ပုဂၢလိက လွ်ပ္စစ္မီး ဝယ္ယူသံုးစြဲသည့္ လပြတၱာၿမိဳ႕ခံ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားတဦးကမူ ပုဂၢလိက လွ်ပ္စစ္ မီးေပးခ်ိန္သည္ မနက္ ၇ နာရီမွ ည ၁၂ နာရီအထိသာျဖစ္သျဖင့္ ေန႔ေက်ာင္းႏွင့္ က်ဴရွင္ တက္ေနေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ ည ၉ နာရီေက်ာ္မွသာ စာက်က္ခ်ိန္ရေသာေၾကာင့္ မလံုေလာက္ေၾကာင္း ေျပာသည္။ <br /><br />လပြတၱာၿမိဳ႕၌လည္း လွ်ပ္စစ္မီး ပံုမွန္မရပဲ တခါတရံ ညည့္နက္သန္းေခါင္မွ မနက္ ၆ နာရီခန္႔ အထိသာ ရတတ္ေၾကာင္း လပြတၱာအထက္တန္းေက်ာင္း ဝန္ထမ္းမ်ားထံမွ သိရသည္။<br /><br />လာမည့္ႏွစ္ မတ္ ၁ဝ ရက္ေန႔မွ ၁၉ ရက္အထိ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း စာေမးပြဲမ်ားကို က်င္းပမည္ျဖစ္ၿပီး မတ္လ ၁၄ ရက္ေန႔ (တနဂၤေႏြေန႔) တရက္တည္းသာ ရပ္နားေၾကာင္း ယမန္ေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ၌ ထုတ္ျပန္ထားသည္။<br /><br />လာမည့္ႏွစ္ တကၠသိုလ္ဝင္စာေမးပြဲတြင္ ဘိုကေလးၿမိဳ႕နယ္၌ တြဲဘက္ အထက ေက်ာင္းမ်ား အပါအဝင္ ဝင္ေရာက္ေျဖဆိုမည့္သူ စုစုေပါင္း အတြင္းေျဖ ၁၅၆၆ ဦး ႏွင့္ အျပင္ေျဖ ၁၁၅၄ ဦး ႐ွိေၾကာင္း ဘိုကေလး ၿမိဳ႕နယ္ပညာေရးမႉး႐ံုးမွ ဝန္ထမ္းတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ <br /><br />လပြတၱာတၿမိဳ႕နယ္လံုး႐ွိ တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေျဖဆိုမည့္ ေက်ာင္းသားဦးေရ စုစုေပါင္းကို မသိရေသာ္ လည္း လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္မွ ယခုႏွစ္ ေျဖဆိုမည့္ ႏွစ္က် ေက်ာင္းသားဦးေရမွာ ၁၂၁၃ ဦး႐ွိေၾကာင္း လပြတၱာ ပညာေရးမႉး႐ံုးႏွင့္ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ား ၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။<br /><br />လပြတၱာ အထက (၁) ၌လည္း တကၠသိုလ္ဝင္တန္း ေျဖဆိုမည့္ ႏွစ္တက္ ေက်ာင္းသားဦးေရ ၃၈၅ ဦး႐ွိ ေၾကာင္းသိရသည္။<br /><br />ယခုႏွစ္ ေမးခြန္းပံုစံမ်ား အေျပာင္းအလဲ မရွိေၾကာင္းႏွင့္ ဆရာ-ဆရာမ အပါအဝင္ ေျဖဆိုသူမ်ား အတြက္ လည္း စည္းမ်ဥ္းသစ္မ်ား ခ်မွတ္ျခင္းလည္း မရွိေၾကာင္း တာေမြ အထက (၂) မွ ဆရာမၾကီး တဦးက မဇၥ်ိမ ကို ေျပာသည္။<br /><br />ယခုႏွစ္စာသင္ႏွစ္အတြက္ မူလတန္းႏွင့္ အလယ္တန္း အတန္းတင္ စာေမးပြဲ အခ်ိန္ဇယား ထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေသးပဲ အထက္တန္း (နဝမ) တန္း စစ္ေဆးမႈကို ေဖေဖာ္ဝါရီ ေနာက္ဆံုးအပတ္တြင္ စစ္ေဆးမည္ျဖစ္ ေၾကာင္း လပြတၱာပညာေရးမႉး႐ုံးမွ သိရသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-288212332933755864?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-40827854625091223752009-12-01T20:50:00.000-08:002009-12-01T20:51:11.831-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />အဂၤါေန႔၊ ဒီဇင္ဘာလ 01 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 18 နာရီ 08 မိနစ္<br /><br /><br />မဇၥ်ိမ (ခ်င္းမိုင္)။ ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စည္ပင္သာယာ နယ္နိမိတ္အတြင္း ဌာနဆိုင္ရာ ဝန္ထမ္းအမ်ားစုအား ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ စီးနင္းအသံုးျပဳခြင့္ ပိတ္ပင္ေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕နယ္ ရဲတပ္ၾကပ္တဦးထံမွ သိရသည္။<br /><br />“အဲဒီအေၾကာင္းကို ထုတ္ျပန္ထားတာ ႐ွိတယ္။ ရဲဌာနေတြလည္း စီးခြင့္ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ အေသးစိတ္ကိုေတာ့ အဲဒီထုတ္ျပန္ခ်က္ကို ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕နယ္ ဦးစီးမႉး႐ံုးမွာ ကပ္ထားပါတယ္” ဟု အမည္မေဖာ္လိုသူ ရဲတပ္ၾကပ္က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ <br /><br />အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ နီးစပ္သည့္ ရန္ကုန္႐ွိ လူငယ္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအဖြဲ႔မွ အမႈေဆာင္တဦးကမူ ပိတ္ပင္ခံရမႈတြင္ လွ်ပ္စစ္ဝန္ႀကီးဌာနမွ ဝန္ထမ္းမ်ား မပါဝင္ေၾကာင္း ေျပာသည္။<br /><br />“ရန္ကုန္ဧရိယာအတြင္းမွာ အစီး ၅၀ ပဲ ခြင့္ျပဳထားတယ္။ လွ်ပ္စစ္ဌာနကေတာ့ အဓိကပဲ။ ရဲဌာနေတြ ေတာင္မပါဘူး” ဟု သူက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။<br /><br />ဒီဇင္ဘာလ ၁၅ ရက္ေန႔မွ စတင္၍ ဆိုင္ကယ္ စီးနင္းခြင့္ ပိတ္ပင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ပို႔ေဆာင္ေရး ဝန္ႀကီးဌာနက ထုတ္ျပန္ထားသည္ဟု ယေန႔ထုတ္ ဆင္ဟြာသတင္းတြင္လည္း ပါ႐ွိသည္။ မလိုက္နာလ်င္ ဆိုင္ကယ္မ်ားအား ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္ပစၥည္းအျဖစ္ သိမ္းယူသြားမည္ဟုလည္း ေဖာ္ျပထားသည္။<br /><br />ယခုကဲ့သို႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း၌ ဆိုင္ကယ္စီးနင္းခြင့္ ပိတ္ပင္ျခင္းသည္ ဒုတိယအႀကိမ္ျဖစ္ၿပီး၊ ျပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ဇူလိုင္လမွစ၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္အတြင္း၌ သာမန္အရပ္သားမ်ားအား ဆိုင္ကယ္ စီးခြင့္ပိတ္ပင္ခဲ့ေသာ္လည္း ရန္ကုန္ျပင္ပ႐ွိ ၿမိဳ႕နယ္ ၁၄ ၿမိဳ႕နယ္၌မူ ခြင့္ျပဳထားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ နယ္ၿမိဳ႕မ်ား၌လည္း ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ သာမန္အရပ္သားမ်ား ဆိုင္ကယ္စီးခြင့္ ရွိေနေသးသည္။<br /><br />တႏုိင္ငံလံုး၌ ယခုႏွစ္တြင္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္အေရအတြက္မွာ ၂ သန္းေက်ာ္ ရွိၿပီး အေရအတြက္၏ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္မွာ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ကုန္းလမ္းပို႔ေဆာင္ေရး စီမံခန္႔ခြဲမႈဌာန၏ စာရင္းအရ ဆင္ဟြာက ေဖာ္ျပသည္။<br /><br />ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲတြင္ လတ္တေလာ ဆိုင္ကယ္စီးသူ အမ်ားစုမွာ ရဲတပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း လူငယ္ဖြံ႔ ၿဖိဳးေရးအဖြဲ႔မွ အမႈေဆာင္က ေျပာသည္။<br /><br />ယာဥ္စည္းကမ္းေဖာက္ၿပီး မၾကာခဏ ယာဥ္တိုက္မႈမ်ားျဖစ္ပြားေသာေၾကာင့္ ယင္းသို႔ ပိတ္ပင္ရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ပို႔ေဆာင္ဆက္သြယ္ေရး ဝန္ၾကီးဌာနကို ကိုးကား၍ ဆင္ဟြာသတင္းက ေရးသည္။<br /><br />ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စည္ပင္သာယာ နယ္နိမိတ္အတြင္း၌ စီးနင္းေနေသာ ဌာနဆိုင္ရာေပါင္းစံုမွ ဆိုင္ကယ္ အစီး ၁၀၃၅ ႐ွိၿပီး၊ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ဆန္းမွ ေအာက္တိုဘာလအထိ ရန္ကုန္နယ္နိမိတ္ အတြင္း၌ ဆိုင္ကယ္ မေတာ္တဆမႈေၾကာင့္ ေသဆံုးသူ ၁၀ ဦး႐ွိေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />ယခုႏွစ္ ပထမ ေျခာက္လပတ္ အတြင္း၌ ရန္ကုန္တိုင္းအတြင္း ျဖစ္ပြားေသာ ေမာ္ေတာ္ကား တိုက္မႈ ၄၆၉ မႈတြင္ ေသဆံုးသူ ၁၀၉ ဦးရွိၿပီး ဒဏ္ရာရသူ ၈၆၁ ေယာက္႐ွိေၾကာင္း ယာဥ္စည္းကမ္း ထိမ္းသိမ္းေရးဌာန၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္ကို ကိုးကား၍ ဆင္ဟြာသတင္းက ယေန႔ ေဖာ္ျပထားသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-4082785462509122375?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-78406427517514789802009-11-27T09:38:00.000-08:002009-11-27T09:40:10.222-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ေသာၾကာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 27 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 22 နာရီ 04 မိနစ္<br /><br />နာဂစ္မုန္တုိင္းဒဏ္ခံရေသာ ဧရာဝတီတိုင္းအတြင္းမွ လယ္ယာေျမမ်ား၌ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားလုပ္ေဆာင္ရာတြင္ လယ္သမားမ်ားအား ေလ်ာ္ေၾကးေပးေၾကာင္း လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ ေျမတိုင္း ဦးစီးမႉးက ေျပာသည္။ <br /><br />ဧရာဝတီတိုင္း လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္၊ ေတာက္ေမွာ္အပိုင္ သရက္ကုန္းေက်းရြာမွ လယ္သမား ၂ဝ ဦး၏ လယ္ ယာေျမမ်ားအတြက္ ေလ်ာ္ေၾကးေငြ မရရွိေၾကာင္း ေျပာဆိုမႈအေပၚ သူကတုန္႔ျပန္ေျပာၾကားျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />ထို႔အျပင္ ယင္းေက်းရြာမွ အသံုးျပဳခဲ့သည့္ ေျမမ်ားမွာ လယ္ေျမမ်ားမဟုတ္ပဲ “စားက်က္ေျမ” မ်ားသာ ျဖစ္ သည္ဟုလည္း သူကဆိုသည္။<br /><br />“အဲဒါေတြက လယ္ေျမေတြ မဟုတ္ဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္က တမင္အသံုးျပဳဖို႔ထားတဲ့ စားက်က္ေျမေတြပါ။ ႏိုင္ငံ ေတာ္က သိမ္းလိုက္လို႔ ဆံုး႐ႈံးသြားတဲ့ လယ္ေျမေတြအတြက္ တဧကကို ႏွစ္သိန္းေပးပါတယ္” ဟု လပြတၱာ ၿမိဳ႕နယ္ေျမတိုင္းဦးစီးဌာန ဦးစီးမႉး ဦးေအာင္ေက်ာ္ျမင့္က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ <br /><br />သို႔ေသာ္ လယ္သမားအေယာက္ ၂ဝ ၏ လယ္မ်ားမွာအား တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ယခင္ အပတ္မွစၿပီး အသံုးျပဳခဲ့ရၿပီး လယ္ဧက ၂ဝဝ အတြက္ ယခု ထိတုိင္ ေလ်ာ္ေၾကးမရေသးေၾကာင္း သိရ သည္။ <br /><br />လယ္သမားတဦးက “စပါးေတြက အခုမွ ရိတ္ကာစပဲ ႐ွိေသးတာ။ မၿပီးေသးဘူး။ အခု သူတို႔က ေျမာင္း ေတြလာေဖာက္ေတာ့ ဒုကၡေရာက္ကုန္တယ္။ သူတို႔ေဆာက္တဲ့ေနရာက နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ အခု စပါး ေတြပါ အကုန္ပါကုန္တာေပါ့” ဟု မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ <br /><br />လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္အတြင္း၌ တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အေကာင္ထည္ေဖာ္ေနသည္မွာ ၇ လေက်ာ္ ေနၿပီျဖစ္ၿပီး အဆိုပါ လယ္သမားမ်ား၏ လယ္ေျမမ်ား ပ်က္စီးခဲ့သည္မွာလည္း မွန္ကန္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံတဦး ကေျပာသည္။ <br /><br />ၿပီးခဲ့သည့္လက ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊ၏ နာဂစ္မုန္တိုင္းသင့္ေဒသ ခရီးစဥ္အၿပီးတြင္ ယခုကဲ့သို႔ လယ္ေျမသိမ္းယူမႈမ်ား ယခင္ကထက္ ပိုမိုမ်ားျပားလာၿပီး ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီမ်ားႏွင့္ စည္ပင္က တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ေန႔၊ ည မျပတ္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကေၾကာင္းလည္း သူက ေျပာသည္။ <br /><br />နာဂစ္ဒဏ္ခံခဲ့ရသည့္ ဧရာဝတီတိုင္း႐ွိ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ခံခဲ့ရေသာ ေဒသမ်ား၏ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ ေရးလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ စစ္အစိုးရႏွင့္ နီးစပ္သည့္ ကုမၸဏီမ်ားျဖစ္ေသာ ဧရာေရႊဝါ၊ ထူး၊ ဝါဝါဝင္း၊ ေအး႐ွားေဝါလ္၊ ေရႊသံလြင္၊ ဧဒင္၊ မက္စ္ျမန္မာ၊ အက္ဖ္အမ္အိုင္ စသည့္ ကုမၸဏီမ်ားက ဦးစားေပး လုပ္ပိုင္ခြင့္ရ႐ွိထားသည္။<br /><br />၂ဝဝ၈ ခု ေမ ၂-၃ ရက္တြင္ တနာရီမိုင္ ၁ဝဝ ေက်ာ္ျဖင့္ တိုက္ခတ္သြားသည့္ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ကို ဧရာဝတီတိုင္း၊ ရန္ကုန္တိုင္း၊ ပဲခူးတိုင္း၊ ကရင္ျပည္နယ္၊ ကယားျပည္နယ္ႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္တို႔ ခံလိုက္ရၿပီး ဧရာဝတီတိုင္းသည္ အဆိုးရြားဆံုးျဖစ္သည္။ မုန္တိုင္းေၾကာင့္ လူေပါင္း ၁ သိန္း ၄ ေသာင္းခန္႔ ေသေၾက ခဲ့ရၿပီး လူေပါင္း ၂ ဒႆမ ၄ သန္း အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-7840642751751478980?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-8359410800360420622009-11-26T03:52:00.000-08:002009-11-26T03:53:00.942-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ၾကာသပေတးေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 26 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 18 နာရီ 05 မိနစ္<br /><br /><br />ခ်င္းမုိင္ (မဇၩိမ) ။ ။ နာဂစ္မုန္တုိင္းသင့္ ဧရာဝတီတိုင္းသည္ ၁၈ လေက်ာ္ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ေဆးဝါးအေထာက္အပံ့မ်ား လိုအပ္ေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း အတိုက္အခံ လႊတ္ေတာ္အမတ္ ေဒါက္တာေအးၾကဴက ေျပာသည္။<br /><br />မုန္တုိင္းတိုက္ခတ္မႈအတြင္း လူဦးေရ ၁ သိန္း ၄ ေသာင္းထက္မနည္း ေသဆံုးခဲ့ရကာ လူေပါင္း ၂ သန္းခဲြခန္႔ရွိ ေလေဘးဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ေစာင့္ေရွာက္သည့္ အဖဲြ႔အစည္းမ်ား ရွိေနေသာ္လည္း အမ်ားအားျဖင့္ က်န္းမာေရးအတြက္ လိုအပ္ခ်က္မ်ား ရွိေနျခင္းျဖစ္သည္။ <br /><br />''အခု ဒီဘက္က ေက်းရြာေတြမွာဆိုရင္ ကေလးမေမြးႏိုင္လို႔ ေသဆံုးတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ၊ ကေလးပ်က္က်တဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း ရွိတယ္။ ျပင္စလူ၊ ဘိုကုန္း၊ သဃၤန္းၾကီး၊ တီတြတ္နဲ႔ ကန္ဘဲ့ ေက်းရြာေတြမွာဆိုရင္ အဓိကအားျဖင့္ ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလွ်ာေတြ ျဖစ္ေနၾကတယ္'' ဟု နာဂစ္ဒုကၡသည္မ်ားကုိ ေဆးဝါးကုသေပးေနသည့္ လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ အန္အယ္ဒီ အမတ္ ေဒါက္တာ ဦးေအးၾကဴက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ <br /><br />ကိုယ္ဝန္ပ်က္က်သည့္ အမ်ိဳးသမီးအေရအတြက္လည္း ျမင့္တက္ေနေၾကာင္းႏွင့္ နာဂစ္ဒဏ္ခံခဲ့သည့္ ေက်းရြာအမ်ားစုတြင္ ဆရာဝန္ႏွင့္ ေဆေပးခန္း မရွိေၾကာင္း သူက ေျပာသည္။<br /><br />''ေက်းရြာေတြမွာ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈက ၂ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ တကယ္တမ္းက် ထိထိေရာက္ေရာက္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ ေက်းရြာလူထုေတြက် မတတ္သာေတာ့မွ ပဲ့ေထာင္ေလး စုငွားၾကၿပီးေတာ့ လပြတၱာေဆး႐ံုကို ေရာက္ၾကတယ္။ ေက်းလက္ေနလူထုရဲ႕ ၂ဝ-၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္သာ ၿမိဳ႕ေပၚကို တက္ေရာက္ကုသႏိုင္တယ္'' ဟု ေဒါက္တာဦးေအးၾကဴက ဆိုသည္။<br /><br />ဘိုကေလးၿမိဳ႕ႏွင့္ ေဝးလံေခါင္သီေသာ နာဂစ္ဒဏ္ခံရသည့္ ေက်းရြာမ်ားမွ ရြာသူရြာသား အမ်ားစုမွာ သြားလာစရိတ္ၾကီးျမင့္မႈႏွင့္ ေဆးကုခေငြ ဒဏ္ေၾကာင့္ အေရးေပၚ အေျခအေနတြင္ ၿမိဳ႕ေပၚတက္၍ ေဆးကုသႏိုင္ေရး အခက္အခဲ ေတြ႔ၾကရသည္။<br /><br />ဘိုကေလးၿမိဳ႕ခံတဦးက ''က်ေနာ့္မရီး ဟိုတေလာက ေဆး႐ံုတက္တယ္။ တက္တက္ခ်င္းပဲ ၅ဝဝဝ ေပးရတယ္။ ခြဲစိတ္ခန္းဝင္ရင္ မီးစက္ေမာင္း ရမယ္ဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္ ၆ဝဝဝ ေပးရတယ္။ ခြဲစိတ္ခန္းဝင္ေတာ့ သံုးေသာင္းခြဲ ေပးရတယ္။ ေနာက္ သန္႔႐ွင္းေရးေၾကးက်ေတာ့ ၂၈ဝဝဝ။ ေဆးထိုးအပ္၊ ေဆးသြင္းပိုက္ေတြကလည္း အျပင္ကေန ဝယ္ရတယ္'' ဟု ဆိုသည္။<br /><br />ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရမဟုတ္ေသာ အဖဲြ႔ (NGO) မ်ားက အစားအေသာက္ႏွင့္ ပညာေရးအေထာက္အပံ့မ်ား ဆက္လက္ ေထာက္ပံ့ေပးေနေသာ္လည္း၊ အခ်ဳိ႕က ပေရာဂ်က္မ်ားကို ယာယီ ရပ္ဆိုင္းထားေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />ႏိုင္ငံတကာ အလႉရွင္မ်ားအေနႏွင့္ နာဂစ္ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ဇူလိုင္လအထိ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၈၈ သန္းကို လႉဒါန္းမည္ဟု သေဘာတူညီထားၾကသည္။ ၾသစေၾတးလ်ား၊ ဒိန္းမတ္၊ ဂ်ာမဏီ၊ ဂ်ပန္၊ နယူးဇီလန္၊ ေနာ္ေဝ၊ နယ္သာလန္၊ ဥေရာပေကာ္မ႐ွင္၊ ဆီြဒင္၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ စကၤာပူ၊ ထိုင္း၊ အဂၤလန္ႏွင့္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက အဆိုပါ ေငြပမာဏကို နာဂစ္ေဒသ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးအတြက္ လႉဒါန္းရန္ သေဘာတူညီခဲ့သည္။<br /><br />ေငြမ်ားကို အိမ္သစ္ ၁၇၈ဝဝ တည္ေဆာက္ေပးရန္၊ စာသင္ေက်ာင္း ၄ဝ ေက်ာင္းႏွင့္ မုန္တုိင္းလာလွ်င္ ခုိေအာင္းႏုိင္ရန္ သက္ကယ္ရိပ္သာ ၁၆ ခု တည္ေဆာက္ေရးႏွင့္ လူ တသန္းအတြက္ အလုပ္အကိုင္ ဖန္တီးေရး အစီအစဥ္မ်ားႏွင့္ လူ ၈ သိန္းအတြက္ ေရႏွင့္ မိလႅာစနစ္တို႔ ပံ့ပိုးေပးေရးတြင္ သံုးစြဲရန္ျဖစ္သည္။<br /><br />သို႔ေသာ္ စစ္အစိုးရ၊ ကုလသမဂၢႏွင့္ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏုိင္ငံမ်ားမွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါဝင္ဖြဲ႔စည္းထားေသာ နာဂစ္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး သံုးပြင့္ဆုိင္အဖြဲ႔က ဇူလိုင္လအထိ လိုအပ္ေငြမွာ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၃၅ သန္းဟု ေတာင္းခံထားရာ လႉတန္းေငြမွာ ေလ်ာ့နည္းေနသည္။<br /><br />ယခုႏွစ္အေစာပိုင္းက သံုးပြင့္ဆိုင္အဖြဲ႕က ၃ ႏွစ္စာအတြက္ ေဒၚလာသန္း ၆၉ဝ ေက်ာ္လိုအပ္မည္ဟု ေျပာဆိုထားသည္။<br /><br />၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ ေမလ ၂ ရက္ေန႔ႏွင့္ ၃ ရက္ေန႔မ်ားတြင္ ရန္ကုန္ႏွင့္ ဧရာဝတီတိုင္းကို တိုက္ခတ္သြားခဲ့ေသာ နာဂစ္ ဆိုင္ကလံုး မုန္တိုင္းေၾကာင့္ လူေပါင္း ၁ သိန္း ၄ ေသာင္းခန္႔ ေသေၾကေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ရၿပီး လူေပါင္း ၂ ဒႆမ ၄ သန္း အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-835941080036042062?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-74893309099226249822009-11-25T04:19:00.000-08:002009-11-25T04:20:03.985-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />အဂၤါေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 24 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 19 နာရီ 46 မိနစ္<br /><br /><br />ခ်င္းမုိင္ (မဇၩိမ)။ ။ သံလြင္ျမစ္ေပၚတြင္ တည္ေဆာက္မည့္ ဟတ္ၾကီးေရကာတာ စီမံကိန္းသည္ ထိုင္း-ျမန္မာႏွစ္ဖက္ ေဒသခံ မ်ားကို ထိခိုက္ႏိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္အဖြဲ႔တခုျဖစ္သည့္ TERRA က ေျပာသည္။<br /><br />“ဒီစီမံကိန္းေၾကာင့္ ျဖစ္လာတဲ့ဆိုးက်ိဳးက ျမန္မာျပည္ဘက္ျခမ္းတြင္ မဟုတ္ဘူး။ မဲေဟာင္ေဆာင္မွာ႐ွိတဲ့ ျမစ္ေတြေရလွ်ံလာတာမ်ိဳးေတြ ရွိလာမယ္။ ၿပီးေတာ့ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္မွာေနထိုင္ၾကတဲ့ ေဒသခံ ကရင္လူထုက ထိုင္းဘက္ကို ေရႊ႔ေျပာင္းလာၾကမွာ” ဟု ထုိင္းအေျခစိုက္ TERRA မွ တြဲဖက္ဒါ႐ိုက္တာ မစၥတန္႐ူဒီ က မဇၥ်ိမကိုေျပာသည္။ <br /><br />TERRA သည္ ဟတ္ၾကီးေရကာတာ၏ အက်ဳိးဆက္မ်ားကို ေဒသခံ လူထုအေျချပဳ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းေလ့လာေနသည္မွာ ၃ ႏွစ္ခန္႔ရွိသြားၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />ထို႔အျပင္ TERRA အပါအဝင္ ထိုင္းအေျခစိုက္ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးအဖြဲ႔အစည္း ၁၈၉ ဖြဲ႔ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကလည္း ေဒသခံကရင္ရြာသားမ်ားႏွင့္ စုေပါင္း၍ ထိုင္းအစိုးရအေနျဖင့္ စီမံကိန္း မွ ႏႈတ္ထြက္ရန္ ထိုင္းအစိုးရ အိမ္ေတာ္ေရွ႕၌ ယမန္ေန႔က ဆႏၵျပ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကေသးသည္။<br /><br />ယင္းဆႏၵျပပြဲတြင္ ထိုင္းႏိုင္ငံအေျခစိုက္ အဖြဲ႔ကိုယ္စားလွယ္ မ်ားက ဟတ္ၾကီးေရကာတာစီမံကိန္းေၾကာင္း ျဖစ္ေပၚလာမည့္ ဆိုးက်ိဳးမ်ားကို စာတေစာင္ေရးသားကာ ထုိင္းဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ အာဘီဆစ္ ေဝ့ခ်ာခ်ီဝ ထံသို႔ ပို႔ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ <br /><br />အဆိုပါေတာင္းဆိုခ်က္တြင္ စီမံကိန္းေၾကာင့္ ေဒသတြင္း လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ား ျဖစ္လာႏိုင္သည့္ အျပင္ ပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ သဘာဝသယံဇာတမ်ား ပ်က္စီးကာ ေဒသခံလူထု၏ အသက္႐ွင္ ရပ္တည္ေရးကို ထိခိုက္ႏိုင္ေၾကာင္း ပါ႐ွိသည္။<br /><br />လွ်ပ္စစ္အား ၁၃၆ဝ မဂါဝပ္ ထုတ္ႏိုင္မည့္ ဟတ္ၾကီးေရကာတာတည္ေဆာက္ရန္ ျမန္မာ့လွ်ပ္စစ္စြမ္းအား ဝန္ၾကီးဌာန၊ ထိုင္းႏိုင္ငံ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားထုတ္လုပ္ေရးလုပ္ငန္း (EGAT) ႏွင့္ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံပိုင္ Sinohydro ကုမၸဏီတို႔အၾကား ၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္တြင္ သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />ေရကာတာသည္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္မွ ၄၇ ကီလိုမီတာခန္႔ကြာေဝးၿပီး ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံး-ေကအန္ယူ လႈပ္ရွားထိန္းခ်ဳပ္သည့္ နယ္ေျမအတြင္း၌ တည္ရွိသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံဘက္တြင္မူ ေျမာက္ပိုင္းခ႐ိုင္ျဖစ္ သည့္ မယ္ေဟာင္ေဆာင္ခ႐ိုင္အတြင္း ပါဝင္သည္။<br /><br />ဟတ္ၾကီးေရကာတာတည္ေဆာက္ေရးသည္ ေဒသခံျပည္သူမ်ား၏ ဆႏၵအရသာျဖစ္ေသာ္လည္း ေရကာတာအတြက္ လံုၿခံဳေရးမွာမူ မေသခ်ာေၾကာင္း ေကအန္ယူ ဒုဥကၠဌ ေစာေဒးဗစ္တာကေပါက ေျပာသည္။<br /><br />“အခု ဆည္ေနရာက conflict zone လို႔ေခၚတဲ့ တိုက္ပြဲျဖစ္တဲ့ေနရာ၊ ရန္းရင္းဆန္ခတ္ျဖစ္တဲ့ေနရာ ျဖစ္ေန တယ္။ ဆည္ရဲ႕လံုၿခံဳေရးအေျခအေနကေတာ့ မ႐ွိဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီမွာ တိုက္ပြဲေတြျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လံုၿခံဳပါ့မလဲ” ဟု သူက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။<br /><br />စီမံကိန္းေၾကာင့္ သံလြင္ျမစ္ေၾကာင္းတေလွ်ာက္မွ ကရင္ေက်းရြာမ်ားျဖစ္သည့္ မဲဆိပ္၊ ေတာင္ၾကား၊ ရင္းပိုင္း၊ မယ္ပ၊ ေရာ္ပိုး စသည့္ ေက်းရြာမ်ားအပါအဝင္ ရြာေပါင္း ၄ဝ ေက်ာ္ ေရလႊမ္းမိုးမႈ ဒဏ္ကို ခံရႏိုင္ေၾကာင္းလည္း ကရင္ျမစ္မ်ားေစာင့္ေ႐ွာက္ေရးအဖြဲ႔ (Karen Rivers Watch) မွ အမည္မေဖာ္လိုသူ အလုပ္အမႈေဆာင္တဦးက မဇၥ်ိမကိုေျပာသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-7489330909922624982?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-38188223738836108692009-11-23T07:36:00.000-08:002009-11-23T07:37:51.314-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 23 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 18 နာရီ 50 မိနစ္<br /><br />ခ်င္းမိုင္ (မဇၩိမ)။ ။ ျမန္မာ့အၾကီးဆံုး ရဲရြာေရအားလွ်ပ္စစ္စက္႐ုံကို လာမည့္လတြင္ စမ္းသပ္ လည္ပတ္ေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း အမွတ္ (၁) လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားဝန္ၾကီးဌာနက ေျပာသည္။ <br /><br />“ဖြင့္မွာကေတာ့ တာဘိုင္ေလးလံုးထဲက တလံုးေပါ့ေလ။ ဒီဇင္ဘာလ အတြင္းမွာဖြင့္မွာ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ တလံုးၿပီး တလံုး ဒီလိုပဲ ဖြင့္သြားဖို႔ ႐ွိပါတယ္။ ရက္ကိုေတာ့ အတိအက်ေတာ့ မသိဘူးေလ။ ဒီဇင္ဘာ ေနာက္ဆံုးပတ္ ေလာက္ေတာ့ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္” ဟု ယင္းဝန္ၾကီးဌာန ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံေရးရာဦးစီးဌာန (ေနျပည္ေတာ္) မွ ညႊန္ၾကားေရးမႉး ေဒၚေအးေအးသန္႔က မဇၥ်ိမကိုေျပာသည္။<br /><br />ယင္းဝန္ၾကီးဌာန အင္ဂ်င္နီယာဌာနခြဲမွ ဝန္ထမ္းအခ်ဳိ႕ စီမံကိန္းဖြင့္လွစ္မည့္ ေနရာသို႔ စတင္ေရာက္ရွိ ေနၿပီျဖစ္ ေၾကာင္းလည္း သိရသည္။<br /><br />မႏၲေလးၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ ၃၁ မိုင္ခန္႔အကြာ ရဲ-ယမန္း ေက်းရြာအနီး ဒု႒ဝတီျမစ္ (ေခၚ) ျမစ္ငယ္ျမစ္ကို ပိတ္၍ တည္ေဆာက္ေနသည့္ ယင္းစီမံကိန္းကို အမွတ္(၁) လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားဝန္ၾကီးဌာန၊ ေရအားလွ်ပ္စစ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေရး ဦးစီးဌာန အမွတ္ (၂) တည္ေဆာက္ေရးက တာဝန္ယူထားသည္။<br /><br />ယင္းစီမံကိန္းသည္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း ၆ဝဝ ေက်ာ္ကုန္က်ၿပီး တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ၏ ေခ်းေငြ သန္း ၂ဝဝ ပါဝင္ကာ က်န္ သန္း ၄ဝဝေက်ာ္ကို ႏိုင္ငံပိုင္ေငြျဖင့္ တည္ေဆာက္ေနျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အမွတ္ (၁) လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားဝန္ၾကီး ဌာနက ထုတ္ျပန္ထားသည္။<br /><br />ျမန္မာ့လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားလုပ္ငန္းႏွင့္ China International Trust & Investment Co. (CITIC) ႏွင့္ Sinohydro Corporation စသည့္ တ႐ုတ္ကုမၸဏီမ်ားအၾကား ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္၌ ယင္းစီမံကိန္းအတြက္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုၿပီး ေနာက္ ပိုင္းတြင္ တ႐ုတ္ကုမၸဏီ ၅ ခု ထပ္မံ ပူးေပါင္းခဲ့ေၾကာင္း Burma River Network က ထုတ္ျပန္ထားသည္။<br /><br />စီမံကိန္း စတင္ႏိုင္ေရး အတြက္ ၂ဝဝဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ Nippon Koei ကုမၸဏီမွ ဒီဇုိင္းေရးဆြဲ တင္သြင္း ခဲ့ၿပီး အေသးစိတ္ ဒီဇုိင္းထုတ္လုပ္ျခင္းႏွင့္ တည္ေဆာက္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ဆြစ္ဇာလန္ႏိုင္ငံ Colenco Power Engineering ကုမၸဏီႏွင့္ ၂ဝဝ၃ ခုႏွစ္တြင္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့သည္။<br /><br />လာမည့္ႏွစ္တြင္ စက္အားလံုးလည္ပတ္ႏိုင္မည္ဟု လ်ာထားေသာ ရဲရြာေရကာတာသည္ အလ်ား ၂၂၆၄ ေပ၊ အျမင့္ ၄၃၃ ေပ ရွိ၍ လွ်ပ္စစ္အား မဂၢါဝပ္ ၇၉ဝ ထုတ္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။<br /><br />စီမံကိန္း အျပည့္အဝ ၿပီးစီးပါက ေက်ာက္ဆည္၊ မိတၳီလာႏွင့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕မ်ားမွတဆင့္ ကီလိုဗို႔ ၂၃ဝ အား႐ွိေသာ ေကဘယ္ၾကိဳးမ်ား အသံုးျပဳ၍ တႏိုင္ငံလံုးသို႔ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ပို႔လႊတ္ေပးႏိုင္မည္ဟု သိရသည္။<br /><br />အမွတ္ (၁) လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ဝန္ၾကီးဌာန လက္ေအာက္တြင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနေသာ ေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္း အနည္းဆံုး ၁၅ ခု ရွိၿပီး ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္၊ ကယားျပည္နယ္၊ ကရင္ျပည္နယ္ တို႔တြင္ အသီး သီး တည္ရွိသည္။<br /><br />အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားကမူ ေရကာတာစီမံကိန္းမ်ားေၾကာင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိခိုက္ပ်က္ဆီးမႈ၊ ေက်းရြာ မ်ား ေရႊ႔ေျပာင္းခံရမႈႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္ခံရမႈတို႔ကို ေထာက္ျပကန္႔ကြက္ေနၾကၿပီး ေရကာတာမ်ား ပ်က္ ဆီးပါက ေအာက္ပိုင္းရွိ ေဒသမ်ား ေရလႊမ္းမိုးမည့္ အေရးကိုလည္း စိုးရိမ္ေနၾကသည္။<br /><br />ယခုအခ်ိန္အထိ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုး၏ စုစုေပါင္းလွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္လုပ္ႏိုင္မႈ ပမာဏမွာ ၁၆၈၄ မီဂါဝပ္႐ွိၿပီး၊ စစ္အစိုးရ၏ တရားဝင္စာရင္းဇယားမ်ားအရ ၂ဝဝ၈-၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း၌ လွ်ပ္စစ္ပမာဏ ကီလိုဝပ္ ၆.၆၂ ဘီလီယံကို ထုတ္လုပ္ခဲ့ေၾကာင္း ဆင္ဝွာသတင္းတပုဒ္က ေဖာ္ျပသည္။<br /><br />သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း၌ လွ်ပ္စစ္မလံုေလာက္သျဖင့္ ျပည္သူမ်ား ေန႔စဥ္ စားဝတ္ေနေရးႏွင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို ထိခိုက္လ်က္ရွိေနသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-3818822373883610869?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-35400495925870462362009-11-19T07:35:00.000-08:002009-11-19T07:36:10.508-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ၾကာသပေတးေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 19 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 19 နာရီ 11 မိနစ္<br /><br /><br />မဇၥ်ိမ (ခ်င္းမိုင္) ။ ။ ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကျငာစာတမ္းကို လူထုေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပေျမပံုအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး ဆက္လက္ တိုက္ပြဲဝင္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သူ ကိုထြန္းျမင့္ေအာင္က ေျပာၾကားလိုက္သည္။<br /><br />“သန္႔႐ွင္းၿပီး၊ တရားမွ်တတဲ့၊ အားလံုးပါဝင္ႏိုင္တဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲတခု ျဖစ္ဖို႔ရာ ပထမဦးဆံုး ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို ခၽြင္းခ်က္မ႐ွိ တေယာက္မက်န္ ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ေကာင္းဖို႔ေရာ၊ အားလံုးပါဝင္ႏိုင္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုျဖစ္ဖို႔ ဝိုင္းဝန္းၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္သံုးသပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု ကိုထြန္းျမင့္ေအာင္က ေျပာသည္။<br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊထံ ေရးသားခဲ့ေသာ စာပါအခ်က္မ်ားျဖစ္သည့္ အန္အယ္ဒီ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔ႏွင့္ ေတြ႔ဆံုခြင့္ရေရး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္ တိုက္႐ိုက္ ေတြ႔ဆံု ညွိႏိႈင္းႏိုင္ေရး ဆိုသည္တို႔မွာ အဓိပၸါယ္အျပည့္အဝရွိၿပီး အျပဳသေဘာေဆာင္သည့္ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ား ျဖစ္သည္ဟု ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစု၊ ဗမာနုိင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္တို႔၏ ယေန႔ထုတ္ျပန္ေသာ ပူးတြဲေၾကျငာခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။<br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ အန္အယ္ဒီ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီဝင္မ်ားျဖစ္သည့္္ ဥကၠဌ ဦးေအာင္ေရႊ အပါအဝင္ ဦးညႊန္႔ေဝ၊ ဦးသန္းထြန္း၊ ဦးလွေဖ၊ ဦးစိုးျမင့္တို႔ႏွင့္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၂ ရက္ေန႔က မစၥတာဂမ္ဘာရီႏွင့္အတူ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္အျဖစ္ အစိုးရဧည့္ေဂဟာ၌ ေတြ႔ဆံုႏိုင္ခဲ့သည္။<br /><br />ယခု ထပ္မံေတြ႔ဆံုခြင့္ေတာင္းသည့္ စာရင္းတြင္မူ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ေနေသာ ဒု-ဥကၠဌ ဦးတင္ဦး၊ ဦးဝင္းတင္၊ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ၊ ဦးသန္းထြန္း၊ ဦးစိုးျမင့္၊ ဦးလွေဖ၊ ဦးညြန္႔ေဝတို႔ ပါဝင္သည္။<br /><br />ထို႔အျပင္ ေၾကျငာခ်က္က စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈကို ရပ္တန္႔ေစသြားေစေရးတြင္ အဓိကတာဝန္ရွိသူမွာ နအဖပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ျပလိုက္ၿပီး၊ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူထုအက်ဳိးႏွင့္ တပ္မေတာ္၏ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊအေနျဖင့္ အခြင့္အခါေကာင္းကို လက္မလႊတ္သင့္ေၾကာင္း တိုက္တြန္းထားသည္။<br /><br />ထို႔အျပင္ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကိုလည္း ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကျငာစာတမ္းအား အခိုင္အမာကိုင္ဆြဲၿပီး “ျပည္သူႏွင့္အတူလက္တြဲ၊ ျပည္သူလူထုေရွ႕မွ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္” လႈပ္ရွားေစလိုေၾကာင္း တိုက္တြန္း ထားသည္။<br /><br />ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အန္အယ္ဒီပါတီက ယင္းသို႔ တိုက္တြန္းေတာင္းဆိုေနမႈကို နအဖ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက သူတို႔၏ “ဝါဒျဖန္႔ခ်ီေရး” အတြက္သာ အသံုးျပဳသြားမည္ကိုလည္း သံသယ ရွိေနသည္ဟု ကိုထြန္းျမင့္ေအာင္က ေျပာသည္။<br /><br />“ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လက္ခံစကားေျပာသည္ ႐ွိဦး။ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ၿပီးေတာ့ ေတြ႔ဆံုပါတယ္လို႔ ဝါဒျဖန္႔ခ်ီတာကို လိုခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး” ဟု သူက ေျပာသည္။<br /><br />၈၈ မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔အား ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီ ေတာင္းဆိုေသာ လူထုအံုၾကြမႈ၌ ဦးေဆာင္ ပါဝင္ခဲ့သည့္ ေက်ာင္းသားမ်ားျဖင့္ စုဖြဲ႔ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရး အႀကိဳကာလ ေလာင္စာဆီေစ်းႏႈန္း က်ဆင္းေရး လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵျပမႈတြင္လည္း ဦးေဆာင္ခဲ့ၾကျပန္သည္။ ေခါင္းေဆာင္အမ်ားကို စစ္အစိုးရက ဖမ္းဆီး၍ ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ခဲ့ၿပီး ေဝးလံေခါင္သီေသာ ေဒသမ်ား႐ွိ အက်ဥ္းေထာင္မ်ားသို႔ ပို႔ေဆာင္ခဲ့သည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-3540049592587046236?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-17119711351552087132009-11-19T07:33:00.000-08:002009-11-19T07:34:37.898-08:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 18 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 19 နာရီ 45 မိနစ္<br /><br /><br />မဇၥ်ိမ (ခ်င္းမိုင္)။ ။ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္-လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ၏ ညီလာခံကို ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ တေနရာ၌ မၾကာေသးမီက က်င္းပၿပီးစီးၿပီး ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာခ်က္ကို ဆက္လက္ ဆုပ္ကိုင္သြားမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။<br /><br />ႏိုဝင္ဘာလ ၁၅ ရက္ေန႔မွ ၁၇ ရက္ေန႔အထိ က်င္းပခဲ့သည့္ ညီလာခံ၌ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကာလ အတြက္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ား ခ်မွတ္ခဲ့ၿပီး မိခင္အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ေသာ အန္အယ္ဒီ၏ ေၾကညာစာတမ္းပါ ရပ္တည္ခ်က္မ်ားကို ဆက္လက္ ဆုပ္ကိုင္သြားမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ေၾကာင္း အဖြဲ႔အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးက ေျပာသည္။<br /><br />“က်ေနာ္တို႔ အမ်ိဳးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး၊ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရး ျဖစ္ဖို႔အတြက္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ၾကိဳးစားမယ္။ ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကျငာစာတမ္းပါ ရပ္တည္ခ်က္ေတြနဲ႔အညီ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဘယ္လို အေျခအေနနဲ႔ ျဖတ္သန္းမလဲ။ ဘယ္လိုျပင္ဆင္ထားသင့္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳးကို ေလးေလးနက္နက္ ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္” ဟု အဖြဲ႔အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉး ဦးစိုးျမင့္က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။<br /><br />ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကညာစာတမ္းတြင္ ၂၀၀၈ ခု ဖြဲ႔စည္းပံု ျပင္ဆင္ေရး၊ ဦးတင္ဦးႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားအားလံုး လႊတ္ေပးေရး၊ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို တနည္းနည္းျဖင့္ အသိအမွတ္ျပဳေရး၊ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးတို႔ ေတာင္းဆိုထားသည္။<br /><br />ထို႔အျပင္ ၂ဝဝ၈ ခု ဖြဲ႔စည္းပံုအား ျပဳျပင္ျခင္းမရွိပဲ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပခဲ့ပါက “ဆန္႔က်င္တိုက္ဖ်က္” ရန္ အတြက္ နည္းလမ္းမ်ားကိုလည္း ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />သို႔ေသာ္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ခ်မွတ္ထားသည့္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ထားမႈမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍မူ ညီလာခံ၌ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ျခင္း မရွိေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />သံုးႏွစ္တၾကိမ္ က်င္းပသည့္ ညီလာခံမွ ဥကၠဌအသစ္အျဖစ္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ ဦးဘိုေသာင္း၊ ဒုဥကၠဌ အျဖစ္ ေဒါက္တာေအးေက်ာ္တို႔ကို ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ အလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔ဝင္မ်ားထဲတြင္လည္း လူငယ္မ်ားျဖင့္ အစားထိုး ေရြးခ်ယ္မႈမ်ားရွိေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။<br /><br />ဦးဘိုေသာင္းသည္ စစ္ကိုင္းတိုင္း ယင္းမာပင္ၿမိဳ႕နယ္ မဲဆႏၵနယ္ အမွတ္ (၁) အန္အယ္ဒီ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ျဖစ္ၿပီး ၁၉၉၂ ခုတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ အိႏိၵယႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ခြာခဲ့သည္။ အန္အယ္ဒီ-လြတ္ေျမာက္ နယ္ေျမ (ဗဟို) ဒု-ဥကၠဌ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံအမ်ဳိးသားေကာင္စီတြင္ အတြင္းေရးမႉးအဖြဲ႔ဝင္၊ အဖြဲ႔ဝင္ (ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအဖြဲ႔) ႏွင့္ အေဝးေရာက္ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ၏ လုပ္ငန္းေကာ္မတီဝင္တဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးသည္။<br /><br />ဒုဥကၠဌ ေဒါက္တာေအးေက်ာ္သည္ ယခင္က အန္အယ္ဒီ-လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ (ၾသစေၾတးလ်ဌာနခြဲ) ဥကၠဌတာဝန္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ၿပီး အန္အယ္ဒီ-လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ (ဗဟို) ၏ ဒုဥကၠဌ တာဝန္ကို ယခုမွ စတင္ထမ္းေဆာင္မည္ ျဖစ္သည္။<br /><br />ယခုႏွစ္ ညီလာခံသည္ ဆဌမၾကိမ္ေျမာက္ ညီလာခံျဖစ္ၿပီး၊ ေဒသတြင္းဆိုင္ရာလႈပ္ရွားမႈမ်ားရွိေနသျဖင့္ မတက္ေရာက္ႏိုင္သည့္ ဂ်ပန္ႏွင့္ မေလး႐ွားရွိ ဌာနခြဲမ်ားမွအပ ႏိုင္ငံတကာ႐ွိ ဌာနခြဲ အားလံုးမွ ကိုယ္စားလွယ္ စုစုေပါင္း ၄၃ ဦး တက္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />၁၉၉ဝ ခု ေရြးေကာက္ပြဲ၌ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အႏိုင္ရၿပီးေနာက္ စစ္အစိုးရက အာဏာလႊဲ ေပးျခင္းမ႐ွိပဲ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဝင္မ်ား၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအား ဖမ္းဆီးသျဖင့္ အဖြဲ႔ဝင္အခ်ိဳ႕ နယ္စပ္ေဒသမ်ားသို႔ တိမ္းေ႐ွာင္လာကာ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္တြင္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ မာနယ္ပေလာဌာနခ်ဳပ္၌ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္-လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ (ဗဟို) ကို စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၿပီး၊ ေဒါက္တာစိန္ဝင္းက ပထမဦးဆံုး ဥကၠဌအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။<br /><br />ယခုအခါ ေဒါက္တာစိန္ဝင္းသည္ အေဝးေရာက္ ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ၏ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ျဖစ္သည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-1711971135155208713?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-31268272374697148072009-10-29T10:25:00.000-07:002009-10-29T10:28:15.174-07:00<a title="View Blogger, It's Existence and New Media 2 on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/21810866/Blogger-It-s-Existence-and-New-Media-2" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Blogger, It's Existence and New Media 2</a> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_910991030791023" name="doc_910991030791023" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="100%" > <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=21810866&access_key=key-1akulydiue6w6gjysqv2&page=1&version=1&viewMode=list"> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <param name="mode" value="list"> <embed src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=21810866&access_key=key-1akulydiue6w6gjysqv2&page=1&version=1&viewMode=list" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_910991030791023_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" mode="list" height="500" width="100%"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-3126827237469714807?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-72335263775510484032009-10-26T10:25:00.000-07:002009-10-26T10:29:24.183-07:00<a title="View Blogger, It's Existence and New Media on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/21652102/Blogger-It-s-Existence-and-New-Media" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Blogger, It's Existence and New Media</a> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_252839331868767" name="doc_252839331868767" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="100%"> <param name="movie" value="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=21652102&amp;access_key=key-kj0ughoxbdcxvalnfzc&amp;page=1&amp;version=1&amp;viewMode=list"> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <param name="mode" value="list"> <embed src="http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=21652102&amp;access_key=key-kj0ughoxbdcxvalnfzc&amp;page=1&amp;version=1&amp;viewMode=list" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_252839331868767_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" mode="list" height="500" width="100%"></embed> </object> <span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-7233526377551048403?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-79939526522090699462009-10-18T06:46:00.000-07:002009-10-18T06:47:51.547-07:00ေက်ာ္သိခၤ<br />ေအာက္တိုဘာ ၁၈ ရက္<br /><br />ျမန္မာႏိုင္ငံဓာတ္ပံုပညာ႐ွင္မ်ားအသင္း ႏွင့္ ကုလသမဂၢဆိုင္ရာ ကေလးမ်ားရံပံုေငြအဖြဲ႔ (UNICEF) တို႔ ပူေပါင္း၍ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တြင္ ဓာတ္ပံုၿပိဳင္ပြဲတခု က်င္းပမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />ကေလးအခြင့္အေရးဆိုင္ရာ သေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို ကုလသမဂၢညီလာက သေဘာတူလက္မွတ္ထိုးျခင္း အႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ယခုလို ဓာတ္ပံုၿပိဳင္ပြဲကို က်င္းပျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္႐ွိ ယူနီဆက္ဖ္ ႐ံုးမွ တာ၀န္က် ၀န္ထမ္း တစ္ဦးက တနဂၤေႏြေန႔က ေျပာသည္။<br /><br />ဓာတ္ပံုၿပိဳင္ပြဲကို ေခါင္းစဥ္ေလးခုျဖင့္ ပါ၀င္ ယွဥ္ၿပိဳင္ေစမွာျဖစ္ၿပီး အဆိုပါေခါင္းစဥ္ေလးခုမွာ က်န္းမာေသာ ကေလးမ်ား၏ ဘ၀၊ ကေလးငယ္မ်ား ႏွင့္ ပညာေရး၊ အႏၱရာယ္ၾကားက ကေလးငယ္မ်ား၊ ကေလးငယ္မ်ား ႏွင့္ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ ေခါင္းစဥ္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />ၿပိဳင္ပြဲတြင္ ပထမဆုရအတြက္ အေမရိကာ ေဒၚလာ ၆၆၀ ေက်ာ္ ႏွင့္ ညီမွ်ေသာ ျမန္မာက်ပ္ေငြ ခုႏွစ္သိန္း၊ ဒုတိယ ဆုအတြက္ ေဒၚလာ ၄၇၀ ေက်ာ္ႏွင့္ ညီမွ်ေသာ ျမန္မာေငြ ငါးသိန္း ႏွင့္ တတိယဆုမွာ ေဒၚလာ ၂၈၅ ေက်ာ္ႏွင့္ ညီမွ်ေသာ ျမန္မာေငြ သံုးသိန္း တို႔ ျဖစ္ၿပီး၊ အျခားႏွစ္သိမ့္ဆုမ်ားကိုလည္း ခ်ီျမွင့္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတင္းရ႐ွိသည္။<br /><br />ကုလသမဂၢက ကေလးအခြင့္အေရးဆိုင္ရာ သေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလတြင္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၿပီး၊ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက အဆိုပါစာခ်ဳပ္ကို သေဘာတူလက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့သည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-7993952652209069946?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-56188659507411201062009-09-16T23:24:00.000-07:002009-09-16T23:37:26.376-07:00ေက်ာ္သိခၤ<br />ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၈၊ ၂၀၀၈<br /><br />တန္ဖိုးႀကီးတာေတြကိုမွ အရသာခံခ်င္တဲ့ ေတဇဟာ စီးပြားေရးမ်က္စိ္လည္း အရမ္းလ်င္ တယ္လို႔ဆိုၾကပါတယ္။ ၎အေနနဲ႔ သူ ပထမဆံုး ရင္းႏွီး ျမွဳပ္ႏွံခဲ့တဲ့ ကၽြန္းသစ္လုပ္ငန္း စတင္လုပ္ကိုင္စဥ္ကတည္းက သူ႔စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ လုပ္ငန္းခြဲ ေတြအမ်ားႀကီးခြဲထားခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ပထမဆံုး ကုမၸဏီျဖစ္တဲ့ ထူးထေရးဒင္း ကုမၸဏီလီမိတက္ နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ ပုိင္ဆိုင္မႈပစၥည္း ေတြ၊ သူ႔ရဲ႕စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြဆီကရတဲ့ ေငြေတြဟာ အခုဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနပါၿပီ။ ဒါတင္မကေသးပါဘူး။ ေဆာက္ လုပ္ေရးလုပ္ငန္းေတြ၊ ဆီအုန္းထုတ္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းေတြ၊ လက္နက္ေရာင္း၀ယ္ေရး နဲ႔ ေလေၾကာင္းကုမၸဏီေတြ အထိပါဘဲ။<br /><br />အခုဆိုရင္ ေတဇ ဟာ တယ္လီဖုန္းဆက္သြယ္ေရးနဲ႔ ဘဏ္လုပ္ငန္းေတြလုပ္ကိုင္ဖို႔ ေလလံဆြဲထားပါတယ္။ ထူး ထေရးဒင္း ကုမၸဏီဟာ ၂၀၀၆-၂၀၀၇ ဘ႑ာေရးႏွစ္မွာ၀င္ေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၆၅.၁ သန္းရ႐ွိခဲ့ၿပီး လက္႐ွိ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ ပဥၥမ အႀကီးဆံုး အိတ္စ္ပိ္ု႔ကုမၸဏီျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရး၀န္ႀကီး႒ာန ရဲ႕ ၀က္ဘ္ဆိုဒ္မွာေတာ့ ထူးကုမၸဏီ ဟာ ၂၀၀၆-၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ ထိပ္တန္း အင္ပို႔ု-အိတ္စ္ပို႔ ကုမၸဏီအခု ၂၀ အနက္ ႏုိင္ငံျခား၀င္ေငြ ဒုတိယအမ်ား ဆံုးလိုက္တဲ့ ကုမၸဏီအျဖစ္ စာရင္းထဲမွာေဖာ္ျပထားပါတယ္။<br /><br />ထူးကုမၸဏီဟာ ေနျပည္ေတာ္မွာ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းေတြလုပ္ဖို႔ စစ္အစိုးရနဲ႔ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုထားတဲ့ အဓိက ကုမၸဏီႀကီး ႏွစ္ခုထဲက တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ထူးကုမၸဏီရဲ႕ ေနာက္ထပ္ ေဆာက္လုပ္ေရးစီမံကိန္းကေတာ့ အခန္း ၁၅၀ ႐ွိတဲဲဲ့ ပုဂံဟိုတယ္၊ ဘုရားေက်ာင္း၊ ႏုိင္ငံတကာ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္ေတြကိုဆြဲေဆာင္တဲ့ အေဆာက္အဦးေတြ၊ စသည္တို႔အနားမွာ တည္ ေဆာက္ထားတဲ့ မီတာ ၆၀ ျမင့္တဲ့တာ၀ါ တည္ေဆာက္ေရးပါပဲ။ အဲဒီတာ၀ါဟာ ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္နဲ႔ ယူနက္စကိုရဲ႕ အျပင္းအထန္ေ၀ဖန္မႈကိုခံရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အဲဒီတာ၀ါေၾကာင့္ အနီးနားပတ္၀န္းက်င္မွာ႐ွိတဲ့ လွပတဲ့႐ႈ႕ ေမွ်ာ္ခင္းအလွေတြ ပ်က္ဆီးကုန္လို႔ပါဘဲ။<br /><br />ထူးကုမၸဏီရဲ႕ သစ္လုပ္ငန္းဟာလည္း ျမန္မာ့သစ္ေတာေတြကို အႀကီးအက်ယ္ထိခိုက္ပ်က္စီးတယ္ဆိုၿပီး ေ၀ဖန္မႈေတြကို ခံေနရပါတယ္။ ကမၻာ႔ပတ္၀န္းက်င္ေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ေရးအဖြဲ႕ ရဲ႕ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ အစီရင္ခံစာထဲမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံက ပတ္၀န္း က်င္သစ္ေတာေတြ ပ်က္စီးျပဳန္းတီးရျခင္းဟာ ထူးကုမၸဏီရဲ႕ သစ္ေတာေတြ ခုတ္လွဲျခင္းနဲ႔ အမ်ားႀကီး ပက္သက္ေန တယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ထို႔အျပင္ ထူးကုမၸဏီဟာ အျခားသစ္ထုပ္လုပ္ငန္း ငယ္ေလးေတြကို လိုအပ္တဲ့ လုပ္ငန္းသံုး စက္ပစၥည္း ေတြကို ေထာက္ပံ့ေပးၿပီး၊ အဲဒီလုပ္ငန္းေတြဆီက ထြက္႐ွိတဲ့ သစ္ေတြကို ျပည္ပတင္ပို႔ဖို႔ ျပန္လည္၀ယ္ ယူတယ္ လို႔သိရပါ တယ္။ ထူး ကုမၸဏီဟာ အစိုးရဆီက ကၽြန္းသစ္အ႐ုိင္း တံုးေတြကို ျပည္ပတင္ပို႔ခြင့္ လုိင္စင္ရ ႐ွိထားတဲ့ ကုမၸဏီေတြ ထဲက တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />၂၀၀၆ ခုႏွစ္ကတည္းက ထူး ထေရးဒင္း ကုမၸဏီဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ဖားကန္႔ေဒသမွာ ေက်ာက္စိမ္းတူးေဖာ္ေရး လုပ္ငန္းကို ပါ၀င္လုပ္ကို္င္လာတာပါ။ ကၽြန္းသစ္လုပ္ငန္းလိုပါဘဲ၊ ထူးကုမၸဏီက အျခားေက်ာက္စိမ္းတူးေဖာ္တဲ့ လုပ္ငန္းငယ္ေလးေတြကို လုပ္ငန္းသံုးစက္ပစၥည္းေတြ ေထာက္ပံေပးၿပီး အဲဒီလုပ္ငန္းေတြကထြက္႐ွိတဲ့ ေက်ာက္စိမ္းေတြကို ျပန္လည္ရ႐ွိပါတယ္။ ကခ်င္သတင္း႒ာနရဲ႕ ေျပာျပခ်က္အရ ေတဇဟာ အဲဒီလိုနည္းေတြနဲ႔ ကခ်င္ေဒသမွာ႐ွိတဲ့သူေတြကို ကူညီပါတယ္လို႔ ဘန္း ျပၿပီး၊ အဲဒီေဒသမွာ႐ွိတဲ့ မိသားစုတစ္စုလွ်င္ ျမန္မာေငြ က်ပ္ ၁၀ သိန္းေလ်ာ္ေၾကးေပးၿပီး သူတို႔ရဲ႕ေျမေနရာမွာ ေက်ာက္ စိမ္းတူးေဖာ္ေရးလုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ပါတယ္။<br /><br />မၾကာေသးမီကမွ ထူး ကုမၸဏီဟာ ေလာင္စာဆီလုပ္ငန္းကို နအဖ ရဲ႕ အကူအညီနဲ႔ ျပည္ပတင္ပို႔ခြင့္ လုိင္စင္ကို ရ႐ွိခဲ့ပါ တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လမွာ စစ္အစိုးရရဲ႕ ေလာင္စာဆီျဖန္႕ေ၀မႈေလ်ာ့ခ်ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေလာင္စာဆီေစ်း ႏႈန္း ေတြျမင့္တက္လာခဲ့တာပါ။ အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ ျပည္တြင္းမွာ ဆႏၵျပပြဲေတြျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး စစ္အစိုးရက ဆႏၵျပသူေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္ႏွင္းတဲ့အေျခအေနအထိ ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ေတဇ ရဲ႕ ေနာက္ထပ္အခြင့္အေရးတစ္ခုကေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာပထမဦးဆံုး ပုဂၢလိကေလေၾကာင္းလိုိင္းျဖစ္တဲ့ အဲယား ပုဂံ ေလေၾကာင္းလိုင္းပါဘဲ။ ယခုအခ်ိန္မွာ မႏၱေလး ေလေၾကာင္းလိုင္း နဲ႕ ရန္ကုန္ေလေၾကာင္းလို္င္း တို႔ၿပီးရင္ အဲယားပုဂံဟာ ျမန္မာျပည္မွာ တတိယအႀကီးဆံုး ေလေၾကာင္းလိုင္းပါ။ အစဦးပိုင္းမွာ အဲယားပုဂံက ျပည္တြင္းခရီးစဥ္ေတြကိုပဲ စတင္ပ်ံသန္း ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ မွာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလေၾကာင္း လုိင္းအျဖစ္ တို႔ခ်ဲ႕ခဲ့ပါတယ္။ ပထမဦးဆံုးအျဖစ္ ၂၀၀၇ ေမလမွာ ႐န္ကုန္-ဘန္ေကာက္ခ႐ီးစဥ္ကို စတင္ပ်ံသန္းခဲ့ပါ တယ္။ ထို႔ေနာက္ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာလမွာ စကၤာပူကို စတင္ပ်ံ သန္းပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကတည္းက ပုဂံေလေၾကာင္းလို္င္းဟာ တ႐ုတ္၊ ကေမၻာဒီးယား နဲ႔ ေတာင္ကိုရီးယား ႏုိင္ငံတို႔ကို လမ္းေၾကာင္းခ်ဲ႕ထြင္ဖို႔ အစီအစဥ္ ထည့္သြင္းၿပီးသားပါ။ ၿပီးေတာ့ အိုဆာကာ နဲ႕ ခ်န္ႏုိင္း တို႔သို႔ တိုးခ်ဲ႕ ပ်ံသန္းရန္လည္း ေၾကျငာၿပီးပါၿပီ။<br /><br />ေတဇ ရဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ စကၤာပူမွာလည္း ႐ွိေနပါတယ္။ ထူး သစ္ေတာထြက္ ပစၥည္း ကုမၸဏီဟာ ပရိေဘာဂ နဲ႔ အျခားသစ္ေတာထြက္ပစၥည္းေတြ ေရာင္းပါတယ္။ ပါဗို ထေရးဒင္း ကုမၸဏီကေတာ့ ကၽြန္းသစ္ျဖတ္စေတြ နဲ႕ အထပ္သားနဲ႕လုပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြကို လကၠားျဖန္႔ခ်ီ ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေတဇ ရဲ႕ စကၤာပူမွာ ႐ွိတဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြထဲမွာ ပင္လယ္စာ (Seafood) လုပ္ငန္းလည္း ပါ၀င္ပါေသးတယ္။ အဲဒီ လုပ္ငန္းရဲ႕ ႏွစ္စဥ္၀င္ေငြဟာ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၀ သန္းကေန သန္း ၅၀ အထိ႐ွိပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ Seafood ေစ်းကြက္အတြက္ ေတဇဟာ ျဖန္႕ျဖဴးသူ ေတြကို ႐ွာေဖြေနပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာျပည္တြင္းမွာဆိုရင္ ေတဇ ရဲ႕ ကုမၸဏီေတြက လုပ္တဲ့ အျခားစီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြထဲမွာ ထူး ပို႔ေဆာင္ဆက္သြယ္ ေရးလုပ္ငန္း (အဲဒီလုပ္ငန္းဟာ ျပည္တြင္းအႀကီးစား ကုန္းလမ္းသယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးနဲ႔ ေရေၾကာင္းသယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္) နဲ႕ ရန္ကုန္မွာ႐ွိတဲ့ အဆင့္ျမင့္ “ျမန္မာေ႐ွာပင္းစင္တာ” တို႔ ပါ၀င္ပါတယ္။ အဲဒီေရွာပင္းစင္တာဟာ စစ္တပ္ အသိုင္းအ၀ိုင္းက ဗိုလ္မွဴး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၊ ဗိုလ္ကေတာ္ေတြအႀကိဳက္ ႏုိင္ငံတကာက လာတဲ့ပစၥည္းအစံုအလင္ကို ေရာင္းခ် ေပးေနတဲ့ဆိုင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေတဇ ဟာ ျပင္သစ္စီးပြားေရးလုပ္ငန္း႐ွင္ တစ္ေယာက္ နဲ႔ ေပါင္းၿပီး “Le Moliere” ေခၚ ျပင္သစ္ စားေသာက္ ဆိုင္ကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလမွာ ဖြင့္ခဲ့ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-5618865950741120106?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-5375221196458580332009-09-12T06:57:00.000-07:002009-09-12T07:04:53.119-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/SquqVFZEj_I/AAAAAAAAASQ/XMZiltYyIBE/s1600-h/Steven+Law+Financial+Network.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; FLOAT: left; HEIGHT: 327px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380581459025498098" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/SquqVFZEj_I/AAAAAAAAASQ/XMZiltYyIBE/s400/Steven+Law+Financial+Network.jpg" /></a><br /><div>ေက်ာ္သိခၤ<br />စက္တင္ဘာ ၁၂<br /><br /><strong>(၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၂ ရက္ေန႔က ကိုမိုးသီးဘေလာ့ဂ္အတြက္ က်ေနာ္ ေရးခဲ့ေသာ ေဆာင္းပါးကို ျပန္လည္တင္ျပ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။</strong> <strong>)<br /></strong></div><br /><div>အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ႏုိင္ငံျခားပုိင္ဆိုင္မႈ ႀကီးႀကပ္ေရး႐ုံးက ဒီလအေစာပိုင္းက ေၾကျငာရာမွာ ၎႒ာနအေနႏွင့္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္က နအဖ အသိုင္းအ၀ုိင္းမွာ ႐ွိတဲ့ မိသားစု၀င္ေတြရဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႕ ပုဂၢိဳလ္ေရး ဆိုင္ရာ ပုိင္ဆိုင္မႈေတြအေပၚ ပိတ္ဆို႔ အေရးအေရးယူမႈကို တိုးျမွင့္သြားမယ္လို႔ ေၾကျငာလုိက္ပါတယ္။ မႏွစ္က စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈစာရင္း (blacklist) ထဲမွာပါတဲ့ သူေတြကေတာ့ ေတဇရဲ႕စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြနဲ႕ ပက္သက္တဲ့ အျခားစီးပြားေရး လုပ္ငန္း႐ွင္ေတြရဲ႕ နာမည္ေတြပဲျဖစ္ပါ တယ္။</div><br /><div><br />မၾကာေသးမီကမွ ျပဳလုပ္လိုက္တဲ့ နအဖ ရဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြအေပၚ အေမရိကန္အစိုးရရဲ႕ ပိတ္ဆို႕ အေရးယူမႈေတြ နဲ႕ ပက္သက္လို႔ ကေန႕ ၀ါ႐ွင္တန္မွာ “ဒါဟာ စစ္အာဏာ႐ွင္ကို စမတ္က်က် ပိတ္ဆို႔ အေရး ယူျခင္း” လို႔ ေျပာဆိုေနၾကပါ တယ္။ အဲဒီလို စီပြားေရးအရ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈေတြဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံ လူဦးေရ တစ္ခုလံုးကို ထိခိုက္နစ္နာေစမယ့္ အေရး ယူမႈမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ နဲ႕သူတို႔နဲ႕ ဆက္ႏႊယ္ေနတဲ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း႐ွင္ေတြကို ပစ္မွတ္ထားၿပီးစီစဥ္တာပါ။ ဒီလ ေၾကျငာခ်က္မထြက္ခင္ အေမရိကန္အစိုးရက ျမန္မာစီးပြားေရးလုပ္ငန္း႐ွင္ အေယာက္ ၃၀ နဲ႕ စစ္အစိုးရနဲ႕ပက္သက္တဲ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း ၇ ခုတို႔ကို ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။</div><br /><div><br />အဓိက ကေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ အတြင္းက စစ္အစိုးရက ၎တို႔အား လမ္းေပၚထြက္ ဆန္႔က်င္၊ ဆႏၵျပသူေတြကို ရက္ရက္စက္ စက္ ႏွိမ္ႏွင္းခဲ့တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြအပါအ၀င္၊ ဗမာႏုိင္ငံတြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရးအရ ဖိႏွိပ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေတြ၊ လူ႕အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မႈ ေတြကို ဆက္လက္ျပဳလုပ္ေနတဲ့ နအဖ စစ္အစိုးရကို တုံ႕ျပန္တဲ့အေနနဲ႔ အခု လိုစီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈေတြလုပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီပိတ္ဆို႔ မႈေတြထဲမွာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ဘ႑ာေရး ဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္းေတြမွာ ေငြေၾကး၊ ဥစၥာ၊ ပစၥည္း အပ္ႏွံ သိမ္းဆည္း ထားတဲ့ နအဖ နဲ႔ ပက္သက္ေနသူေတြရဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ လူပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈအားလံုးကို သိမ္းဆည္း ထားျခင္းဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့ အျပင္ ပိတ္ဆို႔မႈစာရင္း (blacklist) ထဲမွာပါတဲ့ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံသားေတြ နဲ႔ ျမန္မာစီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြ အၾကား ဘ႑ာေရးအရေရာ၊ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေရး အ၀င္အထြက္ စာရင္း ေတြကို လည္း စာရင္းအ၀င္ အထြက္မ႐ွိေအာင္ တားဆီးပိတ္ပင္ထားပါတယ္။ အဲဒီလူေတြရဲ႕နာမည္ေတြကိုလည္း အေမရိကားသို႔ ၀င္ေရာက္သြားလာခြင့္ ပိတ္ပင္ထားပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ဆံုးပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈကေတာ့ ေတဇရဲ႕ “ထူး ကုမၸဏီ” (ထူး ကုမၸဏီမ်ားအုပ္စု လို႔လည္းေခၚပါတယ္) ကိုပစ္မွတ္ ထားၿပီး အေရးယူတာပါ။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ႏုိင္ငံျခားသားပုိင္ဆိုင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး႐ုံး (OFAC) က ေတဇ ကို “စစ္လက္နက္ ေရာင္း၀ယ္သူ၊ ရက္စက္တဲ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရရဲ႕ ဘ႑ာေရးဆိုင္ရာ လက္မ႐ြံ႕ ေနာက္လို္က္ ဘက္ေတာ္သား” လို႔ ေဖာ္ျပခဲ့ပါ တယ္။ အိမ္ျဖဴေတာ္ရဲ႕စာနယ္ဇင္းဆိုင္ရာ ေျပာေရးဆိုခြင့္႐ွိသူ အတြင္းေရးမွဴးဒါနာပါရီက ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔က ေျပာဆိုရာမွာ “လြတ္လပ္မႈကို တန္ဖိုးထားတဲ့ သူအားလံုးက အာဏာ႐ွင္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ သန္းေ႐ႊ နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ အေပါင္းအပါ ေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ကို ခြင့္မလႊတ္ႏုိင္ပါဘူး၊ လက္ခံလို႔လည္းမရပါဘူး” လို႔ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။</div><br /><div><br />ေတဇ နဲ႔ သူ႕ မိန္းမ သီတာေဇာ္၊ သားအႀကီးေကာင္ ျပည့္ၿဖိဳးဇ နဲ႔ သူတို႔ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ကုမၸဏီ ၅ ခုကို ေအာက္တို ဘာလ ၁၈ ရက္၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္မွာ အေမရိကန္ရဲ႕ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈစာရင္းေတြထဲမွာ အမည္ႏွင့္တကြ ေဖာ္ျပ ထားပါတယ္။ ယခု အသစ္ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူတဲ့ စာရင္းထဲမွာပါတဲ့သူေတြရဲ႕ နာမည္ေတြကေတာ့ ေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္ပါတယ္။</div><br /><div><br />၁။ ေအာင္သက္မန္း (ေတဇရဲ႕ စီးပြားေရး လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္)<br />၂။ သီဟ (ေတဇ နဲ႕ ညီအစ္ကိုေတာ္စပ္သူ)<br />၃။ ဦးေက်ာ္သိန္း<br />၄။ ထူး ကုမၸဏီမ်ားအုပ္စု<br />(ထူး ကုမၸဏီမ်ားအုပ္စုထဲမွာ ပါ၀င္တဲ့ ကုမၸဏီေတြကေတာ့ - ဧရာေ႐ႊ၀ါ ကုမၸဏီ၊ ျမန္မာအင္း၀ ကုမၸဏီ လီမီတက္ နဲ႕ ပါဗို စင္းလံုးငွား ေလယာဥ္ ကုမၸဏီလီမိတက္တို႔ ဘဲျဖစ္ပါတယ္။)<br /><br />ျမန္မာလက္နက္ကိုင္ အင္အားစုေတြ နဲ႔ အဓိကဆက္သြယ္လုပ္ကိုင္ေနသူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ သူရေရႊမန္း ရဲ႕ သား ေအာင္သက္မန္း ဟာ လည္း ဧရာ ေရႊ၀ါကုမၸဏီ နဲ႕ ထူး ထေရးဒင္း ကုမၸဏီတို႔ရဲ႕ ဒါ႐ုိက္တာတစ္ဦးပါ။ ေတဇ နဲ႔ ညီအစ္ကိုလည္းျဖစ္၊ စီးပြားေရး လုပ္ေဖာ္ ကို္င္ဖက္လည္းျဖစ္သူ သီဟကလည္း ထူးကုမၸဏီမ်ားအုပ္စု နဲ႕ ထူး ထေရးဒင္း ကုမၸဏီ တို႔မွာ ဒါ႐ုိက္တာ တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ဦးေက်ာ္သိန္းဟာ စကၤာပူမွာ ေနထိုင္သူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး အဲဒီမွာ႐ွိတဲ့ ေတဇရဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြကို စီမံ ကြပ္ကဲေနသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ သူဟာ ယခုအခ်ိန္မွာ အဲယား ပုဂံ ေလေၾကာင္းကုမၸဏီ လီမိတက္၊ ထူး သစ္ေတာ ထြက္ ပစၥည္းေရာင္း၀ယ္ေရး ကုမၸဏီလီမိတက္၊ ပါဗို စင္းလံုငွား ေလယာဥ္ ကုမၸဏီ လီမိတက္ ႏွင့္ ပါဗို ထေရးဒင္းကုမၸဏီ လီမိတက္တို႔မွာ ဒါ႐ိုက္တာတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။</div><br /><div><br />ဒါတင္မကေသးပါဘူး။ အေမရိကန္အစိုးရရဲ႕ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈ နာမည္ပ်က္စာရင္းေတြထဲမွာ ေအာက္ပါ ပုဂၢိဳလ္မ်ားရဲ႕ အမည္မ်ားလည္း ပါ၀င္ပါေသးတယ္။<br />၁။ ခင္ေလးသက္ (ဗုိလ္ခ်ဳပ္ သူရေရႊမန္း ၏ ဇနီး)<br />၂။ ျမင့္ျမင့္ကို (ေဆာက္လုပ္ေရး၀န္ႀကီး မြန္ေစာထြန္း ၏ ဇနီး)<br />၃။ တင္လင္းျမင့္ (စစ္ဘက္ဆိုင္ရာ လံုၿခံဳေရးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲျမင့္ ၏ ဇနီး)<br />၄။ ျမင့္ျမင့္စိုး (ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး႒ာန ၀န္ႀကီး ဥာဏ္၀င္း ၏ ဇနီး)<br /><br />ေတဇ နဲ႕ သူ႔ရဲ႕ စီးပြားေရးအင္ပါယာကို အေမရိကန္က မ်က္စိစပါးေမႊးစူးေနတာ ၾကာပါၿပီ။ အေၾကာင္းကေတာ့ ၎ရဲ႕သံုးမ ကုန္၊ ျဖဳန္းမကုန္တဲ့ ဥစၥာဓနေတြေၾကာင့္ရယ္၊ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ သန္းေရႊ၊ ေရႊမန္း နဲ႕ အျခားစစ္တပ္အသိုင္း အ၀ုိင္းက ထိပ္ပို္င္း အရာ႐ွိေတြရဲ႕ အရွိန္အ၀ွာေအာက္မွာ ရွိေနတာေတြရယ္ေၾကာင့္ပါ။ ၁၉၆၄ မွာေမြးၿပီး၊ အသက္ ၄၃ ႏွစ္႐ွိတဲ့ ေတဇ ဟာ မူလကတည္းက စစ္အစိုးရနဲ႔ အသက္ေမြး၀မ္း ေၾကာင္းျပဳဖို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး၊ စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္ေလာင္း သင္တန္း (DSA) ကို တက္ခဲ့ပါတယ္။</div><br /><div><br />၁၉၈၇ ခုႏွစ္မွာ သူ႔ရဲ႕ ရည္းစား သီတာေဇာ္နဲ႕ ခိုးရာလိုက္ၿပီး ေက်ာင္းထြက္ခဲ့တယ္။ တဆက္တည္းမွာဘဲ သီတာေဇာ္ရဲ႕ မိဘမ်ားပို္င္ဆိုင္တဲ့ ဆန္စက္လုပ္ငန္းမွာ စတင္ၿပီ လုပ္ကုိင္ခဲ့တယ္။ ၁၉၉၀ မွာ ပထမဆံုး မတည္ရင္ႏွီးေငြ အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၃၃၃ ၃၃၃ (သံုးသိန္း၊ သံုးေသာင္း၊ သံုးေထာင္၊ သံုးရာ၊ သံုးဆယ့္သံုး) နဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ ကၽြန္းသစ္ အိပ္စ္ပို႔ ကုမၸဏီကို တည္ေထာင္ခဲ့တယ္။ ဗိုလ္မွဴး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ၊ အစိုးရအရာ႐ွိေတြနဲ႔ သူ DSA ေက်ာင္းတက္တုန္းက ေတြ႔ခဲ့တဲ့ ဗုိလ္ေတြရဲ႕ အဆက္အသြယ္လုပ္ၿပီး သစ္မာေတာေတြကို ထုတ္ယူ ေရာင္းခ်ခြင့္ရခဲ့တယ္။ ေတဇ သစ္ထုတ္ယူခြင့္ရ႐ွိတဲ့ သစ္ေတာ ေတြကေတာ့ ကရင္ျပည္နယ္၊ ပဲခူးတုိင္း နဲ႔ တနသၤာရီတိုင္း အတြင္းက တစ္ခ်ိန္က KNU ေတြလက္ေအာက္ မွာ႐ွိခဲ့တဲ့ သစ္ေတာေတြပါဘဲ။</div><br /><div><br />အတိုက္အခံ အုပ္စုေတြရဲ႕ေျပာျပခ်က္အရ ေတဇဟာ သူ႔ရဲ႕ ဥစၥာဓန အမ်ားစုကို စကၤာပူမွာ ႐ွိတဲ့ဘဏ္ေတြမွာ စာရင္းဖြင့္ ထားတယ္လို႔ သိရတယ္။ သူဟာ သူ႔သား ျပည့္ၿဖိဳးဇ နဲ႔ ထက္ေတဇတို႔ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ေနရာေတြမွာ ဇိမ္ခံပစၥည္းေတြ အျပည့္ပါတဲ့ အိမ္ခန္းေတြ၊ တိုက္ခန္းေတြကိုလည္း ပိုင္ဆိုင္ထားပါတယ္။ သူ႔သားႏွစ္ေယာက္စလံုးဟာ ပုဂၢလိက လက္ေရြးစင္ ေက်ာင္းေတြမွာ ေက်ာင္းတက္ေနပါတယ္။ ထက္ေတဇ ဆိုရင္ စကၤပူက ေစ်းအႀကီးဆံုး ေက်ာင္းေတြထဲက တစ္ေက်ာင္း ျဖစ္တဲ့ United World College of South East Asia မွာ ေက်ာင္းတက္ ေနပါတယ္။</div><br /><div><br />၁၉ ႏွစ္သားသာ ရွိေသးတဲ့ ထက္ေတဇဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ျမန္မာျပည္မွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဆႏၵျပပြဲေတြနဲ႔ ရက္ရက္ စက္စက္ အၾကမ္းဖက္ ႏွိမ္ႏွင္းတဲ့အေၾကာင္းေတြနဲ႔ ပက္သက္တဲ့ သတင္းေတြကို အီးေမးလ္ေတြကတဆင့္ ဖတ္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ အာ႐ွတိုင္းမ္း အြန္လိုင္းသတင္းေၾကျငာခ်က္ေတြကို ၾကည့္ၿပီး “အေမရိကန္က ငါတို႔ကို ပိတ္ဆို႔ အေရးယူတယ္၊ ငါတို႔ ဟာငါတို႔ စကၤာပူမွာ ေအးေအးေဆးေဆးေနေနတာ၊ ျမန္မာ တစ္ႏုိင္ငံလံုးရဲ႕ ကုန္ထုတ္လုပ္မႈေတြ ကို ငါတို႔ဘဲလုပ္ေပး ေနတာ၊ ငါတို႔မွာ စကၤာပူ၊ တ႐ုတ္၊ အိႏၵိယ နဲ႕ ႐ု႐ွ တို႔လိုႏိုင္ငံေတြကို ကၽြန္းသစ္၊ ေက်ာက္မ်က္ နဲ႔ ဂက္စ္ေတြ ေရာင္းဖို႔လည္း ႐ွိေနတာ” လို႔ သူကေျပာခဲ့ပါေသးတယ္။</div><br /><div><br />ေတဇရဲ႕ သားအႀကီးေကာင္ ကေတာ့ အေနာက္တုိင္းသူ ခပ္ေဟာ့ေဟာ့ အသစ္စက္စက္မိန္းကေလးေတြနဲ႔ မိုးမျမင္၊ ေလမျမင္ ေပ်ာ္ပါး ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အငယ္ေကာင္က ဖာရယ္ရီ ကားတစ္စင္းနဲ႔ ၿငိမ့္ေနၿပီး ေပ်ာ္ပါးေနတယ္ လို႔ Blog ေတြ နဲ႔ အီးေမးလ္ ေတြထဲကို၀င္လာတဲ့ စာေတြအရေရာ၊ ျပည္ပ မီဒီယာေတြ ဆီကပါ သိရပါတယ္။ ေတဇကေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အင္း ယားလမ္းနဲ႕ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းေဒါင့္မွာ႐ွိတဲ့ ေခတ္ဆန္ဆန္၊ ႐ႈိးက်က် အိမ္ႀကီးမွာ ဇိမ္ခံေနတယ္။ အိမ္ၿခံ၀န္းထဲ မွာေတာ့ သူကိုယ္ပုိင္ Bentley, Ferrari, Mercedes နဲ႕ Lexus အမ်ိဳးအစားကား ေတြ႐ွိပါတယ္။ အဲဒီကားေတြ ကို စကၤာပူက ေနတဆင့္ သေဘၤာနဲ႔ သယ္ယူခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အပိုင္း (၂) ကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။ <span id="fullpost"><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-537522119645858033?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-78769101828861035602009-08-23T03:12:00.000-07:002009-08-23T03:21:36.296-07:00<div align="justify">ဟိုတစ္ေလာက ခ်င္းမိုင္မွာ Special Feature ေရးနည္းသင္တန္း သြားတက္ၿပီး ျပန္လာေတာ့ ဒီ အေၾကာင္း ေလးကို Special Feature ေရးဟန္ေလး နဲ႔ ေရးထားတာမို႔လို႔ လိုအပ္တာ႐ွိလည္းလည္း ၀ိုင္း၀န္းအႀကံေပးၾကပါ။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ္ ေရးတဲ့ ပထမဦးဆံုး အထူး သတင္းေဆာင္းပါးေလး တစ္ပုဒ္ပါ။ လိုအပ္တဲ့ စာသားေလးေတြကို photoshop နဲ႔ ကူညီၿပီး လုပ္ေပးတဲ့ ကိုဟန္သစ္ၿငိမ္ (ခ) ကိုသီဟန္ကို ေက်းဇူးတင္ပါ သည္။<br /><br /></div><a style="MARGIN: 12px auto 6px; DISPLAY: block; FONT: 14px Helvetica,Arial,Sans-serif; TEXT-DECORATION: underline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none" title="View Sayama Daw Hla Sein on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/19011554/Sayama-Daw-Hla-Sein">Sayama Daw Hla Sein</a> <object id="doc_801744968626547" name="doc_801744968626547" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" width="100%" align="middle" height="500"><param name="_cx" value="17965"><param name="_cy" value="13229"><param name="FlashVars" value=""><param name="Movie" value="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=19011554&amp;access_key=key-ue2fv3lms5dlnv0hjad&amp;page=1&amp;version=1&amp;viewMode="><param name="Src" value="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=19011554&amp;access_key=key-ue2fv3lms5dlnv0hjad&amp;page=1&amp;version=1&amp;viewMode="><param name="WMode" value="Opaque"><param name="Play" value="-1"><param name="Loop" value="-1"><param name="Quality" value="High"><param name="SAlign" value="LT"><param name="Menu" value="-1"><param name="Base" value=""><param name="AllowScriptAccess" value="always"><param name="Scale" value="NoScale"><param name="DeviceFont" value="0"><param name="EmbedMovie" value="0"><param name="BGColor" value="FFFFFF"><param name="SWRemote" value=""><param name="MovieData" value=""><param name="SeamlessTabbing" value="1"><param name="Profile" value="0"><param name="ProfileAddress" value=""><param name="ProfilePort" value="0"><param name="AllowNetworking" value="all"><param name="AllowFullScreen" value="true"><br /> <embed src="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=19011554&access_key=key-ue2fv3lms5dlnv0hjad&page=1&version=1&viewMode=" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_801744968626547_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" height="500" width="100%"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-7876910182886103560?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-44251042984279087602009-08-23T02:51:00.000-07:002009-08-23T02:56:02.947-07:00ေက်ာ္သိခၤ <br />ေသာၾကာေန႔၊ ၾသဂုတ္လ 21 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 18 နာရီ 45 မိနစ္<br /><br />ဖန္င (မဇၥ်ိမ)။ ။ အေရွ႕ေတာင္အာရွႏုိင္ငံ တႏုိင္ငံျဖစ္သည့္ မေလးရွားတြင္ ယမန္ေန႔ တရက္ထဲ၌ပင္ လူတုပ္ေကြး ကပ္ေရာဂါ A (H1N1) ကူးစက္ခံရသူ ၅၆၉ ဦး ရွိခဲ့ေၾကာင္း မေလးရွားႏိုင္ငံ က်န္းမာေရး ဝန္ၾကီးဌာနက ယေန႔ ထုတ္ျပန္ေၾကညာလုိက္သည္။<br /><br />A (H1N1) ကူးစက္ခံရသူေပါင္း ၄၂၂၅ ဦးအနက္ ေသဆံုးသူ ၆၂ ဦး ရွိခဲ့သျဖင့္ စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ အေျခအေန ေရာက္ရွိေနသည့္ မေလးရွားတြင္ ယမန္ေန႔ တရက္ထဲအတြင္း လူေပါင္း ၅၇၀ နီးပါး ထပ္မံ၍ ထိုကဲ့သို႔ ကူးစက္ခံလုိက္ရျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />လက္ရွိ အေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္၍ အစိုးရအေနျဖင့္ ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈကုိ တားဆီးႏိုင္ရန္ ၾကိဳးပမ္းေနရေၾကာင္း မေလးရွား က်န္းမာေရးဝန္ၾကီး Datuk Seri Liow Tiong Lai က ကြာလာလမ္ပူမွာ ယမန္ေန႔က ျပဳလုပ္သည့္ H1N1 ကာကြယ္တားဆီးေရး ေဆြးေႏြးပြဲအၿပီး သတင္းေထာက္မ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့သည္။<br /><br />“အခုလို အေျခအေနအရ H1N1 ကူးစက္မႈႏႈန္းက ယေန႔အထိ ျမင့္တက္ေနဆဲပဲလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ H1N1 ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေရးအဖြဲ႔ေတြကို ျပည္တြင္းထဲက ေရာဂါျပန္႔ပြားမႈရွိတဲ့ေနရာေတြကို ေစလႊတ္ၿပီး ေရာဂါကူးစက္ျပန္႔ပြားမႈကို တားဆီးဖို႔ ၾကိဳးစားေနပါတယ္” ဟု ဝန္ၾကီးက ေျပာဆိုခဲ့သည္။<br /><br />မေလးရွားႏိုင္ငံ တရားမဝင္ ႏိုင္ငံျခားသား ထိန္းသိမ္းေရးစခန္း ၁၃ ခုထဲမွ တခုျဖစ္သည့္ ေကအယ္အိုင္ေအ စခန္း၌လည္း ယခုလ ၄ ရက္ေန႔က ၃၅ ႏွစ္အရြယ္ရွိ တြန္ဂိုႏိုင္ငံသားတဦး ေသဆံုးခဲ့သည္။<br /><br />မေလး လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးဌာနက ေကအယ္အိုင္ေအ၌ A (H1N1) ကူးစက္ခံရသူ ၉ ဦး ရွိသြားၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔က ေၾကညာခဲ့ေသးသည္။<br /><br />ေကအယ္အိုင္ေအမွ ျမန္မာအက်ဥ္းသား ကိုေဇာ္စိုးက “ဟုတ္ကဲ့၊ ဒီေထာင္ထဲမွာ H1N1 ကူးစက္ခံရတဲ့ လူကေတာ့ ၉ ေယာက္ ရွိသြားပါၿပီ။ ၉ ေယာက္မွာ ျမန္မာ ၄ ေယာက္ေပါ့။ အဲဒီလူေတြကိုေတာ့ ဘယ္အေဆာင္မွာ ထားလဲေတာ့ မသိဘူး” ဟု မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။<br /><br />ယခုအခါ ထိုအက်ဥ္းစခန္းမွ အက်ဥ္းသားမ်ား၏ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈအတြက္ မေလးရွားအေျခစိုက္ အင္ဂ်ီအို အဖြဲ႔တခုျဖစ္ေသာ ACTS က သြားေရာက္ၿပီး က်န္းမာေရး ေဆးစစ္ေစာင့္ရွာက္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည္။<br /><br />မေလးရွားရွိ ျမန္မာေရႊ႔ေျပာင္း အလုပ္သမား၏ A (H1N1) ကာကြယ္ တားဆီးေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကြာလာလမ္ပူရွိ ကုလ ဒုကၡသည္မ်ားဆုိင္ရာ မဟာမင္းၾကီး႐ံုး - UNHCR ၏ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ သင္တန္းမွ က်န္းမာေရးလုပ္သား ကိုသန္းမင္းလြင္က ျမန္မာအပါအဝင္ ႏုိင္ငံျခားသား ဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ အထိန္းသိမ္းခံ အက်ဥ္းသားမ်ားအတြက္ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈေပးရန္ အခက္အခဲရွိေၾကာင္း ေျပာသည္။<br /><br />သူက “ဌာေနႏိုင္ငံသားေတြအေနနဲ႔ကေတာ့ သူတို႔ အစိုးရေတြဆီက က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈေတြ ရရွိမယ္။ အခက္အခဲေတြ႔မယ့္ လူေတြကေတာ့ ဒီ ဒုကၡသည္ေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံျခားသားေတြေပါ့။ အဲဒီအတြက္ UNHCR ကလည္း တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔အစည္းေတြက က်န္းမာေရး လုပ္သားေတြကို ရက္တို က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ သင္တန္းေတြေပးၿပီး၊ ကိုယ္နဲ႔နီးစပ္ရာ လူထုထဲမွာ ပညာေပးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေစပါတယ္” ဟု မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ <br /><br />ႏုိင္ငံျခားသား ထိန္းသိမ္းေရးစခန္း ၁၃ ခုတြင္ A (H1N1) ကူးစက္ခံေနရသူေပါင္း မည္ေရြ႔မည္မွ် ရွိေနေၾကာင္း မေလးအစိုးရက သတင္းထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေသးပါ။<br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /><br /></span><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-4425104298427908760?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-2553909130877592962009-08-19T05:33:00.000-07:002009-08-19T05:36:11.133-07:00<table class="contentpaneopen"><tbody><tr><td valign="top"><span class="small">ေက်ာ္သိခၤ </span> </td> </tr> <tr> <td class="createdate" valign="top"> ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ၾသဂုတ္လ 19 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 14 နာရီ 04 မိနစ္ </td> </tr> <tr> <td valign="top"> <br /><br />ဖူးခက္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပုိင္း ဖူးခက္ၿမိဳ႕နယ္ ဘန္သခ်က္ခ်ဳိင္ရြာရွိ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္သား ျမန္မာ ၉၅ ဦးအား ယမန္ေန႔နံနက္ပိုင္းတြင္ ထိုင္းရဲက ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။<br /><br />အဂၤါေန႔ နံနက္ ၇ နာရီခန္႔တြင္ ေဆာက္လုပ္ေရး ဝင္းအတြင္းရွိ ပန္းရံလုပ္ငန္းခြင္ တခုသို႔ ထုိင္းရဲမ်ားက ဝင္ေရာက္ကာ ဖမ္းဆီးသြားျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />“က်ေနာ္တို႔က ေစ်းဆိုင္မွာ အေၾကြးဝယ္စားေနရတာ။ သူေဌးက လုပ္ခေတြထဲကေန ေနစရိတ္ေတြ၊ မီးခ၊ ေရခေတြ အဆမတန္ျဖတ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔မွာ အေႂကြးဆပ္ဖို႔ ပိုက္ဆံက မေလာက္ေတာ့ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ၄ ရက္ အလုပ္မဆင္းဘဲ ဆႏၵျပတာ။ အဲဒါ သူေဌးက ရဲကို တိုင္လို႔ ရဲက က်ေနာ္တို႔ကို ဖမ္းသြားတာ” ဟု ၂၆ ႏွစ္အရြယ္ ကိုခင္ေမာင္ထြန္းက မဇၥ်ိမကို ေျပာျပသည္။<br /><br />အဖမ္းဆီးခံရသူ အလုပ္သမားအမ်ားစုသည္ ၿပီးခဲ့တဲ့လအတြင္းက ထိုင္းအစိုးရက ထုတ္ေပးထားသည့္ တရားဝင္ အလုပ္သမားမ်ား မွတ္ပံုတင္ ကိုင္ေဆာင္ထားသူမ်ားျဖစ္ၿပီး၊ အခ်ဳိ႕မွာ ယာယီ သန္းေခါင္စာရင္းသာ ရွိသူမ်ားျဖစ္သည္။<br /><br />ယခုအခါ မွတ္ပံုတင္ရွိသူမ်ားကို ရဲက ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ၿပီး၊ သန္းေခါင္စာရင္းသား ရွိသည့္ အလုပ္သမား ၁၉ ဦးကုိမူ ဆက္လက္ ထိန္းသိမ္းထားေၾကာင္း ထုိင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္း ဖန္ငခ႐ုိင္ရွိ အေျခခံလူထု လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ ပညာေပးဌာန (GHRE) မွ အလုပ္သမားေရးရာ တာဝန္ခံ ကိုမိုးေဝက ေျပာသည္။<br /><br />သူက “အခုေတာ့ ရဲက အလုပ္သမားကဒ္ ရွိတဲ့လူေတြကိုေတာ့ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီ။ အလုပ္သမား သန္းေခါင္စာရင္း စာရြက္ရွိတဲ့လူ ၁၉ ေယာက္ကိုေတာ့ ဖမ္းထားေသးတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ရဲစခန္းမွာ က်န္တဲ့လူေတြ လႊတ္ေပးဖို႔ကိစၥကို ေဆြးေႏြးေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေျဖေတာ့ တိတိက်က် မသိရေသးပါဘူး” ဟု ေျပာသည္။<br /><br />ဖူးခက္ၿမိဳ႕နယ္ ဘန္သခ်က္ခ်ဳိင္ရြာ ရဲစခန္းမွ တာဝန္က် ရဲအရာရွိတဦးက “သူတို႔မွာ ထိုင္းအစိုးရက ထုတ္ေပးထားတဲ့ တရားဝင္ စာရြက္စာတမ္းေတြ ရွိတယ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ကလည္း တာဝန္အရ ေဆာင္ရြက္ရတာပါ။ အဲဒီကိစၥက သူတို႔ကို ဒီညေနမွာ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရး လက္ထဲကို လႊဲၿပီးတဲ့ ေနာက္ပိုင္းက်မွ ထိုင္း လူဝင္မႈ ၾကီးၾကပ္ေရးဌာနက ဆံုးျဖတ္မွာပါ” ဟု မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။<br /><br />ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ျမန္မာ၊ လာအိုႏွင့္ ကေမၻာဒီးယားမွ လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ေသာ ေရႊ႔ေျပာင္း လုပ္သားမ်ားအတြက္ တရားဝင္ အလုပ္သမား မွတ္ပံုတင္ေရးကို ၂၀၀၉ ခု ဇူလိုင္လ၌ ထိုင္းအစိုးရက စတင္ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။<br /><br />ပထမ အဆင့္အျဖစ္ အလုပ္သမားမွတ္ပံုတင္၊ သန္းေခါင္စာရင္း မွတ္ပံုတင္ စာရြက္မ်ားကို ေရႊ႔ေျပာင္း လုပ္သားမ်ားအား ထုတ္ေပးခဲ့သည္။<br /><br />ယခုလို ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား ဖမ္းဆီးခံရျခင္းသည္ အဆိုပါ အလုပ္သမား သန္းေခါင္စာရင္း ထုတ္ေပးၿပီး ရက္သတၱပတ္ အနည္းငယ္အတြင္း ယခုလို ဖမ္းဆီးခံရျခင္းျဖစ္သည္။</td></tr></tbody></table><br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /></span><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-255390913087759296?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-48547904660378185822009-08-17T07:37:00.000-07:002009-08-17T07:39:41.082-07:00ေက်ာ္သိခၤ <br />တနလၤာေန႔၊ ၾသဂုတ္လ 17 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 12 နာရီ 43 မိနစ္<br /><br />ကြာလာလမ္ပူ (မဇၩိမ) ။ ။ မေလးရွားႏိုင္ငံ စီပန္းရွိ ေကအယ္အိုင္ေအ ထိန္းသိမ္းေရးစခန္းတြင္ ထိန္းသိမ္းထားေသာ ျမန္မာအက်ဥ္းသား ဦးေရ ၇၀၀ အနက္ ၃၀ နီးပါးသည္ ထိုစခန္းမွ ယမန္ေန႔ ညေနပိုင္းက ထြက္ေျပးသြားေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။<br /><br />“ညေန ၆ နာရီေလာက္ ထမင္းေကြ်းတဲ့အခ်ိန္မွာ တံခါးဖြင့္ေတာ့ ထြက္ေျပးၾကတာ။ ထြက္ေျပးတာ ၂၈ ေယာက္ ထြက္ေျပးသြားတာ ၆ ေယာက္ ျပန္မိတယ္။ ေျပးသြာတာက အေဆာင္ B-3 ကေန ေျပးသြားတာ” ဟု ေကအယ္အိုင္ေအ စခန္း၌ ထိန္းသိမ္းခံေနရသည့္ ၄၁ ႏွစ္အရြယ္ ကိုေဇာ္စိုးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။<br /><br />ၿပီးခဲ့တဲ့လက စမံုညင္း အက်ဥ္းစခန္္းတြင္ ဆူပူမႈျဖစ္ပြားရာ၌ ပါဝင္ခဲ့ေသာ ျမန္မာအက်ဥ္းသား ၇၀၀ အား ဇူလိုင္လ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ စမံုညင္းစခန္းမွ စီပန္းရွိ ေကအယ္အိုင္ေအ စခန္းသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ခဲ့ၿပီးေနာက္ပိုင္း မေလးရွား လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးက၊ ကြာလာလမ္ပူရွိ ျမန္မာသံ႐ံုးႏွင့္ ပူးေပါင္းကာ အက်ဥ္းသား ၇၀၀ ကို ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ျပန္ပို႔ရန္ စီစဥ္ေနစဥ္ ယခုလုိ ေထာင္ေဖာက္ ထြက္ေျပးသည့္ အမႈ ျဖစ္ပြားျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />အန္အယ္ဒီ - လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမ (မေလးရွား) မွ ႏိုင္ငံျခားေရးရာ တာဝန္ခံ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္မိုးက “ျမန္မာျပည္ျပန္ရရင္ သူတို႔ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ အခက္အခဲေတြကို ေတြးၿပီးေတာ့ အခုလို ျဖစ္သြားတယ္လို႔ပဲ က်ေနာ္ ယူဆတယ္။ ဒီႏိုင္ငံထဲမွာ သူတို႔ အခုလို ထြက္ေျပးတယ္ ဆိုတာကလည္း အခက္အခဲေတြ အမ်ားၾကီး ၾကံဳရႏိုင္တယ္။ ေျပးတယ္ ဆိုတာကလည္း သူတို႔ အေတာ္ေလးကို အရဲစြန္႔ၿပီး ေျပးၾကရတာေလ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေတာ့ အခုလို ျဖစ္သြားတယ္ဆိုေတာ့ အက်ဥ္းစခန္းထဲမွာ က်န္ရွိေနတဲ့ သူေတြအတြက္ အခက္အခဲ ေတာ္ေတာ္ကို ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္” ဟု ေျပာသည္။<br /><br />စခန္းထဲရွိ ျမန္မာအက်ဥ္းသား ၇၀၀ သည္ လံုေလာက္သည့္ ေဆးဝါးေစာင့္ေရွာက္မႈမ်ား မရသည့္အျပင္၊ ပံုမွန္ စားေသာက္ေရးအတြက္ပါ ခက္ခဲေနၾကသည္။ထိုအက်ဥ္းစခန္းတြင္ ထိန္းသိမ္းခံရသူမ်ားအနက္ ၉ ဦးသည့္ A (H1N1) ကမၻာ့လူတုပ္ေကြးေရာဂါ ကူးစက္ခံေနရၿပီး၊ ၄ ဦးသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း အက်ဥ္းစခန္းထဲတြင္ ထိန္းသိမ္းခံေနရသူ အမည္မေဖာ္လိုသူ ျမန္မာအက်ဥ္းသား တဦးက ေျပာသည္။<br /><br />ယခုလ ၄ ရက္ေန႔ကလည္း အဆိုပါအက်ဥ္းစခန္းမွ ၃၅ ႏွစ္အရြယ္ တိုဂိုႏိုင္ငံသား Malou-Ouro Dramane ဆိုသူသည္ A (H1N1) ေရာဂါႏွင့္ ေသဆံုးခဲ့ေၾကာင္း မေလး လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရး အရာရွိမ်ားက ၾသဂုတ္လ ၆ ရက္ေန႔တြင္ တရားဝင္ ေၾကညာခဲ့သည္။<span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /><br /></span><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-4854790466037818582?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-60601598600282400682009-08-10T08:50:00.000-07:002009-08-10T08:57:29.455-07:00ေက်ာ္သိခၤ<br />ၾသဂုတ္ ၁၀ ရက္<br /><br />မေလး႐ွားႏိုင္ငံ ကလန္တန္းနယ္ေျမ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးအရာ႐ွိမ်ားက မေန႔က ည ၇ နာရီအခ်ိန္မွာ ကေလးသံုးေယာက္အ ပါအ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ၁၂ ေယာက္အား မေလးႏိုင္ငံထဲသို႔ ခိုးသြင္းလာေသာ မေလး႐ွားႏိုင္ငံသား သံုးဦးကို ဖမ္းဆီးရမိ ခဲ့တယ္လို႔ မေလးႏိုင္ငံ႐ွိ ယေန႔ထုတ္ ဘနားမားသတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပပါ႐ွိပါတယ္။ အဆိုပါသတင္းအရ မေလးႏိုင္ငံသား သံုးဦးဟာ ျမန္မာကေလးငယ္ေတြကို ကြာလာလမ္ပူၿမိဳ႕တြင္ ေတာင္းစားခုိင္းရန္ ရည္ရြယ္ၿပီး အခုလို မေလး႐ွားႏိုင္ငံထဲသို႔ ေခၚလာတာျဖစ္တယ္လို႔လည္း ဘနားမားသတင္းမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။<br /><br />ကလန္တန္း လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးအဖြဲ႔၏ ဒါ႐ိုက္တာျဖစ္သူ ေနာ္ရာဇီလာ၀တီ မက္စ္တာဖာက “အသက္ ၁၇ ႏွစ္ ႏွင့္ ၂၅ ႏွစ္ အရြယ္႐ွိတဲ့ မေလးလူမ်ိဳး ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္အပါအ၀င္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးတို႔ကို မေန႔က ည ၇ နာရီအခ်ိန္ေလာက္မွာ ပါဆာ မက္စ္ ဧရိယာ႐ွိ ကူဘန္းပါဂ်န္း အရပ္မွာ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ႏွင့္အတူ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ၁၂ ဦးကိုလည္း အဲဒီေနရာမွာ႐ွိတဲ့ အိမ္တစ္လံုးထဲမွာ ဖမ္းမိခဲ့တာပါ” လို႔ ေျပာပါတယ္။<br /><br />"က်ေနာ္တို႔ေနနဲ႔ အခုလို လူကုန္ကူးမႈမွာ ပါ၀င္ပက္သက္ေနတယ္္လို႔ သံသယ႐ွိရတဲ့ ေနာက္ထပ္ႏွစ္ေယာက္ကိုလည္း ႐ွာေဖြေနပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ အထက္ကေျပာခဲ့တဲ့ ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ မိဘေတြျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အဲဒီ ႏွစ္ေယာက္ကိုပါ မိမွ က်ေနာ္တို႔ ေနာက္ထပ္ လိုအပ္တဲ့ စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈေတြကို လုပ္လို႔ရမွာပါ” လို႔လည္း ေနာ္ရာဇီလာ၀တီ က သတင္းေထာက္ေတြကို တနလၤာေန႔က ေျပာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေနာ္ရာဇီလာ၀တီ ရဲ႕ေျပာျပခ်က္အရ အသက္ ၂ ႏွစ္ကေန ၃၉ ႏွစ္႐ွိတဲ့ အဆိုပါ ဖမ္းဆီးခံရတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳး ၁၂ ဦးသည္ အမ်ိဳးသား ၇ ဦး၊ အမ်ိဳးသမီး ႏွစ္ဦးနဲ႔ ကေလးငယ္ (မိန္ကေလး) သံုးဦးတို႔ျဖစ္ၾကၿပီး၊ ယခုအခါ ၄င္းတို႔အား ယာယီေစာင့္ ေ႐ွာက္ထားေၾကာင္း သိရပါတယ္။<br /><br />အခုလို လူကုန္ကူးမႈကို က်ဴးလြန္တဲ့ သူေတြဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ကာလက လူကုန္ကူးမႈမွာ ပါ၀င္ပက္သက္ခဲ့တဲ့ မိသားစုတစ္စုထဲက မိသားစု၀င္ေတြျဖစ္တယ္လုိ႔ သံသယ႐ွိရေၾကာင္းကိုလည္း ေနာ္ရာဇီလာ၀တီက ေျပာပါတယ္။ <span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-6060159860028240068?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-3944926857757343152009-08-06T20:30:00.000-07:002009-08-06T21:04:28.933-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/SnuiiFoD0_I/AAAAAAAAASA/46HjuXZ1er8/s1600-h/talking-with-policy.jpg">ေက်ာ္သိခၤ</a><br />မဇၥ်ိမ ၾကာသပေတးေန႔၊ ၾသဂုတ္လ 06 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 10 နာရီ 12 မိနစ္<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5367062087451530226" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 94px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/SnuiiFoD0_I/AAAAAAAAASA/46HjuXZ1er8/s320/talking-with-policy.jpg" border="0" /><br /><br />မူဝါဒဆိုတာ လူပုဂၢိဳလ္တဦး (သို႔မဟုတ္) အဖြဲ႔အစည္းတခုက အေျခခံက်တဲ့ ဥပေဒေတြ၊ အယူဝါဒေတြ၊ ယူဆခ်က္ေတြကို ေပါင္းစည္းၿပီး က်င့္သံုးဖို႔ သတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ ဥပေဒေတြကို စုစည္းထားတဲ့ ျပ႒ာန္းခ်က္တခု ျဖစ္ပါတယ္။ မူဝါဒတခုဟာ စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းေတြကို ေပါင္းစည္းထားတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ လုပ္ငန္းစဥ္တခု ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ က်င့္သံုးရမယ့္ အခ်က္အလက္ေတြ၊ ဥပေဒေတြကို ေရးဆြဲျပ႒ာန္းထားတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />မည္သို႔ပင္ဆိုေစ လူပုဂၢိဳလ္တဦးပဲျဖစ္ျဖစ္ (ဒါမွမဟုတ္) အဖြဲ႔အစည္းတခုကပဲျဖစ္ျဖစ္ မူဝါဒတခုကို ခ်မွတ္ၿပီ ဆိုကတည္းက အဲဒီမူဝါဒဟာ ဒီ လူပုဂၢိဳလ္အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစမယ့္ (ဝါ) အဖြဲ႔အစည္းတခုအတြက္ ေရ႐ွည္တည္တံ့ေစမယ့္ သေဘာမ်ိဳးေတြပါတယ္ဆိုတာ လူတိုင္းသိၾကပါတယ္။ ဘယ္လို လူပုဂၢိဳလ္၊ အဖြဲ႔အစည္းကမွ ကိုယ့္အတြက္ ဆိုးက်ဳိး ျဖစ္ေစမယ့္ မူဝါဒမ်ဳိးကို ခ်မွတ္က်င့္သံုးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဖြဲ႔အစည္းတခုဟာ မူဝါဒမရွိရင္ ရည္မွန္းခ်က္ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ ပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ မေအာင္ျမင္ရင္ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br />မူဝါဒဆိုတာ လူတေယာက္အတြက္ေတာ့ ၾကိဳးတေခ်ာင္းလိုပါပဲ။ အဖြဲ႔အစည္းတခုက လူတေယာက္ကို မူဝါဒတခုထဲကုိ ဆြဲသြင္းလိုက္တာဟာ အဲဒီလူကို ခ်ဳပ္ကိုင္ဖို႔ ၾကိဳးနဲ႔ ခ်ည္လိုက္တာပါပဲ။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အဲဒီသူဟာ အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ မူဝါဒေတြကို တေသြမတိမ္း လိုက္နာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မတူညီတဲ့ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ မတူညီတဲ့ မူဝါဒေတြ အသီးသီး ခ်မွတ္ထားတာ ႐ွိပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ကိုယ္က ဘယ္ၾကိဳးကို ၾကိဳက္သလဲ။ ဘယ္ၾကိဳးနဲ႔ အခ်ည္ခံမလဲ ဆိုတာပါပဲ။ မူဝါဒဆိုတာ အဖြဲ႔အစည္းေကာင္းေစဖို႔အတြက္ ခ်မွတ္ထားတာဆိုေပမယ့္၊ လူတိုင္းနဲ႔ ကိုက္ညီခ်င္မွ ကိုက္ညီမွာပါ။ ကိုယ့္မူဝါဒကဘာလဲ၊ ကိုယ္အလုပ္လုပ္မယ့္ အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ မူဝါဒက ဘာလဲ။ မူဝါဒႏွစ္ခုက တထပ္ထဲက်ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ တေနရာရာမွာေတာ့ ကြဲလြဲခ်က္ေတြ ရွိေကာင္းရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေမးစရာေမးခြန္းက ရွိလာပါတယ္။ မူဝါဒႏွစ္ခု တထပ္ထဲမက်႐ံုနဲ႔ လက္တြဲၿပီး အလုပ္လုပ္လို႔ ရႏိုင္ပါသလား။ မတူတာေတြကို ေဘးဖယ္ထားၿပီး၊ တူတဲ့ ေနရာကေန လက္တြဲၿပီးလုပ္ရင္ အလုပ္ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာ့လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္းၾကားမွာေတာ့ မူဝါဒမတူညီဘဲ လက္တြဲလုပ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ႐ွားပါတယ္။ ဒါကလည္း စဥ္းစားေတြးေခၚပံု၊ ဗဟုသုတနဲ႔ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ ကြာျခားျခင္းေၾကာင့္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြၾကားမွာ မူဝါဒထက္၊ ပုဂၢိဳလ္ေရးကို ဦးစားေပးတာကို ေတြ႔ေနရဆဲပါပဲ။<br />ျပႆနာတခု ျဖစ္ၿပီဆိုလွ်င္ လူမႏိုင္ရင္၊ မူကို ကိုင္တယ္။ လူကိုမုန္းရင္၊ မူကို သံုးတယ္။ လူကိုခင္ရင္၊ မူကိုျပင္ဖို႔လည္း ဝန္မေလးၾကပါ။ ဒါဘာေၾကာင့္ ျဖစ္ရသလဲဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ကိုယ္တိုင္ ျပန္္လည္ဆန္းစစ္ၾကည့္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။<br /><br />အဓိကကေတာ့ မူဝါဒေတြမွာ အတၱေတြ ေရာယွက္ေနလို႔ပါ။ မိမိအဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ အစကနဦး ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ခ်မွတ္ထား တဲ့ ပန္းတိုင္ကို အေရာက္လွမ္းႏိုင္ဖို႔၊ အဖြဲ႔အစည္းကို လက္ရွိအေျခအေနထက္ တိုးတက္ဖို႔၊ အဖြဲ႔အစည္း ေရရွည္တည္ တံ့ေစဖို႔နဲ႔ တျခားတျခားေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ စတင္ၿပီး ခ်ီတက္လာတာပါ။ ေအာင္ျမင္မႈတစံုတရာ (သို႔မဟုတ္) ေအာင္ျမင္မႈေတြလည္း ရွိေကာင္းရွိခဲ့ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခါမွာလည္း ေအာင္ျမင္မႈ အသီးအပြင့္ရဲ႕ ရလဒ္ကို ခံစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေအာင္ျမင္မႈအေပၚကို သာယာေနဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ေခတ္စနစ္ရဲ႕ ေျပာင္းလဲမႈကိုလိုက္ၿပီး မိမိရဲ႕အလုပ္မွာ စိန္ေခၚမႈေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါ၊ ေရွ႕မွာလည္း တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ေက်ာ္ျဖတ္ရမယ့္ တံတိုင္းၾကီးေတြ ကာဆီးေနတဲ့အခါ၊ စိန္ေခၚမႈေတြအေပၚမွာ စိတ္ပ်က္ေနလို႔ မျဖစ္ပါဘူး။<br /><br />မိမိရဲ႕ လုပ္ပံုကိုင္ပံု၊ အေတြးအေခၚနဲ႔ မူဝါဒေတြကိုလည္း စိန္ေခၚမႈအသစ္ေတြကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာ ေျပာင္းသင့္ရင္ ေျပာင္းရပါမယ္။ ေရွး႐ိုး အယူအဆ၊ ဝါဒစြဲေတြကို ပယ္သင့္ရင္လည္း ပယ္ရမွာပါ။ ျပဳျပင္ေျပာင္း လဲသင့္ ရင္လည္း ေျပာင္းလဲရမွာပါ။ မူဝါဒတခု၊ အယူအဆတခုကို အ႐ိုးစြဲေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ဖက္တြယ္ထားတဲ့ အက်င့္ကို ေဖ်ာက္ဖ်က္ ပစ္ရမွာပါ။ မူဝါဒတခုဟာ အရင္က မိမိအတြက္ (သို႔မဟုတ္) မိမိအဖြဲ႔အစည္းအတြက္ ေအာင္ျမင္မႈတစံုတရာကို လုပ္ေဆာင္ ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ ေအာင္ျမင္မႈတဆင့္ကို တက္လွမ္းႏိုင္ဖို႔အတြက္ လက္ရွိက်င့္သံုးေနတဲ့မူဝါဒကို ေျပာင္းလဲဖို႔လို အပ္ရင္လည္း လိုပါလိမ့္မယ္။ မိမိဟာ မိမိအတြက္ လုပ္ေနတာလား၊ အဖြဲ႔အစည္း တိုးတက္ဖို႔တြက္ လုပ္ေနတာ လားဆို တာကို ျပန္ၿပီး စဥ္းစားမိဖို႔ လိုပါတယ္။ မိမိအဖြဲ႔အစည္း ေအာင္ျမင္မႈတခု ရဖို႔အတြက္ မိမိမွာရွိတဲ့ အေတြးအေခၚ၊ အယူအဆ၊ လုပ္ကိုင္ပံု နည္းစနစ္ကို ျပဳလြယ္၊ ျပင္လြယ္၊ ေျပာင္းလြယ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္တခုကို ပိုင္ဆိုင္ထားႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ပိုေကာင္း ပါလိမ့္မယ္။<br /><br />က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၊ အသိုင္းအဝိုင္းမွာ ေရွး႐ိုးအယူအဆ၊ အေတြးအေခၚေတြကို ဖက္တြယ္ေနၾကသူေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနပါေသးတယ္။ အဲဒီလို ဖက္တြယ္ေနၾကျခင္းအားျဖင့္ အလုပ္မျဖစ္ဘူး ဆိုတာကိုလည္း သူတို႔ကိုယ္တိုင္ သိၾကပါတယ္။ တကယ္လို႔ မိမိရဲ႕ မူဝါဒ၊ အေတြးအေခၚ၊ လုပ္ပံုကိုင္ပံုကို ေျပာင္းလဲလိုက္ရင္ မိမိအဖြဲ႔အစည္း ေရရွည္တိုး တက္ၿပီး ေအာင္ျမင္မႈရႏိုင္မယ္ဆိုပါက အဲဒီလူေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ မူဝါဒေတြကို ေျပာင္းႏိုင္ပါ့မလား။ မိမိရဲ႕ မူဝါဒ ကို အတၱနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ သူေတြဆိုရင္ေတာ့ ေျပာင္းဖို႔ လမ္းမျမင္ပါ။<br /><br />ဒီကေန႔ ျမန္မာ့လူမႈေရးနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြၾကားမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာေတြထဲမွာ မူဝါဒဆိုင္ရာ ျပႆနာကလည္း တခု အပါအဝင္ပါ။ အဖြဲ႔အအစည္းတခုက ပန္းတိုင္တခုကို သတ္မွတ္ထားတယ္ဆိုရင္ အဲဒီပန္းတိုင္ကို ေရာက္ဖို႔အတြက္ ေရတိုရည္မွန္းခ်က္ (short term objective) နဲ႔ ေရရွည္ရည္မွန္းခ်က္ (long term objective) ေတြကို ခ်မွတ္ဖို႔ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ ခ်မွတ္ထားတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္အတိုင္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔အတြက္ ဘယ္လို မူဝါဒကို က်င့္သံုးမလဲဆိုတာကလည္း မျဖစ္မေနလုပ္ရမယ့္ လုပ္ငန္းစဥ္တခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မူဝါဒကို ခ်မွတ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ အတၱကင္းစင္ေနရပါမယ္။ အဖြဲ႔အစည္း အတြင္းမွာ ကိုယ့္ေနရာ တည္ၿမဲေစဖို႔ ရည္ရြယ္ျခင္းထက္၊ ကိုယ့္အဖြဲ႔အစည္း ေရရွည္တည္တံ့ၿပီး၊ လုပ္ငန္းစဥ္ ေအာင္ျမင္ဖို႔အတြက္ အတၱကင္းစင္ၿပီး၊ ဘက္လိုက္မႈကင္းတဲ့ မူဝါဒကို က်င့္သံုးဖို႔ လိုပါတယ္။အလုပ္တခုဟာ ေရတိုကာလမွာ ေအာင္ျမင္မႈမရွိဘူးဆိုရင္၊ ေရရွည္မွာ ေအာင္ျမင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းက နည္းေနပါၿပီ။ အဲဒီအခါမွာ မူဝါဒကို ေျပာင္းလဲက်င့္သံုးဖို႔ လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကို ေျပာင္းလဲပစ္ဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ရည္ရြယ္ ခ်က္ပါ ေျပာင္းလဲလိုက္ရင္ေတာ့ ပန္းတိုင္ပါ ေပ်ာက္တဲ့အထိ ျဖစ္သြားပါမယ္။<br /><br />မူဝါဒအသစ္အရ အေတြးအေခၚအသစ္၊ လုပ္ကိုင္ပံု နည္းလမ္းသစ္ေတြ လိုအပ္တယ္ဆိုရင္လည္း မိမိက ဖန္တီးယူရမွာပါ။ မိမိကိုယ္တုိင္က လံုေလာက္တဲ့ စြမ္းေဆာင္ရည္ကို ဖန္တီးမေပးႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ေရရွည္အလားအလာ ေကာင္းဖို႔အတြက္ စြမ္းေဆာင္ရည္၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ရွိတဲ့ သူေတြကို အစားထိုး ေနရာယူေစရမွာပါ။ ဒါမွမဟုတ္ရင္လည္း မိမိထက္ စြမ္းေဆာင္ရည္၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ ရွိသူေတြထံကေန နည္းနာနိႆယေတြကို ယူၿပီး မိမိအရည္အခ်င္းကို ျမႇင့္တင္ရမွာပါ။ အဓိကက်တာကေတာ့ မိမိကိုယ္ကို လက္ခံႏိုင္မႈ (acceptability) ပါ။ မိမိတတ္ရင္ တတ္ေၾကာင္း၊ မတတ္ ရင္ မတတ္ေၾကာင္း မိမိကိုယ္ကို လက္ခံႏိုင္တဲ့ သူကုိသာပဲ ျပဳလြယ္၊ ျပင္လြယ္၊ ေျပာင္းလြယ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ ရွိသူလို႔ ဆိုရမယ္။ ေလာကမွာ အမ်ားက မိမိကို လက္မခံျခင္းထက္၊ မိမိကိုယ္၌က ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ လက္မခံႏိုင္တာက ပိုဆိုးပါတယ္။<br /><br />မတိုးတက္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းတခုအတြက္ တရားေသမူဝါဒကို လက္ကိုင္ထားတာဟာ မေကာင္းပါ။ ဒီကေန႔ ျမန္မာ့လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရးအဝန္းအဝိုင္းထဲမွာ မတိုးတက္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို ျပန္ၿပီးသံုးသပ္ၾကည့္ရင္ မ်ားေသာအားျဖင့္ မူဝါဒေတြၾကားမွာ ေနရာ၊ ေလာဘနဲ႔ အတၱေတြ ေရာေႏွာေနတာကို ေတြ႔ရတယ္။ မူဝါဒ ခ်မွတ္ရင္ေတာင္ ကိုယ့္ေနရာကို ထိခိုက္မႈမရွိေအာင္ အရင္ဦးဆံုး ကာကြယ္ၾကတယ္။ ေနရာလုၾကရင္း ေသသာေသသြားၾကတယ္၊ ေနရာရမသြားၾကတဲ့သူေတြ ဒီေလာကၾကီးမွာ မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ရွိတယ္။ မိမိရဲ႕ အတၱေၾကာင့္၊ ေလာဘေၾကာင့္ မိမိအဖြဲ႔အစည္း မတိုးတက္တာကို သိေပမယ့္လည္း အဲဒီအက်င့္ေဟာင္း၊ အက်င့္ဆိုးကို စြန္႔ပစ္ဖို႔ ဝန္ေလးေနၾကသူေတြလည္း ဒုနဲ႔ေဒးပါပဲ။<br /><br />ဆရာၾကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းက သူေရးသားခဲ့တဲ့ “လူၾကီးႏွင့္ လူငယ္” စကားေျပမွာ “ေရွးစ႐ုိက္ အယူသီးလို႔မို႔ တူၾကီးလွ်င္ေပ၊ လူၾကီးလွ်င္ေတ။ ေသွ်ာင္ၾကီးလွ်င္ငိုက္၊ လူၾကီးလွ်င္မိုက္” လို႔ ဆိုထားတယ္။ အဲဒီလို လူေပ၊ လူေတ၊ လူမိုက္ ေတြမွာ ဘုန္းၾကီးတေစၦလို လူစားေတြျဖစ္ၿပီး၊ ေဆးမတိုးေတာ့ေပ။<br /><br />ေရွးအယူဝါဒစြဲ၊ မူဝါဒေဟာင္းေတြကိုပဲ လက္ကိုင္ထားၿပီး ဘဝနိဂံုး အဆံုးသတ္ရေတာ့မယ့္ သူေတြပဲ ျဖစ္တယ္။<br />လူပုဂၢိဳလ္တဦးတေယာက္ သို႔မဟုတ္ လူတစုရဲ႕ အေတြးအေခၚျဖစ္ေစ၊ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံရဲ႕ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ စီးပြားေရး ယႏၲရားေတြမွာျဖစ္ေစ အေျပာင္းအလဲမရွိရင္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တယ္လို႔ မဆိုႏိုင္ပါ။ လူပုဂၢိဳလ္တဦးခ်င္း (သို႔မဟုတ္) လူအုပ္စုတ စုခ်င္းစီရဲ႕ အေတြးအေခၚ၊ အသိအျမင္ေျပာင္းလဲမွ၊ မူဝါဒေျပာင္းလဲႏိုင္မယ္။ မူဝါဒ ေျပာင္းလဲႏိုင္မွ မိမိရဲ႕ ရည္မွန္း ခ်က္ ေအာင္ျမင္ကာ ပန္းတုိင္ဆီ အေရာက္လွမ္းႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။<br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /><br /><br /></span><span id="fullpost"></span><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-394492685775734315?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-82787974860481378392009-08-04T20:38:00.000-07:002009-08-04T20:41:27.925-07:00ေက်ာ္သိခၤ<br />ၾသဂုတ္ ၅ ရက္<br /><br /><strong>ၾသဂုတ္လ ၄ ရက္ေန႔ ဘန္ေကာက္ပို႔စ္သတင္းစာပါ “Airport alert for pneumonic plague” ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။</strong><br /><br />ထိုင္းႏိုင္ငံ လူထုက်န္းမာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ကမၻာ့က်န္းမာေရးအဖြဲ႔အစည္း (WHO) အေနနဲ႔ အဆုတ္ေရာင္ေရာဂါအား ကပ္ေရာဂါအျဖစ္ ေၾကျငာလိုက္ပါက အဆိုပါေရာဂါ ႏွင့္ ပက္သက္၍ ကူးစက္ေစတတ္ေသာ ေရာဂါမ်ားဆိုင္ရာ အက္ဥပေဒကို ျပဌာန္းသြားရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ယမန္ေန႔ထုတ္ ဘန္ေကာက္ပို႔စ္သတင္းစာမွာ ေဖာ္ျပထား ပါတယ္။<br /><br />တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ အေနာက္ေျမာက္ပုိင္း႐ွိ ခ်င္းဟိုင္ ၿမိဳ႕တြင္ လူသံုးေယာက္ အဆိုပါအဆုတ္ေရာင္ေရာဂါ ကူးစက္ၿပီးၿပီးခ်င္း ပထမ ေလးရက္ေန႔မွာပဲ ေသဆံုးသြားခဲ့ၿပီးၿပီလို႔လည္း ဘန္ေကာက္ပို႔စ္သတင္းစာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။<br /><br />“လူထုက်န္းမာ ေရး၀န္ႀကီးဌာနအေနနဲ႔ နယ္စပ္၀င္ထြက္ေပါက္ ၆၄ ခုနဲ႔ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာရွိတဲ့ ေလဆိပ္ေတြမွာ အဆုတ္ေရာင္ ေရာဂါ ကာကြယ္ တားဆီးေရးကို ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္သြားဖို႔ ညႊန္ၾကားထားၿပီးပါၿပီ” လို႔ ထုိင္းႏိုင္ငံ႐ွိ ကူးစက္ေရာဂါကာကြယ္တားဆီးေရးဌာန၏ အေထြေထြ ဒါ႐ိုက္တာ ေဒါက္တာ ဆြန္ခ်ိဳင္ဂ်ာကရာပန္ဟုက ၿပီးခဲ့တဲ့ အဂၤါေန႔က ေျပာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />၀က္မ်ားမွ တစ္ဆင့္ ေရာဂါကူးစက္မႈအလားအလာ မ်ားသည့္အတြက္ သက္ဆိုင္ရာဌာနဆိုင္ရာ အရာ႐ွိမ်ားအေနႏွင့္ ၀က္ေကာင္ေရ အေရအတြက္ကိုလည္း ျပန္လည္ဆန္းစစ္ဖို႔လိုေၾကာင္း ေဒါက္တာဆြန္ခ်ိဳင္က ေျပာပါတယ္။ ႐ွဥ္႔ ႏွင့္ ယုန္ စသည့္ သတၱ၀ါတို႔မွလည္း ေရာဂါကူးစက္တတ္သည့္အတြက္ သတိျပဳၾကရန္ ထိုင္းႏိုင္ငံက်န္းမာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ျပည္သူလူထုအား သတိေပးေျပာၾကားထားပါတယ္။<br /><br />အဆုတ္ေရာင္ေရာဂါဟာ ယာစီးနီးယား ဟုေခၚသည့္ ကူးစက္တတ္သည့္ ဘက္တီးရီးယားပိုးေၾကာင့္ ျဖစ္ပြားၿပီး ေသေစႏိုင္ ေလာက္ေသာ ေရာဂါျဖစ္ပါတယ္။ ထိုေရာဂါ ကူးစက္ခံရေသာလူတစ္ေယာက္ဟာ ေရာဂါကူးစက္ခံရၿပီးေနာက္ ၂၄ နာရီအ တြင္း ေသေစႏိုင္တယ္လို႔သိရပါတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-8278797486048137839?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-78916592130060345382009-08-03T13:08:00.000-07:002009-08-03T13:17:10.878-07:00ယခု ရက္ပိုင္းအတြင္း ခရီးထြက္တာ မ်ားေနသျဖင့္ ပို႔စ္အသစ္ မတင္ႏိုင္ျခင္းကို အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္ပါသည္။ ေနာက္တင္ျဖစ္မယ့္ ေဆာင္းပါးမ်ားမွာ "မူ၀ါဒမ်ား ႏွင့္ စကားေျပာျခင္း"၊ "ဘေလာ့ဂါ ႏွင့္ မီဒီယာ"၊ "အေႂကြေတာက အေနေခ်ာဖို႔ ႀကိဳးစားေနသူေလးမ်ား"၊ "သူတို႔ေတြ ရဲ႕ တကၠသိုလ္ နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ေတြရဲ႕ တကၠသိုလ္" ၊ "ကမၻာတည္မယ့္ အလင္းတန္းတစ္ခု"၊ "က်ဴ႐ွင္ဆရာတစ္ေယာက္၏ ဒိုင္ယာယီ" စတဲ့ ေဆာင္းပါးမ်ားကို အလ်ဥ္းသင့္သလို ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။<br /><br />ထို႔ျပင္ အဂၤလိပ္ ဗား႐ွင္း အတြက္ "Return to homeland III" နဲ႔ "The day I was qualified" ကိုလည္း တင္ေပးသြားပါမည္။<br /><br />ခရီးထြက္ရ မ်ားေနသျဖင့္ ပို႔အသစ္ မတင္ႏိုင္ျခင္းကို အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္ပါသည္။ လာလည္ၾကသူမ်ား အားလံုးကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါသည္။<br /><br />ေလးစားလွ်က္<br />ေက်ာ္သိခၤ<br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /><br /></span><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-7891659213006034538?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-18581614211923887072009-07-21T03:58:00.000-07:002009-07-21T04:08:27.465-07:00<div align="justify">ေက်ာ္သိခၤ<br />ဇူလိုင္လ ၂၁ ရက္<br /><br /><strong>ဇူလိုင္လ ၂၁ ရက္ေန႔ ဧရာ၀တီ အြန္လိုင္းသတင္းအဂၤလိပ္စာမ်က္ႏွာတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ JULIA ZAPPEI / AP WRITER ၏ “Malaysian Officers Held over Burmese Migrant Sale” ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။ </strong><br /><br />မေလး႐ွားႏိုင္ငံအတြင္းမွာ တရားမ၀င္အလုပ္လာလုပ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြကို ေရာင္းစားတယ္လို႔ သံယယ႐ွိခံရတဲ့ မေလးလူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးက အရာ႐ွိ ငါးဦးကို မေလးအာဏာပိုင္ေတြက အဂၤါေန႔က ဖမ္းဆီးလိုက္တယ္လို႔ မေလးရဲ အရာ႐ွိတစ္ဦးက ေျပာပါတယ္။<br /><br />အခုလို ထိုင္း-မေလး႐ွားနယ္စပ္မွာ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကို လူကုန္ကူးေနသည့္ ကိစၥတြင္ မေလးအစိုးရ အရာ႐ွိမ်ား ပါ၀င္ပက္သက္ေနသည္ကိုသိရတာဟာ ဒါပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့သည့္လကလည္း မေလး႐ွားႏိုင္ငံ ကို လူကုန္ကူးမႈတြင္ အမ်ားဆံုးပါ၀င္ပက္သက္တယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္နဲ႔ လူကုန္ကူးမႈအျမင့္ဆံုးႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံအျဖစ္ စာရင္း သြင္းဖို႔ အေမရိကန္အစိုးရကို တိုက္တြန္းခဲ့ၾကၿပီးပါၿပီ။<br /><span id="fullpost"><br />ရာဇ၀တ္မႈဆိုင္ရာ ရဲေထာက္လွမ္းေရး မိုဟာမက္ ဘာကရီဇီနင္က “မေလးအာဏာပိုင္ေတြအေနနဲ႔ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးအ ရာ႐ွိ ငါးဦးနဲ႔ ဘတ္စ္ကားသမား ေလးဦးကို ၿပီးခဲ့တဲ့ငါးရက္ေန႔က ဖမ္းထားၿပီးပါၿပီ” လို႔ ေျပာပါတယ္။ </span></div><div align="justify"><br />စံုးစမ္းစစ္ေဆးမႈမ်ားအရ မေလး လ၀က အရာ႐ွိေတြဟာ တရား၀င္ခရီးသြား စာရြက္စာတမ္းကိုင္ေဆာင္ထားျခင္းမ႐ိွတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကို မေလး႐ွားႏိုင္ငံရဲ႕ေျမာက္ဖက္ ထိုင္းနယ္စပ္ေတြကို ေခၚေဆာင္သြားၿပီး ေတာ့ လူကုန္ကူးသူေတြလက္ထဲသို႔ မေလးရင္းဂစ္ ၆၀၀ (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၇၀) နဲ႔ ေရာင္းစားခဲ့ပါတယ္။<br /><br />“လူကုန္ကူးသူေတြက ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကို ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကို ေခၚသြားၿပီး၊ အလုပ္သမားေတြကို ျပန္လႊတ္ဖို႔ သူတို႔ဆီကေန တစ္ေယာက္ကို မေလးရင္းဂစ္ေငြ ၂၀၀၀ (အေမရိကန္ေဒၚလာ ၅၇၀) ေတာင္းပါတယ္။ အလုပ္သမားေတြက အဲဒီလိုမွ မေပးႏိုင္ရင္ လူကုန္ကူးတဲ့သူေတြက သူတို႔ကို ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းေတြမွာအလုပ္လုပ္ဖို႔ ေရာင္းစားပစ္တယ္” လို႔ ရဲေထာက္လွမ္းေရး အရာ႐ွိ မိုဟာမက္ ဘာကရီက ေျပာပါတယ္။ “ဒါေတြက တစ္ကယ္ကို ျဖစ္ေနတာပါ” လို႔လည္း သူက ေျပာပါတယ္။<br /><br />ဖမ္းဆီးထားတဲ့ ကိုးဦးစလံုးကို လူကုန္ကူးသူေတြနဲ႔ ေပါင္းစားတဲ့ အမႈနဲ႔ တရားစြဲခံရႏိုင္တယ္လို႔ အဆိုပါ ရဲေထာက္လွမ္းေရး က ေျပာပါတယ္။ ဘတ္စ္ကားေမာင္းသူေတြကိုလည္း အဆိုပါအမႈမွာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြကို နယ္စပ္သို႔ ပို႔ေဆာင္ ရာမွာ ပါ၀င္ကူညီခဲ့တယ္လို႔ စြပ္စြဲထားပါတယ္။<br />အမႈမွန္ေပၚေပါက္ခဲ့ရင္၊ အခုလို လူကုန္ကူးမႈေၾကာင့္ ဖမ္းဆီးခံထားရတဲ့ လူအားလံုး ေထာင္ဒဏ္ ၁၅ ႏွစ္အထိ က်ခံရႏိုင္ တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဖမ္းဆီးခံလိုက္ရတဲ့ အရာ႐ွိေတြဟာ မေလး လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဌာနက အဆင့္ျမင့္ အထက္ပိုင္း အရာ႐ွိေတြျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ထိုကိစၥႏွင့္ပက္သက္ၿပီး လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးအရာ႐ွိေတြဘက္က ဘာမွ တုန္႔ျပန္ေျပာ ဆိုျခင္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ၿပီးခဲ့တဲ့ဧၿပီလတုန္းက အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္ေကာ္မတီရဲ႕ အစီရင္ခံစာအရ မေလး႐ွားႏိုင္ငံမွာ တရားမ၀င္ အလုပ္ လုပ္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြဟာ လူကုန္ကူးသူေတြက သူတို႔ကို ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔ ေပးစရာ ပိုက္ဆံမ႐ွိရင္ သူတို႔ကို ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းမွာ ႐ွိတဲ့ ျပည္တန္ဆာလုပ္ငန္း၊ ငါးဖမ္းေလွမ်ား နဲ႔ စားေသာက္ဆိုင္ေတြကို ေရာင္းစားတယ္လို႔ အစီရင္ခံစာထဲမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။<br />အေမရိကန္အစိုးရက မေလးအစိုးရကို လူကုန္ကူးမႈဆိုင္ရာ ဥပေဒကို ျပဌာန္းၿပီး အျပည့္အ၀ အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ မေလး႐ွားႏိုင္ငံအတြင္းမွာ လူကုန္ကူးမႈဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြ အေတာ္ၾကာၾကာကတည္းက ႐ွိေနခဲ့ပါတယ္။ အဆိုပါ လူကုန္ကူးမႈမ်ားအတြက္ မေလးအစိုးရအေနနဲ႔ တရားစြဲမႈ၊ ျပစ္ဒဏ္စီရင္မႈ ႏွင့္ စီရင္ခ်က္ခ်မႈတို႔ကို တိုးျမွင့္လုပ္ေဆာင္ သြားဖို႔ အေမရိကန္အစိုးရက ေတာင္းဆိုထားၿပီးျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />မေလး႐ွားႏိုင္ငံအေျခစိုက္ UNHCR အေနနဲ႔ ယခုဆိုလွ်င္ မေလး႐ွားႏိုင္ငံအတြင္း၌ ဒုကၡသည္ေပါင္း ေလးေသာင္း႐ွစ္ေထာင္ ကို မွတ္ပံုတင္ထားၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ႏွင့္ အဆိုပါ မွတ္ပံုတင္ထားသူမ်ားတြင္ အမ်ားစုမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။ သို႔ေသာ္ မေလး႐ွားႏိုင္ငံအတြင္း၌ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမႈေရး လႈပ္ရွားေနၾကေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ မႈအရ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ မေလး႐ွားႏိုင္ငံအတြင္းသို႔႔ ၀င္ေရာက္လာေသာ ဒုကၡသည္အေရအတြက္မွာ အထက္ေဖာ္ျပပါ ကိန္းဂဏန္း၏ ႏွစ္ဆခန္႔႐ွိေၾကာင္း သိရသည္။ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-1858161421192388707?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-53178054358411121132009-07-20T21:19:00.000-07:002009-07-20T21:23:38.174-07:00Kyaw Thein Kha<br />July 22, 2009<br /><br />There is a Burmese saying that goes <strong>“Rubbish becomes Gold.”</strong> Almost all the people of Burma have probably heard the saying. I want to explain about the meaning of the word to non-Burmese citizens. Especially, something that has to be thrown or that is not useful anymore or that a person doesn’t want it anymore is called <strong>“Rubbish”</strong> or <strong>“Waste”.</strong><br /><strong></strong><br />Since it is called “Rubbish”, who would want to keep it? Finally, the rubbish is thrown out. Some things or materials are useful for people. Nevertheless, as the people don’t know how to use it properly, things become rubbish. Anyhow, it is sure that they’ll be destroyed since they are thought as rubbish. In this article, what I want to put up is not about useless rubbish. It is about the <strong>“The rubbish that has become gold”.</strong><br /><br />The name of the ‘rubbish’ I want to discuss about is “Ko Phyo”. He’s now 10 years old and in grade 2 at a Thai government school. His parents lived in Kaw Thaung (Victoria point) in the southern part of Burma. His parents passed away when he was young. After his parents passed away, Ko Phyo faced a very hard life and nobody fed him. Then, Ma Moe, a friend of Ko Pyo’s father who worked in a construction site, began to care temporarily for Ko Phyo despite her own tough circumstances at the time. She could only feed Ko Phyo by sharing the little food she had. The other workers in the construction site where Ma Moe was working also supported Ko Phyo as much as they could. Because of such sympathetic help Ko Phyo is still alive today. He was only five years old at the time.<br /><span id="fullpost"><br />One year after Ma Moe’s husband passed away, she moved to Tarlasak village in Phang Nga province in Southern Thailand. She brought Ko Phyo to Tarlasak with her and provided for him by working in a construction site. In those days, Ko Phyo went along with Ma Moe to the construction sites as if she were his own mother. He lived in the construction site and grew up there. He didn’t have slippers under the heat of sun in the construction site. He didn’t have toys, nor did he have friends to play with and was very lonely. He would sit in a safe corner of a construction site, and watched while Ma Moe’s worked. He was shy and did not like speaking to people because he was afraid of other people. According to a worker close to Ko Phyo, he would run away and hide when a stranger spoke to him. He would feel very sad if someone spoke about his parents. While he would smile around those he knew, he sometimes could not hold back his tears.<br /><br />In late 2005, after the Tsunami, Grassroots-HRE set up a programme for the children of migrant workers and the victims of Tsunami. In the mean time, Htoo Chit, the director of Grassroots-HRE, informed the migrant communities that they could bring the orphans or the children of Tsunami victims to Grassroots-HRE to care for. The news spread very quickly by word of mouth. Finally, the news reached Ma Moe’s ear. In the beginning, she could not believe what she heard because she had heard about child trafficking. She could not irresponsibly hand over Ko Phyo to the hands of others. Ma Moe, was having a hard enough time providing for herself, let alone a child. Nevertheless, she could not bring herself to leave Ko Phyo to strangers who she could not instantly trust. After she had made detailed inquiries about Grassroots-HRE, she handed Ko Phyo to Htoo Chit. Then, Htoo Chit adopted Ko Phyo as his own son. Ko Phyo then began his education in grade one at a local Thai government school.<br /><br />One day, I visited the Community Child Care Center (CCCC) of Grassroots-HRE in Htonkhamin ward, where Ko Phyo and other orphans live. There are about 20 children in CCCC, including orphans. I asked Ko Phyo for permission to see his room and he let me in with a smile. As I entered, I saw gold medals shining in his room, as they hung from the ceiling. I counted the number of gold medals and there were a total of nine. I asked Ko Phyo whose gold medals those were and he responded that he had won the prizes at his school games. He competed in the events for children under the age of nine. He took part in short distance, long distance, relay and hurdle races and he also won the first prizes in all events and was awarded gold medals. He also told me that he forgot about the other events in which he was awarded prizes and he said that he’d tell me about that later. He was also awarded gold, silver and bronze medals in the games when he was in grade one and two.<br /><br />Ko Phyo was also selected as the brightest student and was awarded first prize in the whole grade one class of last year. It was unbelievable for me and I was surprised to know about his success. I was proud of our people and I was delighted. His success was all the more incredible considering that he was Burmese and had been studying in Thai for only two years. He was studying amongst only Thai students. Considering the difficulties that Ko Phyo has overcome, his life can now be seen as a success story. From the rubbish nobody wanted, to a gold medal student and athlete loved by his new friends and community.<br /><br />Ko Phyo told me about his success, “I’m happy to win the prizes in the school games and to be chosen as the brightest student in the class. I do homework every day. I ask questions to our teachers on issues I’m not clear about and don’t understand. I’m not afraid of asking questions, but of being beaten. I’ll take part in the school games in the coming years. Now, I have to train together with my friends at school. I want to urge other Burmese children to study hard.”<br />I want to tell you of another child who had been rubbish. His name is Saw Yan Naing. He was in the same situation as Ko Phyo. Saw Yan Naing also was chosen as the brightest student in his second grade class in a Thai government school last year. He won prizes and was also awarded gold medals in the school games. Both of his parents are still alive. His father is a tuberculous patient and is staying in the Temporary Shelter built and operated by Grassroots-HRE. To learn more about the life of Saw Yan Naing, I visited the Temporary Shelter and had a conversation with his father. I taught English to the group of children, including Ko Phyo and Saw Yan Naing in the Htonkhamin ward in my free time. I introduced myself to Saw Yan Naing’s father as one of the children’s teachers. We subsequently had a conversation and he had the following to say:<br /><br />“I have been paralyzed and infected with tuberculosis. I also feel numbed at night. I take regular medicine, but it’s not easy to recover. I handed my son over to Htoo Chit, as I don’t want my son to get infected. My condition makes me very sad. Because of my health problems, my wife, my son and my daughter have to live apart from each other. We don’t have a chance to live together. I have not seen my daughter for two years. My wife left me and she got married with another man. I fell down when a woman came and asked for my little daughter to take away and I slipped into a coma and was hospitalized for six days. My friends urged me to ask Htoo Chit to help my son. I finally agreed and Htoo Chit accepted the responsibility to care for my son. My wife has probably given my little daughter to others by now. I miss my daughter very much. I want to live together with my family. I feel sad when I see the children of others, but because of my health condition I know I must accept the fact that I cannot see my children. I feel unhappy if I think about my son and daughter, but I need to be calm about it. Saw Yan Naing’s younger sister is so cute and she turned six this year.<br /><br />He told his son, “When you become an adult, you may want to see your younger sister and so you must remember her name.” He added, “I cannot stop feeling attached to my children, and I worry because I know I might die soon. Even if I am not going to die yet, I don’t want my son to have a life full of misery like I did, so I decided to hand him over to Htoo Chit’s care. Htoo Chit’s organization will educate him and he will have better prospects than I ever did. All my trust for the future of my son is in the hands of Htoo Chit and his organization. I feel happy to see my son in their care. This organization is helping a lot of people. The children are supported and a school truck, pocket money and food are provided. I’m delighted to see the activities of this organization. Myself, I have also been provided a tremendous amount of help by this organization. It is for this reason that I trust it and why I handed my son over to GHRE’s care. The children under the support of this organization benefit by learning computer and English language skills. His own parents fail to serve their responsibility for his future. Now, my son is living in better place than his own parents had’.<br /><br />He continued, “There was a time when I looked for my little daughter wherever I went, I looked for her at the hospital, but I didn’t find her. Some people say that she is now in Hawnaw. I’m not able to go there as it is far and I am ill. It was strange when a woman came and asked for my daughter and I had a breakdown. She was my wife’s friend who had helped us when my daughter was born. Because I knew that neither my wife nor I could take care of our children, I said to her, “It’s up to you.” Now they are separated. My son has seen his younger sister. He didn’t know when the woman came and took his younger sister, as he was playing somewhere. I feel sad for both of them. The two children are apart from each other now and they don’t have a chance to meet. I don’t know where to go and find my daughter. I’ll leave a will in which I’d write who took my daughter before I die.”<br /><br />When I heard him speaking about Saw Yan Naing, I knew that those words came from his heart and were said with great emotion. Saw Yan Naing often visits his father, but he cannot stay for long, because his father fears that Saw Yan Naing might contract Tuberculosis. During his visit, Saw Yan Naing tried to tell his father about his success in school, however he was simply turned away by his father. I then told his father that his son was chosen as the brightest student in the class and that he had won prizes in the school games and was awarded gold medals. The father didn’t know about his son’s success. I could notice the tears from the eyes of Saw Yan Naing’s father, a demonstration of the happiness he felt when he heard about the news of his son’s success.<br /><br />Saw Yan Naing told me about his success, “I’m happy to be chosen as the brightest student in the class. I’m even happier to win prizes in school games. I tried so hard to win prizes in the games. I also studied the lessons regularly when I got home from school and I did my homework regularly. At the end of the year after we had taken our exams and handed in our homework, the teacher went through the exams and homework to choose the best student and I was chosen. The teacher said that I’m clever and asked me to study hard again. She also encouraged me not to worry about being a Burmese in a Thai school and encouraged me to continue to study hard to assure my success.”<br /><br />Htoo Chit, the father and care-giver of the children, had this to say:<br />“While Ko Phyo and Saw Yan Naing were chosen as the brightest students in the class, there are also other children in our community who have been recognized as exceptional students. Our children do not study only in Thai, they also study Burmese and our organization trains them so that they can improve in all subjects. We also have wonderful teachers who have systematically trained our children to have strong work ethic and who encourage them to study diligently among the Thai. I think our Burmese children have achieved these successes within the Thai schools because of their strong determination to succeed under such difficult circumstances.”<br />Then, Htoo Chit told me about his plan for the future education of the children, “Thai universities are much cheaper than other international universities, so if these children can continue in their education within the Thai system, then I hope we would be in a better position to continue our support for them until they graduate. Thai schools now grant equal rights for the children of Burmese migrant workers and Thai children. Over the past ten years, Thai schools have begun to accept the children of Burmese migrant workers. Thai and Burmese human rights activists have campaigned for Burmese children to be accepted in Thai schools. Now, it is not as difficult for the children of Burmese migrants to enroll in Thai government schools. In 1996, the Thai government prescribed the principles of education for Burmese migrant workers’ children, stating that they still have a right to equal opportunity for education, regardless of whether or not the children possess a National Identity Card. The principles are the result of the campaigning and activities of Thai and Burmese human rights and child rights activist groups that had been working tirelessly for more than ten years on this issue.”<br />Htoo Chit added, “We started to send the Burmese migrant children to Thai schools in 2006 because of these new policies. Our organization could send the migrant children in our communities, to study in Thai government schools in 2007. We encouraged our communities to send their children to Thai school because in our opinion, the current policies of Thai government schools for the migrant children are very good. Their new policies allow Burmese migrant children to study in Thailand until they graduate. Therefore, our organization sent 50 of our children to Thai government schools in 2007.”<br /><br />The parents of some migrant children working in Thailand are in non-secure situations as they don’t have any documents which can prove they have a legal status in the country. So, they allow their children to be under Grassroots-HRE’s care for the safety and education of their children. The children study hard because they are aware of their circumstances. Every year, Burmese children won first, second and third prizes in Thai schools. These children are worthy jewels for the future of Burma.<br /><br />Thanks!<br />Kyaw Thein Kha<br />July 16, 2009<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-5317805435841112113?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-48544638382043669472009-07-20T19:42:00.000-07:002009-07-20T19:44:21.900-07:00ေက်ာ္သိခၤ<br />ဇူလိုင္လ ၂၁ ရက္<br /><br />ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္း၊ ဖန္ငခ႐ိုင္၊ တကြာပါၿမိဳ႕နယ္၊ ပါ၀ိေက်းရြာ႐ွိ ရာဘာၿခံတစ္ၿခံတြင္ ၿပီးခဲ့သည့္ စေနေန႔ မနက္၁၀ နာရီခြဲခန္႔က ရာဘာၿခံထဲ႐ွိ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအား ဓားျပတိုက္ခဲ့သည့္အမႈတစ္ခု ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး တန္ဖိုးေငြ ထိုင္းဘတ္ ၂၅၀၀ တန္ဖိုး႐ွိ ရာဘာေစးအျပားမ်ားယူသြားေၾကာင္း သတင္းရ႐ွိသည္။<br />အဆိုပါဓားျပမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဓားျပအတိုက္ခံရသူ ပါ၀ိရာဘာၿခံမွ အသက္ ၂၁ ႏွစ္အရြယ္ ျမန္မာအလုပ္သမား ကိုသန္းႏိုင္ဦးက အခုလိုေျပာျပသည္။<br /><br />“ၿပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႔ မနက္ ၁၀ နာရီခြဲေလာက္ကေပါ့။ ဓားျပက ၀င္လာတာ ကားနဲ႔၀င္လာတာ။ သူေဌးဘယ္နားမွာ႐ွိလဲလို႔ ေမးတယ္။ က်ေနာ္က သူေဌး ဒီလမ္းထိပ္က အိမ္အႀကီးႀကီးမွာေနတယ္လို႔ေျပာတယ္။ သူကေျပာတယ္။ သူေဌးနဲ႔ စကားေျပာခ်င္တယ္တဲ့။ က်ေနာ္က ကားနံပါတ္ကိုၾကည့္ေတာ့ ကားနံပါတ္က ျဖဳတ္ထားတယ္။ ကားကေတာ့အသစ္ႀကီး အနက္ေရာင္ေပါ့။ က်ေနာ္က သူေဌးနဲ႔ကိစၥ႐ွိရင္ သူေဌးနာကိုသြားလို႔ က်ေနာ္ေျပာလိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔သူ ကားေပၚကိုတက္ၿပီး ျပန္ထြက္သြားတယ္။ သိပ္မၾကာလိုက္ဘူး ျပန္လာၿပီး၊ ကားေပၚကဆင္းၿပီး ေသနတ္ကိုထုတ္တယ္။ မေျပးနဲ႔လို႔ ေျပာတယ္။ မရဘူး အားလံုး အိမ္ေနာက္ေဖးကေနၿပီး ေျပးၾကတယ္။ ေသနတ္န႔ဲ တစ္ခ်က္လွမ္းၿပီးပစ္တယ္။ ဘယ္သူမွ မထိဘူး။ က်ေနာ္က အိမ္ေနာက္ေဖး ၀ါး႐ံုေနာက္မွာ ပုန္းၿပီးၾကည့္ေနတယ္။ သူ အိမ္ထဲကို၀င္လာၿပီး ဖုန္းေတြကိုေတာ့ မေတြ႔လို႔ ယူမသြားဘူး။ ရာဘာေစး အျပား ၂၁ ခ်ပ္ယူသြားတယ္”<br /><br />အဆိုပါ ပါ၀ိရာဘာၿခံတစ္၀ိုက္တြင္ ယခုကဲ့သို႔ ဓားျပတိုက္မႈမ်ား မၾကာခဏျဖစ္ပြားၿပီး ဓားျပမ်ားက ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားမ်ားအား လက္နက္ျပ၊ အႏိုင္က်င့္ကာ ပစၥည္းလုယူ အႏိုင္က်င့္မႈမ်ားလည္း မၾကာခဏဆိုသလို ျဖစ္ပြားေၾကာင္း အဆိုပါ ေဒသခံမ်ား၏ ေျပာျပခ်က္အရသိရသည္။<br /><br />ကိုသန္းႏိုင္ဦးကပင္ ဆက္ၿပီး “အခုလို ဓားျပတိုက္လုယက္မႈေတြက ဒီရာဘာၿခံေတြထဲမွာ တစ္ႏွစ္ တစ္ခါ၊ ႏွစ္ခါဆိုသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ပစၥည္းေတြကို လုယူတယ္။ အဲဒါက က်ေနာ္တို႔ၿခံနဲ႔ ဟိုအေ႐ွ႕က ရာဘာၿခံ ႏွစ္ၿခံထဲမွာပဲျဖစ္တာ။ အခုလိုျဖစ္ေတာ့ မေနရဲဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေနစရမွ မ႐ွိတာ။ ေနာက္ၿပီး အေႂကြးေတြကလည္း ဆပ္ဖို႔က ႐ွိေနေသးတယ္။ ျဖစ္ျဖစ္ခ်င္းေတာ့ သူေဌးကေန ရဲကိုဖုန္းဆက္လို႔ ရဲေတြလာၿပီး ဓာတ္ပံု႐ိုက္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ၿပီးမွ ေရာက္လာေတာ့ ဘာမွလုပ္လို႔ မရေတာ့ဘူးေပါ့” ဟုေျပာသည္။<br /><br />အဆိုပါ ဓားျပမႈ ျဖစ္ပြားသည့္ ရာဘာၿခံတြင္ လြန္ခဲ့သည့္ ေျခာက္လခန္႔ကလည္း ဓားျပတစ္ေယာက္က ဆိုင္ကယ္ ျဖင့္၀င္လာၿပီး အတင္း အဓမၼ ပစၥည္းလုယက္မႈတစ္ခု ျဖစ္ပြားခဲ့ေၾကာင္း၊ အိမ္႐ွင္ျဖစ္သူ ျမန္မာအလုပ္သမားက ဓားျဖင့္ လိုက္ခုတ္၍ ဓားျပမွာ ထြက္ေျပးသြားၿပီး ဆိုင္ကယ္လည္း က်န္သြားေၾကာင္း၊ ေနာက္ပုိင္းတြင္ အဆိုပါ အလုပ္သမား လင္မယားမွာ မေနရဲေတာ့၍ အျခားတစ္ေနရာသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားၾကေၾကာင္း၊ ယခုအမႈမွာလည္း အဆိုပါအမႈျဖစ္ၿပီး ေျခာက္လအၾကာတြင္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ျဖစ္ေသာ အမႈျဖစ္ေၾကာင္း သိ႐ွိရသည္။<br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /><br /></span><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-4854463838204366947?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-306542003292405502009-07-17T19:13:00.000-07:002009-07-17T19:18:36.625-07:00<div align="justify">Story by<br />Kyaw Thein Kha<br />July 18, 2009.<br /><br />It was very hot in the crowd and the cell was very noisy with crying children and chattering. Some were Mon and Burmese and I saw some Karen and Chin, too. I looked over all around the jail for a place to lie down, as I knew that I had to spend three days and two nights there. Then, I found a space near the window that was good enough for me to spend the two nights there. I spread my longyi (most of Burmese men in Burma wear longyi instead of pant or jeans trousers) on the cement floor. After a few minutes, a Burmese broker and Thai staff entered into the cell and took our pictures. We had to fill out forms and have our finger prints taken, before being deported to Burma.<br /><br />Now my anxiety had disappeared as I was with the people who are in the same situation as me. I talked with three boys who were supposed to be about twenty five. They said that they had worked in Malaysia for five years and they had been in that cell for one week. They also told me that they had already paid all the money to the brokers in Kuala Lumpur to be deported to Burma. As their broker in KL had not given the specific amount of money to the hands of the brokers who were working with the Thai immigration officers in Thai-Malaysia border, the Thai immigration officers had not transferred them to the hands of another brokers who would transferred them into the Thai immigration in Mae Sot. So, the boys had been detained in the cell for such a long time. When they called the broker’s number in KL, he didn’t answer the phone. The boys told me all about their situation with sad faces and I knew that the boys were cheated by the broker in KL. But I didn’t tell them this as I didn’t want to scare them. I, myself, was so sad to know all about their situation. If they encountered such a problem in KL, I would be able to help them. But for now, I was in the same situation with others who were being detained in the cell and would be deported to Burma.<br /><br /><span id="fullpost">In the next morning, the broker who brought me into the cell brought a bottle of drinking water and a box of fried rice. If I compared him with the other brokers, he was better than others. The jail authorities also fed us three meals per day. The curry was only soup, mixed with the cucumber and gourd and a boiled duck egg. The rice was packed in a plastic bag. We had to eat the same curry in every meal. Some people could buy fried rice and some other better food from outside as they could save some amount of money before they planned to go back home to Burma. They could ask someone outside to buy food from outside. One person helped them to buy food from outside, but the detainees had to give him some extra money for his service. There were some other mobile food stalls outside the window. I still had forty five Malaysian ringgits (about US$12), and some coins in my pocket. I bought Thai papaya salad and sticky rice through iron bars of the window. I remembered the days when I ate papaya salad and Thai noodle soup with the children when I worked as a volunteer in children’s home in Thai-Burma border in 2005.<br /><br />I took a bath in the bathroom as my whole body was sweating and I smelt bad, but there was no soap. The bathroom was built together with toilet. I had to breathe the bad smell of the toilet and there was no cup to take water from the tank, but I could use the cup from the toilet if I wanted. I didn’t know how the other detainees took a bath and which cup they used when they did, so I asked the mobile food stall owner outside the window for an empty drinking water bottle made of plastic. I asked her to cut the bottle from the middle part. She gave it to me through the window. Then, I could use the bottom part of the bottle as a cup when I took a bath, but I still didn’t have any soap. At least I could wash and was now fresh.<br /><br />By now, I had stayed in the Thai immigration cell for three days and two nights. On the afternoon of the third day, a broker came into the cell and called each of our names and asked us to stand in lines. Some detainees asked him if their name was written on the list. I saw that the three boys were also asking the broker about the list; it was a list of detainees who would be deported soon. The broker said with a loud voice, “Is there anybody here whom the broker Ko Myo brought?” The detainees who were brought by the broker ‘Ko Myo’ raised their hands. Then, the broker checked the listed detainees one by one. My name was also on the list. The three boys encouraged me, “Don’t worry, brother. You’ll have to go together with those people and be deported soon.” I asked them if their names were listed to be deported and they said, “No.” I was very sorry to hear about that. </span><br />The brokers and the immigration authorities separated the detainees into two groups – those whose names were listed to be deported and whose names were not. The broker collected 200 Baht from each detainee. He said that the collected money would be used to buy food on the way. We had to stand in lines and were asked to get on a truck. The truck had good ventilation. I was thinking about the 54 Burmese victims, who died in the enclosed truck when they were smuggled to southern Thailand from Burma in April, 2008. It was an international headline and caught international interest. A man who could read Thai in our group informed us that “Thai Immigration” was written on two sides of the truck and we didn’t need to worry about the police in checked points. I counted all the people on the truck. In total, there were sixty five people who would be deported to Burma.<br /><br />It had already been about seven o’clock in the evening when the truck started to leave the immigration cell. The driver drove the truck non-stop all the way. At about 10 pm at night, the driver stopped the truck near a Seven Eleven shop. He gave us a pack of food each. I opened the paper in which rice and curry was packed. The curry was the same kind of food that we ate in the immigration cell. None of us complained about that although we had paid 200 Baht for food on the way. Instead, we ate all the food as we were so hungry; we were also very excited to be deported to our land where we would arrive safely.<br /><br />Then, the driver started the journey again and drove the car non-stop through the whole night. At about seven o’clock in the next morning, a pregnant woman in our group could not resist her abdominal pain and she asked us to ask the driver to stop the car. We strongly beat the truck’s frame from behind so that the driver could hear us and stop the car. We were very lucky as some people in our group could speak Thai. The driver stopped the car near a petrol shop and contacted a hospital. After a few minutes, an ambulance arrived and the doctors and nurses checked the pregnant women and said that the baby had died in her uterus. The woman was to stay at the hospital for necessary treatments, but we all had to wait until our driver received a letter of recommendation from the medical superintendent. The letter was to be shown in the Thai immigration office in Mae Sot. The driver brought sixty five people on the truck, but now one was to be left at the hospital. He’d be able to transfer only sixty four of us to the hands of Thai immigration office in Mae Sot. This is why he needed to bring a letter of recommendation from the medical superintendent. The sister of the woman in our group was also pregnant, she cried loudly as she was sorry for her sister and also worried about abortion or if the baby was dead in her uterus like her sister. All the women joined together to comfort her, and then, she stopped crying. </div><div align="justify"><br />The truck, on which sixty four Burmese were brought, set forth on its journey and it arrived in Mae Sot, the town on Thai-Burma border, at 7 pm. The truck stopped at the Mae Sot immigration. We all had to sleep in Mae Sot immigration cell for one night. Early the next morning, the immigration officer asked us to stand in lines and we had to give our finger prints again. In the mean time, a Burmese broker woman who was supposed to have a good relationship with the Thai immigration officials came to us and said that we were going to be deported to the hands of the Democratic Karen Buddhist Army (DKBA). DKBA is a breakaway group of <a title="Buddhism" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Buddhism">Buddhist</a> former soldiers and officers of the <a title="Karen National Liberation Army" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Karen_National_Liberation_Army">Karen National Liberation Army</a>, one of the larger insurgent armies in Burma. Since shortly after their breakaway in 1994, the DKBA have enjoyed a ceasefire with the Burmese army. More than 3,000 Karen villagers have recently fled to Thailand because of the fighting between DKBA and Karen National Union (KNU). According to the woman broker, DKBA would check us and they would keep all our mobile phones and cameras. So we kept all our cameras and phones in the hands of the broker. She said that she’d return us all those things after we had been checked in DKBA and passed its check point. </div><div align="justify"><br />We all were locked in the Thai immigration truck and deported on the bank of Moi River (Thaung Yin River) which separates Thailand and Burma. A boat man who was believed to be a soldier from DKBA was ready on the boat, waiting for us to bring to Burma. We all got on the boat and the man rowed; finally we were all deported into the hands of DKBA soldiers in Burma’s side.<br /><br /><strong>Part III, to be continued …………..</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-30654200329240550?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-11614744311110796742009-07-15T05:26:00.000-07:002009-07-15T05:37:39.696-07:00ေက်ာ္သိခၤ<br />ဇူလိုင္လ ၁၅ ရက္<br /><br /><strong>ဇူလိုင္လ ၁၂ ရက္ေန႔ထုတ္ ဘန္ေကာက္ပို႔စ္သတင္းစာတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ “Major boost for officials tackling illegal labour” အား ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။<br /></strong><br />ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း တရားမ၀င္လာေရာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ အလုပ္သမားမ်ား တရား၀င္ျဖစ္ေရးကို ထိုင္းအစိုးရက လုပ္ေဆာင္ရြက္လွ်က္႐ွိပါတယ္။ အလုပ္သမားမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္းကိစၥတြင္ လက္႐ွိထိုင္းႏိုင္ငံ၌ အလုပ္လုပ္ေနၾကေသာ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအား ျမန္မာႏို္င္ငံသားျဖစ္မႈကို စစ္ေဆးရန္အတြက္ ျမန္မာစစ္ အစိုးရက ထိုင္းအစိုးရ ႏွင့္ သေဘာတူ ညီၿပီး ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ယခုကဲ့သို႔ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ သေဘာတူ ညီ ခ်က္သည္ အလုပ္သမားမ်ား တရား၀င္ျဖစ္ေရးကို ေဆာင္ရြက္ေနေသာ ထိုင္းအစိုးရအတြက္ အဓိကအင္အား တစ္ခု ျဖစ္ေစပါတယ္။<br />ထိုင္းႏိုင္ငံ အလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာန ၀န္ႀကီး ပိုင္တြန္ ကေယာက္ထြန္က ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအား ျမန္မာႏိုင္ငံ သားျဖစ္မႈဆိုင္ရာ စစ္ေဆးမႈအား ယခုလာမည့္ ဇူလိုင္လ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ျပဳလုပ္သြားမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ထို႔အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားအေနႏွင့္ မိမိႏိုင္ငံအစိုးရမွ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း အေထာက္အထား စာရြက္စာတမ္း ကိစၥမ်ားကို ေကာ့ေသာင္၊ ျမ၀တီ ႏွင့္ တာခ်ီလိတ္ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ သြားေရာက္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေၾကာင္း မစၥတာ ပိုင္တြန္ က ေျပာပါတယ္။<br />ထိုကိစၥအား မစၥတာ ပိုင္တြန္က ျမန္မာႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာန ဒုတိယ၀န္ႀကီး ေမာင္ျမင့္ ႏွင့္ ရေနာင္းၿမိဳ႕မွာ မၾကာ ေသးမီရက္ပိုင္းက ေတြ႔ဆံုခဲ့စဥ္က ဒု၀န္ႀကီးေမာင္ျမင့္က အဆိုပါကိစၥႏွင့္ ပက္သက္ၿပီး ေျပာသြားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။<br />အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားမွ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းလာေသာ အလုပ္သမားမ်ား၏ မည္သည့္ႏိုင္ငံသား ျဖစ္ ေၾကာင္း စစ္ေဆးျခင္းသည္ ထိုင္းအလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာန၏ အသစ္ခ်မွတ္လိုက္ေသာ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သ မားမ်ားဆိုင္ရာ မူ၀ါဒသစ္၏ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား ႏိုင္ငံသားျဖစ္မႈဆိုင္ရာ စစ္ေဆးခ်က္ကို ထိုင္းအလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာနက လာမည့္ႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၈ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးထားၿပီး ျပဳလုပ္သြားမည္ဟုလည္း သိရသည္။<br /><span id="fullpost"><br />ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအေနႏွင့္ မည္သည့္ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း စစ္ေဆးၿပီးသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ၄င္းတို႔၏ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရမ်ားထံမွ ႏို္င္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္းေထာက္ခံခ်က္ကို ရ႐ွိမည္ျဖစ္သည္။ ထိုကိစၥၿပီးစီးပါက အလုပ္ သမားမ်ားအေနႏွင့္ ထုိင္းႏိုင္ငံအတြင္း၌ ႏွစ္ႏွစ္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ကဒ္ ရ႐ွိမည္ျဖစ္ၿပီး၊ ထိုအလုပ္လုပ္ခြင့္သက္တမ္း ကုန္ဆံုးပါက ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ႏွစ္သက္တမ္းထပ္တိုး၍ အလုပ္ဆက္လုပ္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။<br />အလုပ္သမားဆိုင္ရာ မူ၀ါဒသစ္အရ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း႐ွင္မ်ားသည္ အလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာ၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မွ တစ္ဆင့္ အလုပ္ခန္႔ထားျခင္းဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ျပဳလုပ္သြားရန္လည္း မစၥတာ ပိုင္တြန္က ေျပာၾကားၿပီး အေသးစိတ္ကိုေတာ့ ေျပာျပသြားခဲ့ျခင္းမ႐ွိပါ။<br />ထိုင္းအလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာနက တရား၀င္မွတ္ပံုတင္ရန္ သတ္မွတ္ထားေသာ အလုပ္သမားဦးေရအျပင္၊ ေနာက္ ထပ္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားဦးေရ တစ္ေသာင္းကိုလည္း ထပ္ၿပီးမွတ္ပံုတင္ခြင့္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏွင့္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္အတြက္ ေပးသြင္းရမည့္ ေငြကိုလည္း ထိုင္းဘတ္ေငြ ႏွစ္ေထာင္မွ ဘတ္ေငြ ၅၀၀ အထိေလ်ာ့ ခ်ေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိ႐ွိရသည္။ ထိုအခ်က္သည္ ထိုင္းလူမ်ိဳး အလုပ္႐ွင္မ်ားအတြက္ အလုပ္သမား မ်ားအား ပို၍မွတ္ပံုတင္ေပးရန္ မက္လံုးေပးျခင္းလည္းျဖစ္သည္။ အလုပ္သမား၀န္ႀကီးဌာနမွ ေနာက္ထပ္ အလုပ္ သမား တစ္ေသာင္းအား ထပ္မံမွတ္ပံုတင္ခြင့္ေပးျခင္းကို စိတ္၀င္စားသည့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္း႐ွင္မ်ားသည္ ၄င္းတို႔ႏွင့္ သက္ဆိုင္ရာ တိုင္း၊ ခ႐ိုင္႐ွိ အလုပ္သမား႐ံုးမ်ားတြင္ မွတ္ပံုတင္ေပးႏိုင္ေၾကာင္း သိရသည္။<br />ျမန္မာ ဒုတိယႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ေမာင္ျမင့္ကမူ ျမန္မာအလုပ္သမား ၄၀၀ ၀န္းက်င္ခန္႔သာလွ်င္ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံေပးျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္းေျပာသည္။ သို႔ေသာ္ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း အသိအ မွတ္ျပဳရန္အတြက္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားဘက္မွ အလုပ္သမားမ်ားကို ေငြေၾကးေကာက္ခံမည္ဟု ၾကာသိေနရ သည့္သတင္းႏွင့္ ပက္သက္၍မူ ျမန္မာဒု၀န္ႀကီးက တစ္စံုတရာ ေျပာၾကားခဲ့ျခင္းမ႐ွိေပ။<br />ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း၌ တရား၀င္မွတ္ပံုတင္ၿပီး ႏွင့္ တရား၀င္မွတ္ပံုတင္ထားျခင္းမ႐ွိပဲ အလုပ္လုပ္ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ ငံသားစုစုေပါင္းမွာ ခန္႔မွန္းေျခအရ ၁.၂ သန္း႐ွိေၾကာင္း သိရသည္။<br />ျမန္မာႏိုင္ငံသား အလုပ္သမားမ်ားအား ယခုကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း စစ္ေဆးအသိအမွတ္ျပဳရန္အတြက္ ထုိင္းႏိုင္ငံ အလုပ္အကိုင္ခန္႔ထားေရးဌာနမွ အႀကီးအကဲ Pichai Ekpitaktamrong ဦးေဆာင္ေသာ ထိုင္းအရာ ႐ွိမ်ားက ကြန္ျပဴတာ ၂၁ လံုးကို ေကာ့ေသာင္ၿမိဳ႕႐ွိ အာဏာပိုင္မ်ားသို႔ မေန႔က လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ခဲ့ေၾကာင္း သတင္းရ႐ွိသည္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-1161474431111079674?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-64253186850415032942009-07-09T18:12:00.000-07:002009-07-09T18:49:44.819-07:00ေက်ာ္သိခၤ<br />ဇူလိုင္လ ၁၀ ရက္<br /><br /><strong>ဇူလိုင္လ ၉ ရက္ေန႔ထုတ္ မေလး႐ွားႏိုင္ငံ ပူထရာဂ်ာရာ သတင္းတြင္ေဖာ္ျပထားေသာ “Malaysia Won't Allow Banks To Violate UN Sanctions On North Korea ” ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုပါသည္။ </strong><br /><br />ေျမာက္ကိုရီးယား ႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအၾကား လက္နက္အေရာင္းအ၀ယ္ ကိစၥႏွင့္ပက္သက္ၿပီး ေငြေၾကးေပးေခ်မႈမွာ မေလး႐ွား ဘဏ္တစ္ခုကို ၾကားခံအေနႏွင့္ အသံုးျပဳသည့္ကိစၥအား မေလးအစိုးရက အေမရိကန္အစိုးရႏွင့္အတူ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ သြားဖို႔ စီစဥ္ေနပါတယ္။ <br /><br />မေလး႐ွားႏိုင္ငံအေနႏွင့္ ထိုကိစၥအား စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ အေမရိကန္အစိုးရအား အကူအညီမ်ားလည္း ေပးသြားမယ္လို႔ မေလး႐ွား ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဒါတြတ္ ဆရီနာဂ်စ္တြန္ဇာရတ္ က ၾကာသပေတးေန႔က ျပဳလုပ္တဲ့ အငယ္စား ႏွင့္ အလတ္စား အမ်ိဳးသားစီးပြားေရးလုပ္ငန္း ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေကာင္စီ အစည္းအေ၀းမွာ သတင္းေထာက္ေတြကို အခုလို ေျပာျပသြားခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။<br />ေတာင္ကိုရီးယားကလာတဲ့ သတင္းမ်ားအရ၊ ေျမာက္ကိုရီးယားႏိုင္ငံဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ သေဘၤာျဖင့္ လက္နက္ေတြ တင္ပို႔ ေၾကာင္း သံသယ႐ွိၿပီး၊ အဆိုပါလက္နက္ အေရာင္းအ၀ယ္ကိစၥအတြက္ အမည္ေဖာ္ျပမထားတဲ့ မေလး႐ွားႏိုင္ငံ ဘဏ္တစ္ခု ကေန ေငြေပးေခ်မႈေတြ ျပဳလုပ္ၿပီးသြားၿပီလို႔လည္း ဆိုပါတယ္။<br /><br />မၾကာေသးမီက ကုလသမဂၢ၏ ေျမာက္ကိုရီးယားအေပၚ ဘ႑ာေရး၊ လက္နက္ေရာင္း၀ယ္မႈႏွင့္ အျခားပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ႏွင့္ပက္ သက္ၿပီး အေမရိကန္္ ကိုယ္စားလွယ္ ဖိလစ္ဂိုးလ္ဘာ့ဂ္က ၿပီးခဲ့တဲ့ တနလၤာေန႔က မေလး႐ွားႏိုင္ငံ အစည္းအေ၀းမွာ ေဆြးေႏြး ခဲ့ပါတယ္။<br />ဖီးလစ္ ဂိုးလ္ဒ္ဘာ့ဂ္ က သတင္းေထာက္ေတြကို ေျပာၾကားရာမွာ သူ႔ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ေတြအေနနဲ႔ မေလးအာဏာပိုင္ ေတြႏွင့္အတူ နီဂါရာဘဏ္ (Bank Negara) မွ တာ၀န္႐ွိ ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ အစည္းအေ၀းတစ္ရပ္ က်င္းပကာ အလြန္ေကာင္းမြန္ ေသာ ေဆြးေႏြးပြဲတစ္ခုကို ျပဳလုပ္ျဖစ္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာခဲ့။ သို႔ေသာ္ ေျမာက္ကိုရီးယားႏိုင္ငံအား ကုလသမဂၢ၏ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈကို မေလး႐ွားျပည္တြင္းဘဏ္တစ္ခုက ခ်ိဳးေဖာက္ခဲ့ျခင္း ႐ွိ၊ မ႐ွိ ေဆြးခဲ့သည့္ကိစၥႏွင့္ ပက္သက္ၿပီးေတာ့ ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားျခင္း မ႐ွိခဲ့ပါဘူး။<br />အေမရိကန္အစိုးရအေနႏွင့္ မည္သည့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ဘဏ္စနစ္ ခ်ိဳးေဖာက္မႈ သတင္းမ်ိဳးကိုမဆို အျခားႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ သတင္းခ်င္းဖလွယ္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏွင့္ အထူးသျဖင့္ ေျမာက္ကိုရီးယားအစိုးရအေပၚ ကုလသမဂၢက ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈႏွင့္ ပက္သက္ၿပီး ေျမာက္ကိုရီးယားအစိုးရႏွင့္ ကုန္သြယ္ေရး ႏွင့္ ဘ႑ာေရးဆက္သြယ္မႈသည္ ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ၏ ဆံုျဖတ္ခ်က္ အပိုဒ္ ၁၈၄၇ အား ခ်ိဳးေဖာက္ျခင္း ႐ွိ၊ မ႐ွိ ႏွင့္ တရား၀င္ျခင္း ႐ွိ၊ မ႐ွိတို႔ကို စံုစမ္းသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိ႐ွိရသည္။<br /><br />မေလး႐ွားႏိုင္ငံ၏ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္လည္းျဖစ္၊ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးလည္း ျဖစ္သူ နာဂ်စ္က “ဒီ ကိစၥအေပၚ က်ေနာ္တို႔ အေသးစိတ္ စံုစမ္းမႈေတြ လုပ္ေနပါတယ္။ ကုလသမဂၢရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ (သို႔မဟုတ္) ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ ျပဌာန္းခ်က္ေတြကို ဆန္႔က်င္တဲ့ လုပ္ရပ္မ်ိဳး၊ အခုလို စြပ္စြဲခ်က္ေတြကို မလိုခ်င္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ေနနဲ႔ မေလး႐ွားမွာ ဒီလိုရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ဘဏ္စနစ္ ႐ွိေန တာကို မလိုခ်င္ပါဘူး” လို႔ ေျပာပါတယ္။<br /><br />မေလး႐ွားႏိုင္ငံအေနနဲ႔ ျႏဴကလီးယား လက္နက္ျဖန္႔ေ၀မႈကို အားမေပးတဲ့အတြက္ ျႏဴကလီးယားလက္နက္ ေရာင္း၀ယ္မႈမ်ား မွာလည္း မေလး႐ွားဘဏ္စနစ္ကို အသံုးျပဳခြင့္ျပဳမွာလည္း မဟုတ္ေၾကာင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ နာဂ်စ္က ေျပာသြားပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-6425318685041503294?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-84281674816000530692009-07-06T18:42:00.000-07:002009-07-06T18:46:35.238-07:00ေက်ာ္သိခၤ<br />ဇူလိုင္လ ၇ ရက္<br /><br /><strong>ဇူလိုင္လ ၄ ရက္ေန႔ထုတ္ Reuters သတင္းတြင္ေဖာ္ျပထားေသာ Louis Charbonneau ၏ “WITNESS - Overnight in Myanmar's ghost town capital” ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ဆိုပါသည္။</strong><br /><br />က်ေနာ္တို႔ ေနျပည္ေတာ္ကိုေရာက္ေတာ့ “ေနျပည္ေတာ္မွ ႀကိဳဆိုပါ၏” ဟု အစိမ္းေရာင္၊ အ၀ါေရာင္ျဖင့္ အဂၤလိပ္၊ ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားေသာ ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔ရသည္။ ကားေပၚမွာပါလာတဲ့ က်ေနာ္တို႔အုပ္စုထဲမွ တစ္ေယာက္က “ေနျပည္ေတာ္မွ ႀကိဳဆိုပါ၏” ဟု ဖတ္ရမည့္အစား “အာဏာ႐ွင္ၿမိဳ႕ေတာ္မွ ႀကိဳဆိုပါ၏” ဟု ဖတ္သင့္သည္ဟု က်ေနာ္တို႔ကို ရႊတ္ေနာက္ေနာက္ျဖင့္ ေျပာပါသည္။ <br /><br />ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ၿမိဳ႕ေတာ္သစ္ ေနျပည္ေတာ္က ၿမိဳ႕ေတာ္တစ္ခုနဲ႔ မတူဘဲ ပင္လယ္ကမ္းနားက တည္ေဆာက္ဆဲ အပန္းေျဖစ ခန္းႏွင့္ တူေနပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ပင္လယ္ႏွင့္အလြန္ပင္ ေ၀းကြာသည့္အတြက္ေၾကာင့္ အပန္းေျဖစခန္းလုပ္ရေလာက္ ေအာင္ေတာ့ မေကာင္းပါ။<br /><span id="fullpost"><br />တကယ္တမ္းအားျဖင့္ ေနျပည္ေတာ္ဟာ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားအဖို႔ ကိုယ့္ကိုကုိယ္ အထီးက်န္ေအာင္လုပ္ၿပီး ေတာထဲမွာ အခိုင္အမာတပ္စြဲထားတဲ့ ခံတပ္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕လို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေနျပည္ေတာ္ၿမိဳ႕ဟာ ဆႏၵျပပြဲေတြျဖစ္ပြားရာ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အ ႀကီးဆံုးၿမိဳ႕ ျဖစ္တဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ ကီလိုမီတာ ၃၂၀ ေလာက္ကြာေ၀းတဲ့ေနရာမွာ တည္ထားတဲ့ ၿမိဳ႕ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာစစ္အစိုးရ ဖိတ္ၾကားခံခဲ့ရတဲ့ သတင္းေထာက္အုပ္စုထဲမွာ က်ေနာ္ပါသြားတာေပါ့။ စစ္အစိုးရရဲ႕ ဖိတ္ၾကားျခင္းကို ခံခဲ့ ရတဲ့ သတင္းေထာက္အုပ္စုထဲက တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္ေနေတာ့ ေနျပည္ေတာ္မွာ အဲဒီညက အထူးအခြင့္အေရးေပးခံခဲ့ ရတယ္။ သာမန္အေျခအေနဆိုလွ်င္ေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ဟာ စစ္အစိုးရဘက္က တရား၀င္ဖိတ္ၾကားထားျခင္းမ႐ွိဘဲ ႏိုင္ငံျခား သား သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္အဖို႔ သြားဖို႔အခြင့္မရပါဘူး။<br /><br />ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းရဲ႕ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ က်ေနာ္တို႔ဟာ စစ္အစိုးရရဲ႕ အထူး တလွယ္ျပဳစုမႈကိုခံခဲ့ရတယ္။ ေနာက္ၿပီး ျမန္မာျပည္မွာ တရားမ၀င္ဘူးလို႔ စစ္အစိုးရကသတ္မွတ္ထားတဲ့ ၿဂိဳဟ္တုဆက္သြယ္ ေရးဖုန္းေတြနဲ႔ ျပည္ပကို ဆက္သြယ္ခြင့္ရခဲ့တယ္။<br /><br />ဘန္ ရဲ႕ ျမန္မာျပည္ ဒုတိယေျမာက္ခရီးစဥ္မွာ စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊကို ျမန္မာ့အတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား လႊတ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုတာလည္း ေအာင္ျမင္မႈမရ႐ွိခဲ့ပါဘူး။<br /><br />ေနျပည္ေတာ္ကို ေရာက္တဲ့အခါမွာ ပထမဦးဆံုး က်ေနာ္ သတိျပဳမိခဲ့တာကေတာ့ ေနျပည္ေတာ္ရဲ႕ လမ္းမေတြေပၚမွာ ကား ေတြ၊ လူသူေတြကင္းမဲ့ေနၿပီး ေနျပည္ေတာ္ဟာ သရဲ၊ တေစၦေတြေနတဲ့၊ ထိတ္လန္႔စရာေကာင္းတဲ့ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕လို ေျခာက္ ကပ္ေနပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ္တို႔တည္းခိုမယ့္ ေဟာ္တယ္သို႔ အေ၀းေျပးလမ္းမႀကီးမွတစ္ဆင့္ ကားေမာင္းသြားခဲ့ပါတယ္။ လမ္းမေပၚမွာေတာ့ ဘာ ဆိုဘာမွမ႐ွိဘဲ ႐ွင္းလင္းေနပါတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ က်ေနာ္တို႔ ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ လူေတြကေတာ့ စစ္သားေတြ၊ ရဲ ေတြ၊ လံုၿခံဳေရးေတြနဲ႔ ေဆာက္လုပ္ေရးဆိုဒ္ေတြထဲမွာ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ အလုပ္သမားအနည္းငယ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ႀကီးဌာန အေဆာက္အဦးမ်ား ႏွင့္ အစိုးရအိမ္ေတာ္ေတြကေတာ့ အျဖဴေရာင္ ႏွင့္ ညိဳမိႈင္းမိႈင္းအေရာင္တို႔ သုတ္ထားၿပီး၊ အိမ္ေခါင္မိုး ေတြကိုလည္း ေဆးသုတ္ထားပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အေသအခ်ာ အလွဆင္ထားတဲ့ ျမက္ခင္းေတြ၊ ထန္းပင္ေတြ၊ အလွပန္းပင္ ေတြနဲ႔ ေက်ာက္တုံုးနံရံမ်ားျဖင့္လည္း အလွဆင္ထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။<br /><br />အခ်ိဳ႕အေဆာက္အဦးေတြကေတာ့ မည္သည့္၀န္ႀကီးဌာနပိုင္ အေဆာက္အဦးျဖစ္သည္ကို ၾကည့္ယံုႏွင့္ အလြယ္တကူ သိႏိုင္ ေအာင္ လုပ္ထားပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ႏွင့္အတူ လိုက္ပါလာတဲ့ အရာ႐ွိေတြထဲက တစ္ဦးက ေနျပည္ေတာ္ တြင္ shopping mall ႏွင့္ တိရိစၦာန္႐ံုတို႔လည္း ႐ွိေၾကာင္း၊ တိရိစၦာန္႐ံုတြင္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ႏွင့္ လာေရာက္လည္ပတ္သူမ်ား ကို ေဖ်ာ္ေျဖႏိုင္ရန္ ပင္ဂြင္းငွက္မ်ား ႏွင့္ ျခေသၤ့မ်ားကိုလည္း ထပ္ၿပီး ျဖည့္ထားေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။ <br /><br />စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ႏွင့္ ၄င္းတို႔၏ လက္ေအာက္ခံ အရာ႐ွိဧည့္သည္မ်ားအတြက္ အခါအားေလ်ာ္စြာ ကစားႏိုင္ရန္ ျပဳလုပ္ထား ေသာ ေဂါက္ကြင္းတစ္ခုလည္း ႐ွိပါတယ္။ ကုလသမဂၢ အရာ႐ွိမ်ား၏ ႐ွင္းျပခ်က္အရ ေနျပည္ေတာ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ေအာက္ဖက္မွာ ေျမာက္ကိုရီးယား အင္ဂ်င္နီယာမ်ားက ပံုစံထုတ္လုပ္ၿပီး ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ ေျမေအာက္လွ်ိဳ႕၀ွက္ လိႈင္ေခါင္းေတြ ႐ွိေန တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ေျမာက္ကိုရီးယားရဲ႕ ကြန္ျမဴနစ္အစိုးရဟာ ျမန္မာအစစ္အစိုးရနဲ႔ လွ်ိဳ႕၀ွက္ဆက္ဆံမႈေတြ ႐ွိေနပါတယ္။<br /><br />က်ေနာ္တို႔ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ အထဲမွာ စိတ္ထဲမွာ အထင္ကရအျဖစ္ဆံုး အေဆာက္အဦးကေတာ့ စစ္အစိုးရရဲ႕ ခမ္းနားႀကီးက်ယ္ လွတဲ့ ဧည့္ခန္းမ အသစ္ႀကီးပါပဲ။ ဧည့္ခန္းမ အမည္ကိုေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ၁၈ ရာစုႏွစ္က ဘုရင္တစ္ပါးျဖစ္တဲ့ ဘုရင့္ေနာင္ ကို အစြဲျပဳၿပီး ဘုရင့္ေနာင္ရိပ္သာလို႔ အမည္ေပးထားပါတယ္။ အဲဒီရိပ္သာမွာ ဘန္ကီမြန္းက သန္းေရႊ ႏွင့္ အျခား စစ္ေခါင္း ေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ထိုအေဆာက္အဦးကို ေက်ာက္ေတာင္မ်ား၊ စိုက္ခင္းမ်ားက ၀ိုင္းရံထားၿပီး၊ အေဆာက္အဦးပတ္ပတ္လည္မွာ တင္းၾကပ္တဲ့ လံုၿခံဳေရးေတြခ်ထားတဲ့ ၿခံစည္း႐ိုးကလည္း ႐ွိေနပါတယ္။ ထိုၿခံစည္း႐ိုးကို အလြယ္တကူ ေက်ာ္တက္လို႔ မရႏိုင္ပါဘူး။<br /><br />စစ္ရဲ ႏွင့္ လံုၿခံဳေရးအရာ႐ွိေတြကေတာ့ သတင္းေထာက္ေတြကို ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းပဲ ဆက္ဆံပါတယ္။ မစၥတာဘန္ နဲ႔ သန္းေရႊ ေတြ႔ဆံုေနစဥ္မွာ က်ေနာ္ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ယူနီေဖာင္း၀တ္ စစ္အရာ႐ွိတစ္ေယာက္ က က်ေနာ့္ေက်ာပိုးအိတ္ကို အေနာက္ကေန ေဆာင့္ဆြဲလိုက္ၿပီး က်ေနာ့္ကို ကုလားထိုင္ဆီသို႔ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ေဆာင့္ တြန္းလိုက္ပါတယ္။ အေစာင့္စစ္သားေတြက အသက္ ၇၆ ႏွစ္႐ွိၿပီျဖစ္တဲ့ သက္ၾကားအို သန္းေရႊကို မျမင္ရႏိုင္တဲ့ ေနရာနား အထိ က်ေနာ္တို႔ကို ဆြဲထုတ္သြားပါတယ္။<br /><br />ေနျပည္ေတာ္ ေဟာ္တယ္သို႔ ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ကို ယခုလို လာေရာက္ဖို႔ ဖိတ္ၾကားခဲ့တဲ့ အိမ္႐ွင္ စစ္ဗိုလ္ ေတြက က်ေနာ္တို႔သတင္းေထာက္ေတြအတြက္ ညစာျပင္ဆင္ေပးဖို႔ ေမ့ေနၾကတယ္။ ယဥ္ေက်းပ်ဴငွာတဲ့ ဟိုတယ္၀န္ထမ္း အလုပ္သမားေလးေတြက က်ေနာ္တို႔ကို ဂ႐ုတစိုက္ နဲ႔ ေကၽြးေမြးျပဳစုခဲ့ၾကတယ္။<br /><br />ဟိုတယ္၀န္ထမ္းေတြကေတာ့ လံုၿခံဳေရးအရာ႐ွိေတြစားလို႔ က်န္တဲ့ ေခါက္ဆြဲ ႏွင့္ အသီးအရြက္ေၾကာ္ေတြ၊ ခ်ဥ္စပ္ဟင္းခ်ိဳ ေတြ၊ ငါးေျခာက္ေၾကာ္ေတြနဲ႔ ထမင္းေၾကာ္ေတြကို ထုပ္ပိုးသိမ္းဆည္းေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အရသာ႐ွိတဲ့ ညစာကို စားေသာက္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ Facebook စာမ်က္ႏွာကို update လုပ္ဖို႔ အခြင့္အေရးရပါေတာ့တယ္။ Facebook ထဲက က်ေနာ့္မွတ္တမ္းထဲမွာေတာ့ “Lou Charbonneau is in Naypyidaw, the surreal and brand-spanking-new capital of Myanmar” လို႔ ေရးမွတ္ထားလိုက္ပါတယ္။<br /><br />ဒါကေတာ့ က်ေနာ့္အတြက္ ေနျပည္ေတာ္မွာ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ပဏာမ အေတြ႔အႀကံဳလို႔ဘဲ ေျပာပါရေစေတာ့။ <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-8428167481600053069?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-28421122674502171042009-07-05T20:17:00.000-07:002009-07-05T20:22:50.272-07:00<div align="justify">ကို၀ုိင္း<br />ေသာၾကာေန႔၊ ဂ်ဴလုိင္လ 03 ရက္ 2009 ခုႏွစ္ 17 နာရီ 30 မိနစ္<br /><br />ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ ျပည္ပအေျခစိုက္ လြတ္လပ္သည့္အာရွအသံ RFA ႏွင့္ မဇၥ်ိမသတင္းဌာနသည္ ျပည္တြင္း အပတ္စဥ္ဂ်ာနယ္တခုျဖစ္ေသာ Weekly Eleven မွ သတင္းေထာက္တဦးႏွင့္ ပတ္သက္၍ သတင္းထုတ္ ျပန္ရာ၌ က်င့္ဝတ္ႏွင့္ ေလ်ာ္ညီျခင္း မရွိေၾကာင္း Weekly Eleven က တိုက္ခိုက္ေျပာဆိုလိုက္ သည္။<br /><br />Weekly Eleven မွ သတင္းေထာက္ ကိုဝင္းျမင့္ေက်ာ္သည္ A (H1N1) တုပ္ေကြးေရာဂါပိုး ကူးစက္ခံထား ရေသာ မိန္းကေလး ငယ္တဦးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၿပီးခဲ့သည့္လ ၂၈ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆး႐ံုႀကီးသို႔ သြားေရာက္သတင္းယူခဲ့ရာမွ ေဆးစစ္ခံခဲ့ရသည့္ အျဖစ္အပ်က္အား ရည္ရြယ္စြပ္စြဲျခင္း ျဖစ္သည္။<br /><span id="fullpost"><br />ယင္း ျပည္ပအေျခစိုက္ သတင္းဌာန ၂ ခုသည္ ကာယကံရွင္အား လာေရာက္ေမးျမန္းျခင္းမရွိဘဲ ခိုင္မာမႈ မရွိသည့္ ‘တဆင့္ေျပာ စကားမ်ား’ ကို အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚ၌ ေဖာ္ျပခဲ့ျခင္းကိုလည္း ျပင္းထန္စြာ ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း Weekly Eleven ၏ အင္တာနက္ စာမ်က္ေပၚ၌ ေဖာ္ျပထားသည္။<br /><br />ကိုဝင္းျမင့္ေက်ာ္သည္ လံုၿခံဳေရးဝန္ထမ္းမ်ားအား လာဘ္ထိုး၍ ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆး႐ံုႀကီးရွိ A (H1N1) လူနာအား ဓာတ္ပံု႐ိုက္ရန္ႀကိဳးစားစဥ္ အာဏာပိုင္မ်ား၏ ‘ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္း’ ျခင္းခံခဲ့ရသည္ဟု ယခုလ ၁ ရက္ေန႔ RFA သတင္း တပုဒ္တြင္ ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္တဦးကို ကိုးကား၍ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။<br /><br />Weekly Eleven ကမူ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းျခင္း မဟုတ္ဘဲ “တာဝန္ရွိသူမ်ား၏ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္ေၾကာင့္” ရန္ကုန္ ျပည္သူ႔ေဆး႐ံုႀကီးမွ ေဆး႐ုံအုပ္ ေဒါက္တာ ေဒၚႏုႏုသာ၏ စီစဥ္မႈျဖင့္ ေဝဘာဂီကူးစက္ေဆး႐ံုသို႔ A (H1N1) ပိုး ကူးစက္ျခင္း ရွိ၊ မရွိ စစ္ေဆးရန္ ပို႔ေဆာင္ခဲ့ျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားထားသည္။<br /><br />ၿပီးခဲ့သည့္လ ၂၉ ရက္ေန႔ထုတ္ မဇၥ်ိမသတင္းဌာန အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာတြင္လည္း “တာဝန္က်အေစာင့္အား လာဘ္ေပး၍” ဓာတ္ပံု႐ိုက္ရန္ ႀကိဳးစားသူ သတင္းေထာက္တဦးကို ေရာဂါကာကြယ္ေရးကိရိယာမ်ား သံုးစြဲျခင္း မရွိသျဖင့္ ေရာဂါပိုး ကူးစက္ျခင္း ရွိ၊ မရွိ စစ္ေဆးရန္ တာဝန္ရွိသူမ်ားက “ထိန္းသိမ္း” ထားလိုက္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ေဆး႐ံုႀကီးမွ အထူးကုဆရာဝန္ႀကီး တဦးကို ကိုးကားေဖာ္ျပထားသည္။<br /><br />ကိုဝင္းျမင့္ေက်ာ္သည္ သတင္းသြားယူစဥ္ တေလွ်ာက္လံုး Surgical Mask (ခြဲစိတ္ခန္းသံုး မ်က္ႏွာဖံုးစြပ္) ကို တပ္ဆင္ထားေၾကာင္း Weekly Eleven က ေဖာ္ျပေသာ္လည္း အဆိုပါ အေစာင့္အား အေရးယူလိုက္သည္ဟု မဇၥ်ိမသတင္းဌာန၌ ေဖာ္ျပထားမႈႏွင့္ပတ္သက္၍မူ တစံုတရာ ေရးသားထားျခင္း မရွိေပ။<br />ထို႔အျပင္ RFA က ကိုဝင္းျမင့္ေက်ာ္အား ေဆး႐ံုအတြင္းသို႔ ခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲ ဝင္ေရာက္မႈႏွင့္ပတ္သက္၍ သက္ဆိုင္ရာက အေရးယူမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။<br /><br />သို႔ေသာ္ Weekly Eleven ၌မူ ကိုဝင္းျမင့္ေက်ာ္အား ေဆးစစ္ၾကည့္ရာ A (H1N1) ေရာဂါပိုး ကူးစက္ျခင္း မရွိသည္ကို ေတြ႔ရေၾကာင္းႏွင့္ ၁၀ ရက္ၾကာ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးပါက ျပန္ခြင့္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပသည္။<br />ျပည္ပအေျခစိုက္ သတင္းဌာနမ်ားသည္ အခ်ဳိ႕သတင္းမ်ားကို ေရးသားေဖာ္ျပရာ၌ သတင္းရင္းျမစ္မ်ား၏ လံုၿခံဳေရးကို အကာအကြယ္ေပးသည့္ အေနျဖင့္ သူတို႔၏ အမည္အတိအက်ကို လွ်ဳိ႕ဝွက္ထားေပးရေလ့ ရွိသည္။<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-2842112267450217104?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-13903203613802653782009-07-05T18:44:00.001-07:002009-07-05T18:47:03.335-07:00Weekly Eleven News Journal (online) စာမ်က္ႏွာတြင္ “အသိေပးေၾကျငာခ်က္” ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဖာ္ျပထားသည့္ စာပိုဒ္အား တစ္ဆင့္ကူးယူ၍ ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ တြန္းအားေပးမႈ၊ တိုက္တြန္းမႈျဖင့္မွ ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္းမဟုတ္ပါ။ က်ေနာ္ဖတ္ျဖစ္လိုက္သည့္ သတင္းတစ္ပုဒ္ကို အမ်ားအား တစ္ဆင့္ ျပန္လည္မွ်ေ၀လိုက္ျခင္း သာျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ေက်ာ္သိခၤ<br /><br />Weekly Eleven Journal စာမ်က္ႏွာတြင္ ေဖာ္ျပပါ႐ွိေသာ ေၾကညာခ်က္အျပည့္အစံုမွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /><div align="center"><br />အသိေပးေၾကညာခ်က္ </div><div align="center">မည္သည္႕က်င္႕၀တ္စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းဥပေဒမွ Weekly Eleven သတင္းေထာက္ခ်ဳိးေဖာက္ျခင္းမရႇိ</div><br />Weekly Eleven ဂ်ာနယ္မႇ သတင္းေထာက္ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္ႏႇင့္ ပတ္သက္၍ RFA သတင္းဌာနႏႇင့္ မဇၩိမသတင္း ဌာနတို႕တြင္ သတင္းေဖာ္ျပထားသည္မ်ားမႇာ ျဖစ္စဥ္အမႇန္ႏႇင့္ လြဲေခ်ာ္ေနၿပီး Weekly Eleven News Journal မႇ သတင္းေထာက္သည္ မည္သည့္က်င့္၀တ္စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းဥပေဒမႇ ခ်ိဳးေဖာက္ထားျခင္းမရိႇပါ။<br /><br />Weekly Eleven News Journal ဂ်ာနယ္မႇ သတင္းေထာက္ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္သည္ A/H1N1 ကူးစက္ခံထား ရသည့္ ၁၃ ႏႇစ္အရြယ္ မိန္းကေလးလူနာကို သတင္းဓာတ္ပံု႐ိုက္ယူဖို႕ ႀကိဳးစားရာတြင္ RFA သတင္းဌာနက သတင္းေထာက္တစ္ဦး ေျပာဆိုသည္ဟုဆိုကာ ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္သည္ ေဆး႐ံုေဘးက လံုျခံဳေရး၀န္ထမ္းေတြကို လာဘ္ထိုး၍ ၀င္ေရာက္ခဲ့သည္ ဆို၍လည္းေကာင္း၊ သူ႕ကို ရန္ကုန္ေဆး႐ံုႀကီးမႇာပဲ စစခ်င္းထိန္းထား တယ္ဆို၍ လည္းေကာင္း၊ လူနာရႇိတဲ့အခန္းထဲကို ၀င္ေရာက္သြားၿပီး အခန္းထဲေရာက္မႇ ဆရာ၀န္နဲ႕ ေတြ႕တယ္ဆို ၍လည္း ေကာင္း၊ အာဏာပိုင္ေတြက ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထား ခဲ့တယ္ဆို၍လည္းေကာင္း ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႕ရႇိရပါသည္။ ၎အျပင္ မဇၩိမသတင္းဌာနကလည္း ဆရာ၀န္ႀကီးတစ္ဦးအေျပာျဖင့္ ဒီသတင္းေထာက္က အကာအကြယ္မသံုး ခဲ့ဟုလည္းေကာင္း၊ တာ၀န္က်အေစာင့္အားလာဘ္ေပး၍ ေရာဂါျဖစ္ပြားေနသူ ေက်ာင္းသူေလးအား ဓာတ္ပံု႐ိုက္ ကူးခဲ့သည္ဟူ၍လည္းေကာင္း ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႕ရႇိရပါသည္။<br /><br />ျဖစ္စဥ္အမႇန္မႇာWeekly Eleven ဂ်ာနယ္မႇ သတင္းေထာက္ ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္ႏႇင့္ ကိုေ၀ယံၿဖိဳးဦးတို႕ ႏႇစ္ဦးသည္ ၂၈-၆-၂၀၀၉ ေန႕ နံနက္ပိုင္းတြင္ ရန္ကုန္ျပည္သူ႕ေဆး႐ံုႀကီးသို႕ သတင္းကိစၥအတြက္ သြားေရာက္ခဲ့ပါသည္။ သတင္းသြားေရာက္ယူစဥ္တစ္ေလ်ာက္လံုး ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္သည္ Surgical Mask ကို တပ္ထားပါသည္။ သူတို႕ သည္ ဒုတိယေဆး႐ံုအုပ္ႏႇင့္ ဦးစြာေတြ႕ဆံုခဲ့ပါသည္။ ဒုတိယေဆး႐ံုအုပ္မႇ ေဆး႐ံုအုပ္ႀကီးႏႇင့္သာေတြ႕ဆံုေမး ျမန္းရန္ ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ယင္းေနာက္ တာ၀န္က်ဆရာ၀န္တစ္ဦးကို ေမးျမန္း၍ A/H1N1 လူနာကို ေမးခိုင္ဌာန တြင္ ထားေၾကာင္းသိရႇိရသျဖင့္ ဆက္လက္သြားေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း သိရပါသည္။ ထိုေနရာတြင္ လံုျခံဳေရးအေစာင့္ တစ္ဦးရႇိၿပီး တားဆီးျခင္းမရႇိသည့္အတြက္ ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္သည္ လံုျခံဳေရးအေစာင့္ကို ေက်ာ္၍အတြင္းသို႕ ၀င္ သြားခဲ့ပါသည္။ ကိုေ၀ယံၿဖိဳးဦးမႇာ လိုက္ပါသြားျခင္းမျပဳဘဲ အျပင္တြင္ ရပ္ေစာင့္ေနခဲ့ပါသည္။ အတြင္းသို႕ ၀င္သြား ၿပီးေနာက္ ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္သည္ လူနာထားသည့္အခန္းမႇ ၁၂ ေပခန္႕အကြာအေရာက္တြင္ ဓာတ္ပံု႐ိုက္ ျခင္းကို စကၠန္႕ပိုင္းမွ်သာျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး ခ်က္ခ်င္းျပန္လည္ထြက္ခြာခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္ တာ၀န္က်တစ္ဦးမႇေတြ႕၍ မည္သည့္ ဌာနမႇ ဆရာ၀န္လဲဟုေမးျမန္းရာ ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္က ဆရာ၀န္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ မီဒီယာသမားတစ္ဦး သာျဖစ္ ေၾကာင္း ျပန္လည္ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္ႏႇင့္ ကိုေ၀ယံၿဖိဳးဦးတို႕သည္ ရန္ကုန္ ျပည္သူ႕ ေဆး႐ံုႀကီးမႇ ခ်က္ခ်င္းပင္ ျပန္လည္ထြက္ခြာခဲ့ၾကပါသည္။ ေဆး႐ံုႀကီးမႇအျပန္ ၀ကၤဘာလမ္းရႇိ လူနာေန အိမ္အနီး သို႕လည္း သြားေရာက္ခဲ့ရာ ရပ္ကြက္တာ၀န္ရႇိသူအခ်ိဳ႕ႏႇင့္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါတာ၀န္ရႇိသူက အိမ္ ထဲသို႕ ဆက္သြယ္၍ မရႏိုင္ေၾကာင္း၊ သက္ဆိုင္ရာဆရာ၀န္မ်ားလည္း လာသြားေၾကာင္း၊ လူနာမႇာ သက္သာမႈရႇိ သည္ဟု ေျပာကာ ဘယ္ကပါလဲဟု ေမးျမန္းရာ ဂ်ာနယ္မႇျဖစ္ေၾကာင္း ေျဖၾကားခဲ့ပါသည္။ သူတို႕ႏႇစ္ဦးသည္ အဆိုပါအိမ္ အား အျပင္မႇဓာတ္ပံု႐ိုက္ကာ ျပန္လာခဲ့ၾကပါသည္။ ျပန္လာၿပီးေနာက္တြင္ သက္ဆိုင္ရာတာ၀န္ရႇိသူမ်ား၏ ေမတၲာ ရပ္ခံခ်က္ေၾကာင့္ ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္အား ရန္ကုန္ျပည္သူ႕ေဆး႐ံုႀကီးသို႕ Weekly Eleven ၏ အစီအစဥ္ျဖင့္ ပို႕ေဆာင္ေပးခဲ့ပါသည္။ ထိုမႇတစ္ဆင့္ ရန္ကုန္ျပည္သူ႕ေဆး႐ံုအုပ္ႀကီး ေဒါက္တာေဒၚႏုႏုသာ၏ စီစဥ္မႈျဖင့္ ေ၀ဘာ ဂီကူးစက္ေဆး႐ံုသို႕ ဆက္လက္ပို႕ေဆာင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။<br />သုိ႕ေသာ္ အဆိုပါကိစၥရပ္ႏႇင့္ပတ္သက္၍ RFA သတင္းဌာနႏႇင့္ မဇၩိမသတင္းဌာနတို႕သည္ Weekly Eleven အယ္ဒီတာအဖဲြ႕အား တစ္စံုတစ္ရာေမးျမန္းျခင္းမျပဳဘဲ ေဆး႐ံုအေစာင့္၀န္ထမ္းအား လာဘ္ေငြေပး၍ ၀င္ေရာက္ခဲ့ သည္ဟုလည္းေကာင္း၊ အကာအကြယ္တစ္စံုတစ္ရာမရႇိဟူ၍လည္းေကာင္း၊ Weekly Eleven ၏ ဂုဏ္သိကၡာႏႇင့္ အသေရကိုညႇိဳးႏြမ္းေစရန္ ခိုင္လံုေသာသတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို အဓိကသက္ဆိုင္သူထံ ေမးျမန္းရယူမႈမရႇိဘဲ က်င့္၀တ္ႏႇင့္ ေလ်ာ္ညီျခင္းမရိႇသည္ကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကပါသည္။ သက္ဆိုင္ရာ Weekly Eleven ဂ်ာနယ္တာ၀န္ ရႇိသူမ်ားအေနျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏သတ္မႇတ္စည္းကမ္း ဥပေဒမ်ားႏႇင့္ ညီညြတ္ေသာ နည္းလမ္းမ်ားကို ေျဖဆိုႏိုင္ပါ လ်က္ ကာယကံရႇင္အား လာေရာက္ေမးျမန္းျခင္းမရႇိဘဲ ခိုင္မာမႈမရႇိသည့္ တစ္ဆင့္ေျပာစကားမ်ားကို ၀က္ဘ္ဆိုက္ မ်ားေပၚတြင္ ေဖာ္ျပေနျခင္းအား Weekly Eleven ဂ်ာနယ္အေနျဖင့္ ျပင္းထန္စြာ ကန္႕ကြက္ပါသည္။<br /><br />ေ၀ဘာဂီေဆး႐ံု၌ သတင္းေထာက္ကို၀င္းျမင့္ေက်ာ္ကို ေဆးစစ္ေဆးရာတြင္လည္း A\H1N1 ေရာဂါကူးစက္ခံရျခင္း မရႇိေၾကာင္းသိရႇိရၿပီး ၁၀ ရက္အၾကာေစာင့္ၾကည့္ၿပီးပါက ျပန္ခြင့္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သိရႇိရပါသည္။<br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /><br /><br /></span><span id="fullpost"></span><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-1390320361380265378?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-7223708693943027052009-07-05T07:51:00.000-07:002009-07-05T07:52:28.252-07:00<a title="View Rubbish Has Become Gold on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/17090247/Rubbish-Has-Become-Gold" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Rubbish Has Become Gold</a> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_658053569180235" name="doc_658053569180235" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="100%" rel="media:document" resource="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=17090247&access_key=key-10u4pddqbr1jg6p7wq90&page=1&version=1&viewMode=" xmlns:media="http://search.yahoo.com/searchmonkey/media/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/terms/" > <param name="movie" value="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=17090247&access_key=key-10u4pddqbr1jg6p7wq90&page=1&version=1&viewMode="> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <embed src="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=17090247&access_key=key-10u4pddqbr1jg6p7wq90&page=1&version=1&viewMode=" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_658053569180235_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" height="500" width="100%"></embed> </object> <br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-722370869394302705?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-80448049898124608572009-07-03T23:30:00.000-07:002009-07-03T23:47:20.780-07:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/Sk73V9DCxII/AAAAAAAAAR0/4UA7yd9h9Pk/s1600-h/Main.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354488963526739074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 280px; CURSOR: hand; HEIGHT: 165px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/Sk73V9DCxII/AAAAAAAAAR0/4UA7yd9h9Pk/s320/Main.gif" border="0" /></a> <br />Type your summary here. <br />ေက်ာ္သိခၤ <br />ဇူလိုင္လ ၄ ရက္ <br /> <br />အေျခခံ လူတန္းစားမ်ားႏွင့္ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား၏ အခြင့္အေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးကိစၥရပ္မ်ားကို တစိုက္မတ္မတ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ Ashoka Foundation မွ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြက္ Ashoka Fellowship ကို ခ်ီးျမႇင့္ျခင္းခံခဲ့ရသူ၊ Grassroots – HRE မွ အမႈေဆာင္ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးထူးခ်စ္အား ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေမလႏွင့္ ဇြန္လမ်ားအတြင္း သြားေရာက္ခဲ့ေသာ ဥေရာပႏိုင္ငံခရီးစဥ္မ်ားအၿပီး အစည္းအေ၀းမ်ား၊ ေဆြးေႏြး ပြဲမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ သိလိုသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ယခုလိုေတြ႔ဆံု ေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။ <br /> <br /><strong>Q. ဦးထူးခ်စ္ရဲ႕ ဥေရာပ ခရီးစဥ္က ဘယ္ႏွစ္ရက္ၾကာခဲ့လဲဆိုတာ သိပါရေစ။ <br />A.</strong> က်ေနာ္ ဒီတစ္ေခါက္ ဥေရာပခရီးစဥ္မွာ တစ္လခြဲေလာက္ ၾကာခဲ့ပါတယ္။ </div><div align="justify"> <br /><strong>Q. ဒီခရီးစဥ္မွာ ဘယ္ႏိုင္ငံေတြကို သြားျဖစ္ခဲ့သလဲခင္ဗ်။ <br />A. </strong>အဓိကကေတာ့ က်ေနာ္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံေပါ့။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ နယ္သာလန္ ႏိုင္ငံကို ႏွစ္ေခါက္ေရာက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး European commission ရဲ႕ ႐ံုးစိုက္ရာေပါ့၊ ဘယ္လ္ဂ်ီယမ္ ဘရပ္ဆဲလ္ၿမိဳ႕ကိုလည္း တစ္ေခါက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ <br /> <br /><strong>Q. အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာေရာ ဘယ္အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့လဲ။ <br />A. </strong>က်ေနာ္ေတြ႔ဆံုျဖစ္ခဲ့တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကေတာ့ Ashoka Foundation in France, TDH (France), ဘယ္လ္ဂ်ီယမ္ႏိုင္ငံ ဘရပ္စ္ဆဲလ္ၿမိဳ႕မွာ အေျခစိုက္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြျဖစ္တဲ့ Euro Burma Office (EBO), Christian Solidarity Worldwide (CSW), လူ႔အခြင့္အေရး ကာကြယ္သူမ်ားကို ကူညီေပးေနတဲ့ အိုင္ယာလန္ႏိုင္ငံ ဒပ္ဗလင္အေျခစိုက္ Front Line Defenders အဖြဲ႔အစည္း၊ International Trade Union Confederation၊ ေနာက္ၿပီး Info Burma, နယ္သာလန္အေျခစိုက္ Burma Centrum Nederland (BCN)နဲ႔ Novib Holland အဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ </div><div align="justify"> <br /><strong>Q. ဦးထူးခ်စ္ကိုယ္တိုင္ကလည္း Ashoka Fellowship တစ္ေယာက္ျဖစ္ေတာ့ ျပင္သစ္အေျခစိုက္ Ashoka Foundation ကို ေရာက္တဲ့အခါမွာ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာေတြကို အဓိကေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့လဲဆိုတာ သိပါရေစ။ <br />A.</strong> အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို႔ Ashoka Fellowship ရထားတဲ့သူေတြ အခ်င္းခ်င္း ဆက္စပ္ဖို႔၊ က်ေနာ္တို႔မွာ လိုအပ္ေနတဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြမွာ လုပ္ေနတဲ့ Ashoka Fellowship ေတြအေနနဲ႔ အခက္အခဲေတြအမ်ားႀကီး ႐ွိႏိုင္တယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ ဒီလိုအပ္ေနတဲ့ နည္းပညာေတြနဲ႔ fund raising ကိစၥေတြမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ့္ ကိစၥေတြ က်ေနာ္တို႔ ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တယ္။ </div><div align="justify"> <br /><strong>Q. အျခားအဖြဲ႔အစည္းေတြနဲ႔ေရာ ဘယ္လိုအေၾကာင္းအရာေတြ ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့လဲခင္ဗ်။ <br />A.</strong> အဓိက ရည္ရြယ္ၿပီး ေဆြးေႏြးျဖစ္တာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဒီဗမာျပည္၊ လက္႐ွိ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန၊ ေရႊ႕ေျပာင္းျမန္မာ အလုပ္ သမားေတြရဲ႕ အေျခအေန၊ နယ္စပ္ေဒသမွာ႐ွိတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြနဲ႔ IDP အေျခအေနေတြေပါ့ က်ေနာ္တို႔ အဓိကေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တယ္။ <br /> <br /><strong>Q. ေဆြးေႏြးတဲ့အခါမွာေရာ အဲဒီဘက္က အဖြဲ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔ ဘယ္လို တုန္႔ျပန္မႈ႐ွိလဲခင္ဗ်။ <br />A.</strong> ဥေရာပမွာ႐ွိတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ ဥေရာပတိုက္သားေတြအေနနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဳးေတြ အေျခအေနေတြကိုသိေအာင္ ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တယ္ေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ အေၾကာင္းကို သိေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ လူထုေတြအေနနဲ႔က သနားၾကင္နာမႈ ေတြ႐ွိၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ၊ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ ဘယ္လို အားတက္သေရာ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းအေပၚကို အေျခခံၿပီး ေဆြးေႏြးခဲ့တာေတြ႐ွိတယ္။ </div><div align="justify"> <br /><strong>Q. ဦးထူးခ်စ္ ဥေရာပခရီးစဥ္ကို ေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကလည္း တကယ့္ကို အေရးႀကီးေနတဲ့ အခ်ိန္၊ ႐ႈပ္ေထြးေနတဲ့အေျခအေန ေတြျဖစ္ေနေတာ့၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လုိမ်ိဳး စည္းရံုးလံႈ႔ေဆာ္မႈေတြ လုပ္ခဲ့သလဲဆိုတာ သိပါရေစခင္ဗ်။ <br />A.</strong> က်ေနာ္တို႔ ပထမဆံုးေန႔မွာေပါ့။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စတင္ၿပီး ႐ံုးတင္တဲ့ေန႔မွာဘဲ က်ေနာ္တို႔ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ ျမန္မာသံ႐ံုးအေ႐ွ႕မွာ သြားၿပီးေတာ့ ဆႏၵျပပြဲေတြ ႏွစ္ခါလုပ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ၿပီး ျပင္သစ္ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္ အပါအ၀င္၊ European မွာ ပါ၀င္ေနတဲ့ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ပံုတူ ပန္းခ်ီကားႀကီးကို ခ်ိတ္ၿပီးေတာ့ လြတ္ေျမာက္ေရးအ၀ိုင္းႀကီးမွာ က်ေနာ္တို႔ သြားၿပီး ဆႏၵျပပြဲေတြ လုပ္ခဲ့တယ္။ သတင္းစာ႐ွင္းလင္းပြဲလည္း လုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ သံုးရက္လုပ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ Burma week လို႔ေခၚတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ျပင္သစ္ ပညာ႐ွင္ေတြ၊ ျပင္သစ္လူမ်ိဳး ျမန္မာ့အေရး စိတ္၀င္စားတဲ့သူေတြကို ဖိတ္ၿပီးေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေျခအေနေတြ၊ လက္႐ွိ ျမန္မာအစိုးရကို ႏိုင္ငံတကာ စစ္ခံု႐ံုးကို ဘယ္လိုတင္ႏိုင္မလဲဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္မ်ိဳးကို အလုပ္႐ံုေဆြးေႏြးပြဲေတြ လုပ္တယ္။ Refugees ေတြရဲ႕ အေၾကာင္းေတြကိုလည္း ဗီြဒီယိုကားေတြနဲ႔ Campaign လုပ္ခဲ့တယ္။ </div><div align="justify"> <br /><strong>Q. ဟုတ္ကဲ့၊ အဲဒီအခါမွာေရာ ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ အာ႐ံုစိုက္မႈက ဘယ္လို႐ွိလဲခင္ဗ်။ <br />A.</strong> ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ အာ႐ံုစိုက္မႈဆိုတာက က်ေနာ္တို႔ ပထမဦးဆံုး ဆႏၵျပတဲ့အခါမွာ နာမည္ေက်ာ္ ျပင္သစ္႐ုပ္႐ွင္မင္းသမီး ဂ်ိမ္းဘာကင္ ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးကေနၿပီးေတာ့ ျပင္သစ္ သမၼတႀကီး ဆာကိုဇီရဲ႕ အမ်ိဳးသမီးကို သူ႔အေနနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ေတာင္းဆိုမႈေတြ လုပ္သင့္တယ္လို႔ ေတာင္းဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာဘဲ သမၼတကေတာ္ ကာလာဘ႐ူနီဆာကိုဇီ ကေနၿပီးေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့တာမ်ိဳးေတြ၊ ေနာက္ပိုင္းမွာ ျပင္သစ္ သမၼတ ဆာကိုဇီ ကိုယ္တုိင္က ႏိုင္ငံသတင္းစာ႐ွင္း လင္းပြဲတစ္ခုမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဖုန္းေျပာခြင့္ရေအာင္အထိ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့တဲ့အထိ ႐ွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ဒီ ဥေရာပႏိုင္ငံမွာ႐ွိတဲ့ ျပည္သူ၊ ျပည္သားေတြနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြက ျမန္မာ့အေရးကို စိတ္၀င္စားတယ္လို႔ က်ေနာ္ သံုးသပ္လို႔ရတယ္။ </div><div align="justify"> <br /><strong>Q. ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားအေရးနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး အဖြဲ႔အစည္းတခုရဲ႕ ဦးေဆာင္သူ ဒါ႐ိုက္တာ တေယာက္အေနနဲ႔ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားအေရးကိစၥကို ႏိုင္ငံတကာရဲ႕ အာ႐ံုစိုက္မႈေတြရလာေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္ခဲ့သလဲဆိုတာ သိပါရေစခင္ဗ်။ <br />A. </strong>အဓိက ကေတာ့ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြက မႏွစ္ကနဲ႔မတူဘဲ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပိုပိုၿပီးမ်ားလာတယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ ႏိုင္ငံတကာသိေအာင္ ေျပာျပခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္ မ်ားလာလဲ ဆိုတဲ့အေနရာမွာ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနဆိုး၀ါးမႈ၊ လူ႔အ ခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈ၊ စီးပြားေရး ၾကပ္တည္းမႈ၊ ေနာက္တစ္ခုက ဒီတစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္ႏွစ္အတြင္းမွာဘဲ ဆိုး၀ါးလာတာကေတာ့ သဘာ၀ေဘး အႏၱရာယ္ က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေဒသေတြက ျမန္မာျပည္သားေတြက ဒီ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲကို အလံုးအရင္းနဲ႔ ၀င္ေရာက္ လာတာမ်ိဳး ေတြေတြ႔ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ သူတို႔နဲ႔ ပက္သက္တဲ့ အဓိက ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ပညာေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ တိုးတက္ဖို႔အတြက္ အကူအ ညီေပးၾကဖို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ စည္း႐ံုးလံႈ႔ေဆာ္ ႏိုင္ခဲ့တယ္။ </div><div align="justify"> <br /><strong>Q. ဒီ ဥေရာပခရီးစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ေရာ ဦးထူးခ်စ္အေနနဲ႔ ဘာမ်ားျဖည့္ စြက္ၿပီး ေျပာဖို႔ ႐ွိေသးလဲခင္ဗ်။ <br />A.</strong> အဓိက က ဒီႏိုင္ငံတကာမွာ႐ွိတဲ့ လူထုေတြအေနနဲ႔က က်ေနာ္တို႔လူမ်ိဳးေတြကို တကယ့္ကို ေစတနာသန္႔သန္႔နဲ႔ လုပ္ေပးခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြ႐ွိတယ္လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ျမင္တယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာဘဲ ဒီဘက္မွာ႐ိွတဲ့ ဗမာႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြေပါ့။ ဘယ္လို လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြရထားလို႔ ဘယ္လိုသြားေျပာေနၾကလဲေတာ့ မသိဘူး။ အဓိကကေတာ့ ျမန္မာအလုပ္သမားအဖြဲ႔အစည္း ေခါင္းေဆာင္ဆို တဲ့လူေတြအေနနဲ႔ ဘယ္က mandate ရလာလို႔ ေျပာေနၾကလဲေတာ့ မသိဘူး။ ေတာင္းဆိုမႈေတြမွာ တစ္ေယာက္ တစ္မ်ိဳးစီ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြားကို မၾကည့္ၾကဘဲနဲ႔၊ သူတို႔ရဲ႕အက်ိဳးစီးပြားနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕လုပ္ပိုင္ ခြင့္ေတြရဖို႔အတြက္ ေျပာဆိုဆက္ဆံမႈေတြ ႐ွိေနတာကို ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးကို ကိုယ္စားျပဳသလို၊ ျမန္မာ့အလုပ္သမားထု တစ္ရပ္လံုးကိုဘဲ ကိုယ္စားျပဳေနသလို ေျပာေနၾကတဲ့ အဖြဲ႔အေတြအေနနဲ႔ ရပ္ဖို႔သင့္ၿပီလို႔ ထင္တယ္။ အဓိကကေတာ့ ျပည္တြင္းမွာ႐ွိေနတဲ့ လူထုေတြရဲ႕ အေျခအေနနဲ႔ ျပည္ပမွာေရာက္႐ွိေနတဲ့ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြ၊ ဒုကၡသည္ေတြ နဲ႔ ျပည္တြင္းမွာ ေ႐ွာင္ေျပးပုန္းေအာင္းေနရသူေတြ ရဲ႕လိုအပ္ခ်က္ေတြကို စနစ္တက် ေလ့လာၿပီး ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးကို ႏိုင္ငံတကာက အာ႐ံုစိုက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္သံထဲ ေတာင္းဆိုသင့္ တယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ လူမ်ိဳးေတြဟာ အင္မတန္မွ ဆင္းရဲ၊ မြဲေတေနၿပီ။ ပညာေရးကလည္း အေတာ္ႀကီးကို ခ်ိနဲ႔ေနတဲ့ အေျခအေနမွာ႐ွိေနတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြကို တစိုက္မတ္မတ္ စနစ္တက် လုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္လည္းျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ႏိုင္ငံတကာမွာ သြားၿပီးေတာင္းဆိုေနၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့လူေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး သမားေတြ၊ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ေတြ ဆိုတဲ့ လူေတြအေနနဲ႔ တသံတည္း ေတာင္းဆိုမႈေတြ လုပ္သင့္ၿပီ။ ဒါမွလည္း က်ေနာ္တို႔ကို ေစတနာသန္႔သန္႔နဲ႔ ကူညီေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းကလည္း ႐ႈပ္ေထြးမႈမ႐ွိဘဲနဲ႔ ထိထိေရာက္ေရာက္ အကူအညီေပး ႏိုင္မယ္လို႔ ထင္တယ္။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ျပည္ပမွာေရာက္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းေတြအေနနဲ႔ စည္းလံုးညီညြတ္မႈမ႐ွိဘဲ ႏိုင္ငံတကာမွာ ေပါက္ကရေလွ်ာက္ေျပာေနတဲ့ ကိစၥေတြက က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ အင္မတန္မွ ဆင္းရဲေနတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြ၊ ေရႊ႕ေျပာင္း အလုပ္သမားေတြနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာ႐ွိတဲ့ ျပည္သူေတြကို ေရ႐ွည္မွာအင္မတန္မွ ထိခိုက္ႏိုင္တယ္လို႔ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ <br /> <br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-8044804989812460857?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-36171855401694314872009-06-21T22:21:00.001-07:002009-06-21T22:21:36.580-07:00<a title="View Migrant Info Note on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/16647816/Migrant-Info-Note" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Migrant Info Note</a> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_344957968716748" name="doc_344957968716748" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="100%" rel="media:document" resource="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=16647816&access_key=key-oxi8u9d8rw2pd09xojp&page=1&version=1&viewMode=" xmlns:media="http://search.yahoo.com/searchmonkey/media/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/terms/" > <param name="movie" value="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=16647816&access_key=key-oxi8u9d8rw2pd09xojp&page=1&version=1&viewMode="> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <embed src="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=16647816&access_key=key-oxi8u9d8rw2pd09xojp&page=1&version=1&viewMode=" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_344957968716748_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" height="500" width="100%"></embed> </object> <br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-3617185540169431487?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-19496012120959337922009-06-20T20:45:00.000-07:002009-06-20T21:15:28.975-07:00<a title="View Return to Home Land (Part I) on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/16624380/Return-to-Home-Land-Part-I" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">Return to Home Land (Part I)</a> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_966584146380041" name="doc_966584146380041" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="100%" rel="media:document" resource="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=16624380&access_key=key-1xug0mg248azjv0kfxsv&page=1&version=1&viewMode=" xmlns:media="http://search.yahoo.com/searchmonkey/media/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/terms/" > <param name="movie" value="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=16624380&access_key=key-1xug0mg248azjv0kfxsv&page=1&version=1&viewMode="> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <embed src="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=16624380&access_key=key-1xug0mg248azjv0kfxsv&page=1&version=1&viewMode=" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_966584146380041_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" height="500" width="100%"></embed> </object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-1949601212095933792?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-47750848819686584392009-06-19T23:36:00.000-07:002009-06-19T23:54:15.344-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/SjyEH5Ti11I/AAAAAAAAARk/ftPzdk02roQ/s1600-h/IMG_3960.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349295728586053458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/SjyEH5Ti11I/AAAAAAAAARk/ftPzdk02roQ/s320/IMG_3960.JPG" border="0" /></a><br />Type your summary here.<br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-4775084881968658439?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-18007517771406561682009-06-19T23:33:00.000-07:002009-06-19T23:34:11.540-07:00<a title="View 64th Anniversary Birthday of DASSK on Scribd" href="http://www.scribd.com/doc/16605704/64th-Anniversary-Birthday-of-DASSK" style="margin: 12px auto 6px auto; font-family: Helvetica,Arial,Sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; font-size: 14px; line-height: normal; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; -x-system-font: none; display: block; text-decoration: underline;">64th Anniversary Birthday of DASSK</a> <object codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" id="doc_504503243900930" name="doc_504503243900930" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" align="middle" height="500" width="100%" rel="media:document" resource="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=16605704&access_key=key-yh5hf7xp2a6bc4kkymj&page=1&version=1&viewMode=" xmlns:media="http://search.yahoo.com/searchmonkey/media/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/terms/" > <param name="movie" value="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=16605704&access_key=key-yh5hf7xp2a6bc4kkymj&page=1&version=1&viewMode="> <param name="quality" value="high"> <param name="play" value="true"> <param name="loop" value="true"> <param name="scale" value="showall"> <param name="wmode" value="opaque"> <param name="devicefont" value="false"> <param name="bgcolor" value="#ffffff"> <param name="menu" value="true"> <param name="allowFullScreen" value="true"> <param name="allowScriptAccess" value="always"> <param name="salign" value=""> <embed src="http://d.scribd.com/ScribdViewer.swf?document_id=16605704&access_key=key-yh5hf7xp2a6bc4kkymj&page=1&version=1&viewMode=" quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" play="true" loop="true" scale="showall" wmode="opaque" devicefont="false" bgcolor="#ffffff" name="doc_504503243900930_object" menu="true" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" salign="" type="application/x-shockwave-flash" align="middle" height="500" width="100%"></embed> </object> <br /><span id="fullpost"><br />Type the rest of your post here.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4484390381700593296-1800751777140656168?l=kyawtheinkha.blogspot.com' alt='' /></div>ေက်ာ္သိခၤhttp://www.blogger.com/profile/07288614790254155408noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4484390381700593296.post-43806558009928540792009-06-16T19:11:00.000-07:002009-06-17T01:32:48.884-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/SjiTSK-I9oI/AAAAAAAAAQ8/dqtwCshXVmI/s1600-h/DSC01204.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348186497894381186" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 332px; CURSOR: hand; HEIGHT: 244px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/SjiTSK-I9oI/AAAAAAAAAQ8/dqtwCshXVmI/s320/DSC01204.JPG" border="0" /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/SjiSA3qrZpI/AAAAAAAAAQ0/GwETcdIDtEg/s1600-h/IMG_3041.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348185101143074450" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_yFLZp-wm9Xo/SjiSA3qrZpI/AAAAAAAAAQ0/GwETcdIDtEg/s320/IMG_3041.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://www.ghre.org/mm/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=327:volunteer--&amp;catid=35:2008-09-15-04-46-22&amp;Itemid=67">Grassroots-HRE</a><br />အင္တာဗ်ဴး<br />ေက်ာ္သိခၤ<br />ဇြန္လ ၁၇ ရက္<br /><br />Volunteer ယဥ္ေက်းမႈ (ေဆာင္းပါး) ကို ဖတ္ၿပီးသည့္အခါ စာေရးၿပီး သိလိုသည့္အေၾကာင္း အရာမ်ားကို အီးေမးလ္ မ်ားမွတစ္ဆင့္ ေမးခဲ့ၾကသူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ေမးသမွ်ထဲက က်ေနာ္သိသမွ်ကိုလည္း ျပန္ၿပီးေျဖၾကားေပးခဲ့သည္။ ယခု အင္တာဗ်ဴး အေနႏွင့္ က်ေနာ္ လုပ္အားေပးေနေသာ Grassroots-HRE အဖြဲ႔အစည္းတြင္ Volunteer အျဖစ္လုပ္အား ေပးေနၾကသူမ်ားထဲက ပထမဦးဆံုး အေမရိကန္ႏုိင္ငံ ကင္တကၠီ ျပည္နယ္မွလာၿပီး၊ ထိုင္းႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္း႐ွိ ေရႊ႕ေျပာင္း ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားအား က်န္းမာေရးေစာင့္ေ႐ွာက္၊ ကုသမႈေတြေပးေနတဲ့ ဆရာႀကီး ေဒါက္တာ မန္းျမင့္ဆိုင္ ႏွင့္ ယခုလို သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုၿပီး ေမးျမန္းခဲ့ပါသည္။<br /><br /><span id="fullpost"><br /><strong>ေမး။ Volunteer ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ဆရာႀကီးရဲ႕ အျမင္ကို ေျပာျပေပးပါဦး ခင္ဗ်ာ။<br />ေျဖ။</strong> Volunteer ဆိုတာက က်ေနာ္တို႔ အေပ်ာ္တမ္းကူညီသူေပါ့။ အဲဒီလို အဓိပၸါယ္ေပါက္တာကိုး။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကလည္း ကိုယ့္တြက္ကိန္းနဲ႔ ကိုယ္ေပါ့ေလ လုပ္ၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းသားေတြ။ ေက်ာင္းသားေတြဆိုတာက က်ေနာ္တို႔ အေမရိကား မွာ႐ွိတဲ့ေက်ာင္းသားေတြ၊ အဂၤလန္မွာ၊ အေနာက္ႏိုင္ငံအမ်ားစုေပါ့။ အခုဆိုရင္ ယိုးဒယားေတြကအစ ပါလာၿပီ ေလ။ စကၤာပူတို႔ကအစ။ သူတို႔ရဲ႕ ပန္းတိုင္က ဘာလဲဆိုေတာ့၊ သူတို႔ဟာ တစ္ျခားလူေတြကိုလည္း ကူမယ္။ ကူရင္း နဲ႔ သူတို႔က credibility လို႔ေခၚတဲ့၊ ဒီ credit ေတြရလာတယ္။ သူတို႔ကို curriculum vitae (CV) ေပါ့၊ သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ေရး ရာဇ၀င္မွာ ဒီဥစၥာက သိပ္ၿပီးကို အေရးပါတဲ့ လူမႈေရးက႑ကေန ပါ၀င္တယ္။ တစ္ကမၻာလံုးမွာ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေနတဲ့ ကိစၥေတြ လိုအပ္ေနတဲ့အရပ္ေတြမွာ သူတို႔ ျဖည့္ဆည္းေပးႏိုင္တာေလးေတြ၊ အဲဒါေတြကို ၀င္ျဖည့္ဆည္းၿပီး ကမၻာ့လူမႈေရး ဇာတ္ခံုေပၚမွာ သူတို႔က သူတို႔တတ္ႏိုင္တဲ့ နည္းနဲ႔ ကိုယ့္အခ်ိန္ကိုေပးတယ္၊ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔အနစ္နာခံတယ္၊ စြန္႔လႊတ္တယ္၊ အဲဒါမ်ိဳးေလးေတြကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့မွလည္း တစ္ခါတေလ ဟို board အဖြဲ႔အႀကီးႀကီးေတြကလည္း သူတို႔ကို scholarship ေပးတဲ့ေနရာေတြက်ရင္ ဒီဥစၥာက အမွတ္အမ်ားႀကီး ရတာ။ ခုနက က်ေနာ္ေျပာခဲ့သလိုေပါ့ေလ အစိုးရဆီမွာ ေငြေခ်းၿပီး ေတာ့၊ student loan ေခ်းၿပီးေတာ့ ဘြဲ႔ရမွ ျပန္ဆပ္မယ့္အစား၊ Loan လည္း မလုပ္ရဘူး၊ scholarship လည္း တစ္ခါတည္း ရသြားတယ္။ ကိုယ္ကလည္း ျပည့္ျပည့္စံုစံုနဲ႔ ျပန္လည္း မဆပ္ရဘူး။ ဘြဲ႔ရဖို႔လည္း လြယ္သြားတယ္ဆိုတဲ့ အခါမွာ၊ အဲဒီအခါမွာ သူတို႔က ဘယ္လို တြက္လဲဆိုေတာ့ စီးပြားေရးအရ တြက္တြက္၊ လူမႈေရးအရ တြက္တြက္ ဒီ volunteer service လုပ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ သူတို႔အတြက္ ပုိအက်ိဳး႐ွိတယ္ေပါ့။ အဲဒါ လူငယ္ေတြ စဥ္းစားတာ။<br /><br />ေနာက္တစ္ခုက လူႀကီးေတြ၊ လူႀကီးေတြက ေၾသာ္….ငါတို႔ေတာ့ အသက္ႀကီးၿပီပဲ၊ ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြကို ငါတို႔ကူညီရမယ္။ ငါတို႔ေလာက္ ကုသိုလ္ကံ မေကာင္း႐ွာဘူး အဲဒီလိုေတြးၿပီးေတာ့ေပါ့။ ဒါ ဘာသာေရး စိတ္နဲ႔လည္း ဆိုင္တယ္။ ငါတို႔ကေတာ့ ကုသိုလ္ေကာင္းတဲ့ လူေတြ ငါတို႔ကတာ့ ပိုက္ဆံေတြ ႂကြယ္၀သြားၿပီ။ ခ်မ္းသာသြားၿပီ၊ ဒါေပမယ့္ ငါတို႔ တစ္ခုခု လုပ္ေပးရ ေအာင္ဆိုၿပီး တစ္ခ်ိဳ႕လူေတြက ႏိုင္ငံျခားကိုထြက္ၿပီးေတာ့၊ ဥပမာ - ဆင္းရဲတယ္ဗ်ာ၊ ဗမာအဖြဲ႔အစည္းေတြ ဘာညာဆိုလာ ၿပီးေတာ့ ကူတာေတြ။ ခင္ဗ်ားလည္း ေတြ႔ပါတယ္။ အသက္ႀကီးႀကီး အဘြားႀကီးေတြ၊ သူငယ္တန္းေလးေတြကို စာလာသင္ တယ္။ တတန္းေတြ၊ ႏွစ္တန္းေတြကို ေအ၊ ဘီ၊ စီ၊ ဒီ ကအစ သင္ေပးတာေတြ။ ေဆးခန္းမွာ ၀င္လုပ္တာေတြ၊ ဒါေတြလည္း ႐ွိတာေပါ့။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးက ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့၊ ငါကေတာ့ အသက္ႀကီးၿပီ၊ ငါ့ပိုက္ဆံေတြကလည္း သံုးလို႔ မကုန္ေလာက္ ေအာင္ ျဖစ္ေနၿပီ ဆိုၿပီးေတာ့ လွဴလည္း လွဴတယ္။ သူတို႔က လွဴတဲ့ အဲဒီ အဖြဲ႔အစည္းမွာကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္ volunteer သြားလုပ္တယ္။ အဲဒါလည္း ႐ွိတယ္။ အဲဒါကေတာ့ volunteer culture ေပါ့။<br /><br /><strong>ေမး။ အေမရိကားလို ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာက်ေတာ့ scholarship ေတြေလွ်ာက္တဲ့အခါက်ေတာ့ေရာ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြက ဘယ္လို မ်ိဳးေတြ႐ွိလဲ။<br />ေျဖ။</strong> သတ္မွတ္ခ်က္ ဆိုတာကေတာ့ သူတို႔က ပညာေရးက အဓိကဘဲေလ။ ဥပမာဆိုလို႔႐ွိရင္ BA ေအာင္ၿပီးမွ MA သြားရမွာ ေပါ့။ B.A မေအာင္ဘဲနဲ႔ေတာ့ M.A ကို တက္လို႔ မရဘူးေလ။ ဒါေပမယ့္ အထူးသျဖင့္ အဲဒီ fields ေတြတိုင္းမွာ ဥပမာ အဂၤလိပ္စာေပါ့။ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ B.A ေအာင္ထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ M.A အဂၤလိပ္စာနဲ႔ ေအာင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ သူက ႏိုင္ငံျခားကို တစ္ႏွစ္လာၿပီးေတာ့ အလကား စာသင္ေပးလိုက္တယ္။ သူပညာကို B.A အဂၤလိပ္အေနနဲ႔ လခမယူဘဲ ဒီလိုဘဲ ထုိင္းေက်ာင္းေတြမွာ၊ ဗမာကေလးေတြကို စာသင္ေပးေနတဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာ အဲဒါေတြကို သူတို႔က တစ္ႏွစ္ေလာက္၊ ေျခာက္လေလာက္ ႏိုင္သေလာက္ေပါ့။ အဲလို volunteer လာလုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ သူတို႔ scholarship ကို သူမ်ားနဲ႔ ၿပိဳင္ၿပီး ေတာ့ ေလွ်ာက္တဲ့ အခါက်ရင္၊ volunteer မလုပ္တဲ့သူေတြနဲ႔ သူတို႔နဲ႔ ယွဥ္တဲ့အခါက်ရင္ ဟို board အဖြဲ႔က ဘယ္သူ႔ကို ေရြးမယ္ထင္သလဲ။ အဲဒါေတြ စကားေျပာသြားတာေပါ့။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူတို႔က အခ်ိန္ကုန္ခံတယ္။ အပင္ပန္းခံတယ္။ သူတို႔က ပထမတန္းစား ကမၻာေလ။ အဲဒီကေနၿပီးေတာ့ တတိယ ကမၻာလို႔ေခၚတာေပါ့။ Third World countries ေပါ့။ Poor countries ေတြကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္ဆင္းလာၿပီး ဒီေရာဂါဘယေတြၾကားထဲမွာေပါ့၊ ငွက္ဖ်ားျဖစ္ၿပီး ေသသြားႏိုင္တယ္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ့ေလ။ ဒီ ဒုကၡဆင္းရဲေတြၾကားထဲမွာ သူတို႔က လာၿပီးေတာ့၊ အဲလို လုပ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဒီဥစၥာကို သိပ္တန္ဖိုး ထားတယ္။ ဒီ ေရြးေကာက္တဲ့သူေတြ ကိုယ္တိုင္ကလည္း အဲဒီလို volunteer မ်ိဳးနဲ႔ လုပ္လာၿပီးေတာ့၊ scholarship ရၿပီးေတာ့ professor ႀကီးေတြဘာေတြ ျဖစ္ၿပီးေတာ့ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ကလည္း ဒီအခက္အခဲေလးေတြကို ေကာင္းေကာင္း နားလည္တယ္။ နားလည္ေတာ့ အစဥ္အဆက္မွာ ဒီလူေတြဘဲ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျပန္အေရြးခံရတယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ တစ္ခါတေလက်ေတာ့ စာေတာ္တာခ်င္းအတူတူ volunteer လုပ္တဲ့သူက ဒီ အေယာက္ ၁၀၀ ကိုေပးရင္ ၃၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ေလာက္က ဒီ volunteer လုပ္တဲ့သူေတြအတြက္ သက္သက္ခ်န္ထားတာေလးေတြ ႐ွိတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႔ဘဲ သူတို႔ ေအာင္ျမင္မႈ ေလးေတြ ရသြားတာေပါ့ေလ။<br /><br /><strong>ေမး။ ေနာက္ၿပီး scholarship ေလွ်ာက္တယ္ဆိုတာကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြလည္း ေလွ်ာက္ၾကတယ္၊ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ လည္း ေလွ်ာက္ၾကတယ္။ Volunteer လာလုပ္ၾကတဲ့အခါမွာလည္း အေနာက္တုိင္းက ေက်ာင္းသားေတြ လာၿပီး လုပ္အားေပးၾကသလို၊ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြလည္း လာၿပီးလုပ္အားေပးၾကတာ႐ွိတယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ျမန္မာေက်ာင္းသား volunteer ေတြနည္းေနတာေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အေနာက္က ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြနဲ႔ ျမန္မာေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ကို ႐ွင္းျပေပးပါဦး။<br />ေျဖ။</strong> အဲဒီ အခ်က္ကေတာ့ ႐ွင္းပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က အႏွစ္ေလးဆယ္တိတိ စစ္ သံခြာဖေနာင့္ေအာက္ ေရာက္ေနေတာ့ မ်က္စိပိတ္၊ နားပိတ္ၿပီးေတာ့ အခြင့္အလမ္းေတြ ေလွ်ာက္ပိတ္ထားတဲ့ ဒီအစိုးရနဲ႔ ေတြ႔ေနရတာ။ ဒီ volunteer လုပ္ရင္ ဒီ အခြင့္အေရးမ်ိဳးေတြ႐ွိမယ္။ ဒီလုိမ်ိဳး ကိုယ့္ကို အထင္ႀကီးခံရမယ္။ ဒီဟာမ်ိဳး အခြင့္အေရးေတြ ရမယ္ဆိုတာကို ကေလးေတြက သိေတာင္ မသိၾကဘူး။ မသိတာကို တမင္တကာကို နလပိန္းတုံ ျဖစ္ေအာင္ တမင္တကာကို ပိတ္ထားတာ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေကာင္ေတြက အရမ္းလည္တာ။ ဘာလဲဆိုေတာ့ သူတို႔ သားသမီးေတြက်ေတာ့ သူ�